jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo LVI

David, figura de Jesucristo, pide a Dios auxilio contra sus enemigos.

1 Para el fin: No destruyas a tu siervo. Salmo de David para inscribirse en una columna, cuando huyendo de Saúl, se retiró en una cuevaa. 1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie Saul in speluncam.
2 Ten piedad de mí, Dios mío, apiádate de mí; ya que mi alma tiene puesta en ti su confianza.—Á la sombra de tus alas esperaré, hasta que pase la iniquidad. 2 Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas.
3 Clamaré a Dios Altísimo, a Dios que tanto bien me ha hecho. 3 Clamabo ad Deum altissimum, Deum qui benefecit mihi.
4 Envió desde el cielo a librarme: cubrió de oprobio a los que me traían entre pies.—Envió Dios su misericordia y su verdad, 4 Misit de cælo, et liberavit me; dedit in opprobrium conculcantes me. Misit Deus misericordiam suam et veritatem suam,
5 Y sacó mi alma de entre jóvenes o fuertes leones; lleno de turbación me quedé como adormecido.—Porque rejones y flechas son los dientes de los hijos de los hombres, y su lengua tajante espada. 5 et eripuit animam meam de medio catulorum leonum. Dormivi conturbatus. Filii hominum dentes eorum arma et sagittæ, et lingua eorum gladius acutus.
6 Oh Dios mío, ensálzate tú mismo sobre los cielos, y haz brillar tu gloria por toda la tierra. 6 Exaltare super cælos, Deus, et in omnem terram gloria tua.
7 Armado habían ellos un lazo a mis pies; y tenían acobardado mi espíritu.—Abrieron delante de mí un hoyo; mas ellos cayeron en él. 7 Laqueum paraverunt pedibus meis, et incurvaverunt animam meam. Foderunt ante faciem meam foveam, et inciderunt in eam.
8 Mi corazón, oh Dios, está pronto; dispuesto está mi corazón: yo cantaré y entonaré salmos. 8 Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psalmum dicam.
9 Ea, levántate, gloria míab, apresúrate, oh salterio y cítara: yo me levantaré al rayar el alba. 9 Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara: exsurgam diluculo.
10 Te alabaré, oh Señor, en medio de los pueblos, y te cantaré himnos entre las naciones; 10 Confitebor tibi in populis, Domine, et psalmum dicam tibi in gentibus:
11 Porque hasta los cielos ha sido ensalzada tu misericordia, y hasta las nubes tu verdad. 11 quoniam magnificata est usque ad cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.
12 Oh Dios mío, ensálzate tú mismo sobre los cielos, y tu gloria por toda la tierra. 12 Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884