Libro de los Salmos
Salmos, Capítulo XV
Acude David a Dios pidiéndole socorro. Salmo profético que conviene a Jesucristo. (Act., cap. 2,25; Cap. 13,35.)
1 Inscripción de título: Del mismo David. Sálvame, oh Señor, pues tengo puesta en ti toda mi esperanza. 1 Tituli inscriptio, ipsi David. Conserva me, Domine, quoniam speravi in te.
2 Yo dije al Señor: Tú eres mi Dios, que no tienes necesidad de mis bienes. 2 Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.
3 Cumplido ha maravillosamente todos mis deseos, en los santos que moran en su tierra. 3 Sanctis qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis.
4 Multiplicaron los impíos sus miserias, o sus miserables deidadesa; en pos de las cuales corrían aceleradamente.—No seré yo el que convoque sus sanguinarios conventículos: ni siquiera tomaré en boca tales nombres. 4 Multiplicatæ sunt infirmitates eorum: postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea.
5 El Señor es la parte que me ha tocado en herencia, y la porción destinada para mí. Tú eres, oh Señor, el que me restituirás y conservarás mi heredadb. 5 Dominus pars hæreditatis meæ, et calicis mei: tu es qui restitues hæreditatem meam mihi.
6 En delicioso sitio me cupo la suerte: hermosa es, a la verdad, la herencia que me ha tocadoc. 6 Funes ceciderunt mihi in præclaris; etenim hæreditas mea præclara est mihi.
7 Alabaré pues al Señor, que me ha dado tal entendimientod; a lo cual, aun durante la noche, mi corazón me excitabae. 7 Benedicam Dominum qui tribuit mihi intellectum; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.
8 Yo contemplaba siempre al Señor delante de mí, como quien está a mi diestra para sostenerme. 8 Providebam Dominum in conspectu meo semper: quoniam a dextris est mihi, ne commovear.
9 Por eso se regocijó mi corazón, y prorrumpió en cánticos alegres mi lengua; y además también mi carne descansará con la esperanzaf. 9 Propter hoc lætatum est cor meum, et exsultavit lingua mea; insuper et caro mea requiescet in spe.
10 Porque yo sé que no has de abandonar tú, oh Señor, mi alma en el sepulcrog: ni permitirás que tu santo experimente la corrupción. 10 Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. Notas mihi fecisti vias vitæ; adimplebis me lætitia cum vultu tuo: delectationes in dextera tua usque in finem.