viernes, 20 de noviembre de 2026 ✠ San Félix de Valois, Confesor Abstinencia

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo CV

Los hebreos en la cautividad hacen memoria de los beneficios recibidos de Dios, desde que los sacó de Egipto hasta el tiempo de los jueces: de la ingratitud con que correspondían al Señor; y como él, misericordioso, los corregía y libraba de sus angustias. — Aleluyaa.

1 Alabad al Señor porque es tan bueno, porque es eterna su misericordia. 1 Alleluja. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.
2 ¿Quién podrá contar las obras del poder del Señor, ni pregonar todas sus alabanzas? 2 Quis loquetur potentias Domini; auditas faciet omnes laudes ejus?
3 Bienaventurados los que observan la Ley, y practican en todo tiempo la virtud. 3 Beati qui custodiunt judicium, et faciunt justitiam in omni tempore.
4 Acuérdate, oh Señor, de nosotros según tu benevolencia para con tu pueblo: visítanos por medio de tu Salvador; 4 Memento nostri, Domine, in beneplacito populi tui; visita nos in salutari tuo:
5 A fin de que gocemos los bienes de tus escogidos, y participemos de la alegría de tu pueblo; y te gloríes en aquellos a quienes miras como herencia tuya. 5 ad videndum in bonitate electorum tuorum; ad lætandum in lætitia gentis tuæ: ut lauderis cum hæreditate tua.
6 Hemos pecado como nuestros padres, nos hemos portado injustamente, cometido hemos mil maldades. 6 Peccavimus cum patribus nostris: injuste egimus; iniquitatem fecimus.
7 Nuestros padres en Egipto no consideraron tus maravillas: no conservaron la memoria de tus muchas misericordias.—Te irritaron cuando iban a entrar en el mar, en el mar Rojo. 7 Patres nostri in Ægypto non intellexerunt mirabilia tua; non fuerunt memores multitudinis misericordiæ tuæ. Et irritaverunt ascendentes in mare, mare Rubrum;
8 Mas el Señor los salvó por honor de su Nombre, para demostrar su poder. 8 et salvavit eos propter nomen suum, ut notam faceret potentiam suam.
9 Dio una voz contra el mar Rojob, y este quedó seco al momento: y condújolos por medio de aquellos abismos, como por un desierto. 9 Et increpuit mare Rubrum et exsiccatum est, et deduxit eos in abyssis sicut in deserto.
10 Y sacolos salvos de entre las manos de aquellos que los aborrecían, y rescatolos de la mano de sus enemigos. 10 Et salvavit eos de manu odientium, et redemit eos de manu inimici.
11 Sepultó el agua a sus opresores: no quedó de ellos ni siquiera uno. 11 Et operuit aqua tribulantes eos; unus ex eis non remansit.
12 Entonces dieron crédito a las palabras del Señor, y cantaron con aplauso sus alabanzas. 12 Et crediderunt verbis ejus, et laudaverunt laudem ejus.
13 Mas bien pronto echaron en olvido sus obras; y no esperaron su consejo o amorosa providenciac. 13 Cito fecerunt; obliti sunt operum ejus: et non sustinuerunt consilium ejus.
14 Y en el desierto desearon con ansia los manjares de Egipto: y tentaron a Dios en el secadal. 14 Et concupierunt concupiscentiam in deserto, et tentaverunt Deum in inaquoso.
15 Otorgóles lo que pidieron, y los hartó hasta el alma. 15 Et dedit eis petitionem ipsorum, et misit saturitatem in animas eorum.
16 Estando después en los campamentos se atrevieron contra Moisés, y contra Aarón el consagradod al Señor. 16 Et irritaverunt Moysen in castris; Aaron, sanctum Domini.
17 Abriose la tierra y se tragó a Datán, y sepultó a la facción de Abirón. 17 Aperta est terra, et deglutivit Dathan, et operuit super congregationem Abiron.
18 Se encendió fuego en su conciliábulo, y las llamas devoraron a los pecadores. 18 Et exarsit ignis in synagoga eorum: flamma combussit peccatores.
19 Hiciéronse un becerro en Horeb, y adoraron aquella estatua fundida. 19 Et fecerunt vitulum in Horeb, et adoraverunt sculptile.
20 Y trocaron su Dios, que era su gloria, por una figura de becerro que come heno. 20 Et mutaverunt gloriam suam in similitudinem vituli comedentis fœnum.
21 Olvidáronse de Dios que los había salvado, que había obrado tan grandes cosas en Egipto, 21 Obliti sunt Deum qui salvavit eos; qui fecit magnalia in Ægypto,
22 Tantas maravillas en la tierra de Cam, cosas tan terribles en el mar Rojo. 22 mirabilia in terra Cham, terribilia in mari Rubro.
23 Trató pues de acabar con ellos; pero se interpuso Moisés siervo suyo, al momento del estrago;—a fin de aplacar su ira, para que no los exterminase. 23 Et dixit ut disperderet eos, si non Moyses, electus ejus, stetisset in confractione in conspectu ejus, ut averteret iram ejus, ne disperderet eos.
24 Ellos empero ningún caso hicieron de aquella tierra deliciosa.—No dieron crédito a sus palabras, 24 Et pro nihilo habuerunt terram desiderabilem; non crediderunt verbo ejus.
25 Murmuraron en sus tiendas: no quisieron escuchar la voz del Señor. 25 Et murmuraverunt in tabernaculis suis; non exaudierunt vocem Domini.
26 Y levantó el Señor su mano contra ellos, para dejarlos tendidos en el desierto, 26 Et elevavit manum suam super eos ut prosterneret eos in deserto:
27 Y envilecer su linaje entre las gentes, y esparcirlos por varias regiones. 27 et ut dejiceret semen eorum in nationibus, et dispergeret eos in regionibus.
28 Y se consagraron a Beelfegor, y comieron de los sacrificios de los muertose. 28 Et initiati sunt Beelphegor, et comederunt sacrificia mortuorum.
29 Y provocáronle a ira con sus invenciones idolátricas, y estalló contra ellos grandísimo estrago. 29 Et irritaverunt eum in adinventionibus suis, et multiplicata est in eis ruina.
30 Pero levantose Fineesf, y le aplacó, y cesó la mortandad. 30 Et stetit Phinees, et placavit, et cessavit quassatio.
31 Lo cual le fue reputado como justiciag, de generación en generación eternamente. 31 Et reputatum est ei in justitiam, in generationem et generationem usque in sempiternum.
32 Asimismo irritaron al Señor en las Aguas de Contradicción; y padeció Moisés por culpa de ellosh: 32 Et irritaverunt eum ad aquas contradictionis, et vexatus est Moyses propter eos:
33 Porque habían perturbado su espíritu:—como lo manifestó claramente con sus labios. 33 quia exacerbaverunt spiritum ejus, et distinxit in labiis suis.
34 Tampoco exterminaron las naciones que les había mandado el Señor. 34 Non disperdiderunt gentes quas dixit Dominus illis:
35 Antes se mezclaron con los gentiles, y aprendieron sus obras; 35 et commisti sunt inter gentes, et didicerunt opera eorum;
36 Y dieron culto a sus ídolos; y fue para ellos un tropiezo. 36 et servierunt sculptilibus eorum, et factum est illis in scandalum.
37 É inmolaron sus hijos e hijas a los demonios. 37 Et immolaverunt filios suos et filias suas dæmoniis.
38 Derramaron la sangre inocente, la sangre de sus hijos y de sus hijas, que sacrificaron a los ídolos de Canaáni.—Quedó la tierra inficionada con tanta sangre, 38 Et effuderunt sanguinem innocentem, sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum, quas sacrificaverunt sculptilibus Chanaan. Et infecta est terra in sanguinibus,
39 Y contaminada con sus obras: y se prostituyeron a los ídolos hechuras suyas. 39 et contaminata est in operibus eorum: et fornicati sunt in adinventionibus suis.
40 Por lo que se encendió la saña del Señor contra su pueblo, y abominó a su heredad. 40 Et iratus est furore Dominus in populum suum, et abominatus est hæreditatem suam.
41 Y entregolos en poder de las naciones, y cayeron bajo el dominio de aquellos que los aborrecían. 41 Et tradidit eos in manus gentium; et dominati sunt eorum qui oderunt eos.
42 Fueron tratados duramente por sus enemigos, bajo cuya mano fueron humillados. 42 Et tribulaverunt eos inimici eorum, et humiliati sunt sub manibus eorum;
43 Muchas veces los libró Dios.—Ellos empero le exasperaban con sus designios; y fueron abatidos por causa de sus iniquidades. 43 sæpe liberavit eos. Ipsi autem exacerbaverunt eum in consilio suo, et humiliati sunt in iniquitatibus suis.
44 Mirólos el Señor cuando estaban atribulados, y oyó su oración. 44 Et vidit cum tribularentur, et audivit orationem eorum.
45 Acordose de su alianza, y le pesój y los trató según su gran misericordia. 45 Et memor fuit testamenti sui, et pœnituit eum secundum multitudinem misericordiæ suæ:
46 É hizo que fuesen objeto de compasión para con todos los que los tenían cautivos. 46 et dedit eos in misericordias, in conspectu omnium qui ceperant eos.
47 Sálvanos, oh Señor Dios nuestro, y recógenos de entre las naciones;—para que confesemos tu santo Nombre, y nos gloriemos en cantar tus alabanzas. 47 Salvos nos fac, Domine Deus noster, et congrega nos de nationibus: ut confiteamur nomini sancto tuo, et gloriemur in laude tua.
48 Bendito sea el Señor Dios de Israel por los siglos de los siglos: y responderá todo el pueblo: ¡Así sea! ¡así sea! 48 Benedictus Dominus Deus Israël, a sæculo et usque in sæculum; et dicet omnis populus: Fiat, fiat.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884