jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo LXXXVIII

El reino de David perpetuado para siempre en su descendiente el Mesías; de cuya pasión y muerte habla el profeta, y por cuya venida ruega a Dios.

1 Instrucción de Etán Ezrahita. 1 Intellectus Ethan Ezrahitæ.
2 Cantando me estaré eternamente las misericordias del Señor.—A hijos y nietos haré notoria por mi boca tu fidelidad. 2 Misericordias Domini in æternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.
3 Porque tú dijiste: La misericordia estará eternamente firme en los cielos, y en ellos tendrá seguro apoyoa tu veracidad. 3 Quoniam dixisti: In æternum misericordia ædificabitur in cælis; præparabitur veritas tua in eis.
4 Tengo hecha alianza, dijiste, con mis escogidos; he jurado a David siervo mío, diciendo: 4 Disposui testamentum electis meis; juravi David servo meo:
5 Apoyaré eternamente tu descendencia,—y haré estable tu trono de generación en generaciónb. 5 Usque in æternum præparabo semen tuum, et ædificabo in generationem et generationem sedem tuam.
6 Oh Señor, los cielos celebrarán tus maravillas; como tambiénc tu verdad en la congregación de los santos. 6 Confitebuntur cæli mirabilia tua, Domine; etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.
7 Porque ¿quién hay en los cielos que pueda igualarse con el Señor? ¿quién entre los hijos de Dios es semejante a él? 7 Quoniam quis in nubibus æquabitur Domino; similis erit Deo in filiis Dei?
8 ¿Á Dios, al cual ensalza y glorifica toda la corte de los santos; grande y terrible sobre todos los que asisten en torno de él? 8 Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes qui in circuitu ejus sunt.
9 ¿Quién como tú, oh Señor Dios de los ejércitos? Poderoso eres, Señor, y está siempre en torno de ti tu verdad. 9 Domine Deus virtutum, quis similis tibi? potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.
10 Tú tienes señorío sobre la bravura del mar: y el alboroto de sus olas tú le sosiegas. 10 Tu dominaris potestati maris; motum autem fluctuum ejus tu mitigas.
11 Tú abatiste al soberbio, como a uno que está herido de muerte: con tu fuerte brazo disipaste tus enemigos. 11 Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum; in brachio virtutis tuæ dispersisti inimicos tuos.
12 Tuyos son los cielos, y tuya es la tierra; tú fundaste el mundo y cuanto él contiene: 12 Tui sunt cæli, et tua est terra: orbem terræ, et plenitudinem ejus tu fundasti;
13 El aquilón y el mar tú los criastesd.—El Tabor y el Hermón saltarán de gozo en tu nombre. 13 aquilonem et mare tu creasti. Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt:
14 Lleno de fortaleza está tu brazo.—Ostente su robustez la mano tuya, y sea ensalzada tu diestra. 14 tuum brachium cum potentia. Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua:
15 Justicia y equidad son las bases de tu trono.—La misericordia y la verdad van siempre delante de ti. 15 justitia et judicium præparatio sedis tuæ: misericordia et veritas præcedent faciem tuam.
16 Dichoso el pueblo que sabe alegrarse en ti.—Oh Señor, a la luz de tu rostro caminarán tus hijos, 16 Beatus populus qui scit jubilationem: Domine, in lumine vultus tui ambulabunt,
17 Y todo el día se regocijarán en tu Nombre, y mediante tu justicia serán ensalzados. 17 et in nomine tuo exsultabunt tota die, et in justitia tua exaltabuntur.
18 Puesto que tú eres la gloria de su fortaleza, y por tu buena voluntad se ensalzará nuestro poder. 18 Quoniam gloria virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.
19 Porque nos ha tomado por suyos el Señor, y el santo de Israel que es nuestro rey. 19 Quia Domini est assumptio nostra, et sancti Israël regis nostri.
20 Entonces hablaste en visión a tus santos, y dijistee: Yo tengo preparado en un hombre poderoso el socorro; y he ensalzado a aquel que escogí de entre mi pueblo. 20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis, et dixisti: Posui adjutorium in potente, et exaltavi electum de plebe mea.
21 Hallé a David siervo mío: ungile con mi óleo sagrado. 21 Inveni David, servum meum; oleo sancto meo unxi eum.
22 Mi mano le protegerá; y fortalecerle ha mi brazo. 22 Manus enim mea auxiliabitur ei, et brachium meum confortabit eum.
23 Nada podrá adelantar contra él el enemigo; no podrá ofenderle más el hijo de la iniquidad. 23 Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei.
24 Y exterminaré de su presencia a sus enemigos; y pondré en fuga a los que le aborrecen. 24 Et concidam a facie ipsius inimicos ejus, et odientes eum in fugam convertam.
25 Le acompañarán mi verdad y mi clemencia; y en mi Nombre será exaltado su poder. 25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.
26 Y extenderé su mano sobre el mar, y su diestra sobre los ríosf. 26 Et ponam in mari manum ejus, et in fluminibus dexteram ejus.
27 Él me invocará, diciéndome: Tú eres mi padreg, mi Dios, y el autor de mi salud; 27 Ipse invocabit me: Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meæ.
28 Y yo le constituiré a él primogénitoh, y el más excelso entre los reyes de la tierra. 28 Et ego primogenitum ponam illum, excelsum præ regibus terræ.
29 Eternamente le conservaré mi misericordia: y la alianza mía con él será estable. 29 In æternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi.
30 Haré que subsista su descendencia por los siglos de los siglos, y su trono mientras duren los cielos. 30 Et ponam in sæculum sæculi semen ejus, et thronum ejus sicut dies cæli.
31 Que si sus hijos abandonaren mi Ley, y no procedieren conforme a mis preceptos; 31 Si autem dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint;
32 Si violaren mis justas disposiciones, y dejaren de observar los mandamientos míos; 32 si justitias meas profanaverint, et mandata mea non custodierint:
33 Yo castigaré con la vara de mi justicia sus maldades, y con el azote sus pecados. 33 visitabo in virga iniquitates eorum, et in verberibus peccata eorum;
34 Mas no retiraré de él mi misericordia; ni faltaré jamás a la verdad de mis promesas. 34 misericordiam autem meam non dispergam ab eo, neque nocebo in veritate mea,
35 No violaré mi alianza, ni retractaré las promesas que han salido de mi boca. 35 neque profanabo testamentum meum: et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita.
36 Una vez para siempre juré por mi santo Nombre, que no faltaré a lo que he prometido a David: 36 Semel juravi in sancto meo, si David mentiar:
37 Su linaje durará eternamente; 37 semen ejus in æternum manebit. Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo,
38 Y su trono resplandecerá para siempre en mi presencia, como el sol, y como la luna llena, y como el iris, testimonio fiel en el cieloi. 38 et sicut luna perfecta in æternum, et testis in cælo fidelis.
39 Con todo eso, Señor, tú has desechado y despreciado a tu Ungido: te has irritado contra él. 39 Tu vero repulisti et despexisti; distulisti christum tuum.
40 Has anulado la alianza con tu siervo: has arrojado por el suelo su sagrada diademaj. 40 Evertisti testamentum servi tui; profanasti in terra sanctuarium ejus.
41 Todas sus cercas las has destruido, y su fortaleza la has convertido en espanto. 41 Destruxisti omnes sepes ejus; posuisti firmamentum ejus formidinem.
42 Saquéanle cuantos pasan por el camino: está hecho el escarnio de sus vecinos. 42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam; factus est opprobrium vicinis suis.
43 Has exaltado el poder de los que le oprimen, y llenado de contento a todos sus enemigos. 43 Exaltasti dexteram deprimentium eum; lætificasti omnes inimicos ejus.
44 Tienes embotados los filos de su espada, y no le has auxiliado en la guerra. 44 Avertisti adjutorium gladii ejus, et non es auxiliatus ei in bello.
45 Aniquilaste su esplendor, y has hecho pedazos su solio. 45 Destruxisti eum ab emundatione, et sedem ejus in terram collisisti.
46 Acortado has los floridos días de su vida: tiénesle cubierto de ignominia. 46 Minorasti dies temporis ejus; perfudisti eum confusione.
47 ¿Hasta cuándo, Señor, te has de mostrar continuamente adverso? ¿Hasta cuando arderá como fuego tu indignación? 47 Usquequo, Domine, avertis in finem? exardescet sicut ignis ira tua?
48 Acuérdate cuán débil es mi ser. ¿Acaso tú has criado en vano todos los hijos de los hombresk? 48 Memorare quæ mea substantia: numquid enim vane constituisti omnes filios hominum?
49 ¿Qué hombre hay que haya de vivir sin ver jamás la muerte? ¿Quién podrá sacar a su alma del poder del infierno, o de la muerte? 49 Quis est homo qui vivet et non videbit mortem? eruet animam suam de manu inferi?
50 Señor, ¿dónde están tus antiguas misericordias, que prometiste con juramento a David tomando tu verdad por testigol? 50 Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine, sicut jurasti David in veritate tua?
51 Ten presente, oh Señor, los oprobios que tus siervos han sufrido de varias naciones, oprobios que tengo sellados en mi pecho: 51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium:
52 Oprobios con que nos dan en rostro, Señor, tus enemigos, quienes nos echan en cara la mutación de tu Ungido. 52 quod exprobraverunt inimici tui, Domine; quod exprobraverunt commutationem christi tui.
53 Bendito sea el Señor para siempre: ¡Así sea! ¡Así sea! 53 Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884