jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo CXVIII

Aleluya. — Encomios de la Ley de Dios: oración para pedir a Dios la gracia de entenderla, amarla, y observarla.a

1 Aleph. Bienaventurados los que proceden sin mancilla, los que caminan según la Ley del Señor. 1 Alleluja. Aleph Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.
2 Bienaventurados los que examinan con cuidado los testimonios del Señor o su Ley santa: los que de todo corazón le buscan. 2 Beati qui scrutantur testimonia ejus; in toto corde exquirunt eum.
3 Porque los que cometen la maldad, no andan por los caminos del Señor. 3 Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.
4 Tú ordenaste que se guarden exactísimamente tus mandamientos. 4 Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.
5 Ojalá que sean enderezados mis pasos a observar tus justísimas leyes. 5 Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.
6 Entonces no seré confundido, cuando tuviere fijos mis ojos en todos tus preceptos. 6 Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.
7 Con sincero corazón te alabaré, porque aprendí los juicios o disposiciones de tu justicia. 7 Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.
8 Observaré tus justos decretos: no me desampares jamás. 8 Justificationes tuas custodiam; non me derelinquas usquequaque.
9 Bet. ¿Cómo enmendará el tierno joven su conducta? Observando tus palabras o preceptos. 9 Beth In quo corrigit adolescentior viam suam? in custodiendo sermones tuos.
10 Yo te he buscado con todo mi corazón: no me dejes desviar de tus mandamientos. 10 In toto corde meo exquisivi te; ne repellas me a mandatis tuis.
11 Dentro de mi corazón deposité tus palabras, para no pecar contra ti. 11 In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.
12 Bendito eres tú, oh Señor, enséñame tus justísimos preceptos. 12 Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas.
13 Anunciado han mis labios todos los oráculos que han salido de tu boca. 13 In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.
14 Me he deleitado más que en todos los tesoros, en seguir el camino de tus preceptos. 14 In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.
15 Yo contemplaré tus mandamientos, y consideraré tus leyes. 15 In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.
16 Me deleitaréb en tus preceptos, y no me olvidaré de tus palabras. 16 In justificationibus tuis meditabor: non obliviscar sermones tuos.
17 Gimel. Concede esta gracia a tu siervo de que viva, y guarde tus palabras. 17 Ghimel Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.
18 Quita el velo a mis ojos, y contemplaré las maravillas de tu Ley. 18 Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.
19 Peregrino soy yo sobre la tierra: no me ocultes tus preceptos. 19 Incola ego sum in terra: non abscondas a me mandata tua.
20 Ardió mi alma en deseos de amar tu santa y justísima Ley en todo tiempoc. 20 Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.
21 Tú aterraste a los soberbios: malditos aquellos que se desvían de tus mandamientos. 21 Increpasti superbos; maledicti qui declinant a mandatis tuis.
22 Líbrame del oprobio y del desprecio; pues he guardado exactamente tus testimonios. 22 Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.
23 Hasta los príncipes se pusieron muy de asiento a deliberar contra mí; mas tu siervo contemplaba tus justísimos mandamientos. 23 Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.
24 Porque tus decretos son la materia de mi meditación, y tus justas leyes mi norte o consejo. 24 Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.
25 Daleth. Pegada está contra el suelo mi alma: vuélveme la vida según tu palabra. 25 Daleth Adhæsit pavimento anima mea: vivifica me secundum verbum tuum.
26 Te expuse el estado de mi carrera, y me atendiste: amaéstrame en tus justísimas disposiciones. 26 Vias meas enuntiavi, et exaudisti me; doce me justificationes tuas.
27 Enséñame el camino de la santidad y justicia, y contemplaré tus maravillas. 27 Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.
28 Adormecióse de tedio el alma mía: comunícame vigor con tus palabras. 28 Dormitavit anima mea præ tædio: confirma me in verbis tuis.
29 Aléjame de la senda de la iniquidad, y hazme la gracia de que viva según tu Ley. 29 Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.
30 Escogido he el camino de la verdad: tengo siempre presentes tus juicios. 30 Viam veritatis elegi; judicia tua non sum oblitus.
31 Me he apoyado, Señor, en los testimonios de tu Ley: no permitas que me vea confundido. 31 Adhæsi testimoniis tuis, Domine; noli me confundere.
32 Corrí gozoso por el camino de tus mandamientos, cuando túd ensanchaste mi corazón. 32 Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.
33 He. Dame, oh Señore, por norma el camino de tus justísimos mandamientos; e iré siempre por él. 33 He Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.
34 Dame inteligencia; y estudiaré atentamente tu Ley, y la observaré con todo mi corazón. 34 Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.
35 Guíame por la senda de tus preceptos; pues esa es la que deseo. 35 Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.
36 Inclina mi corazón a tus testimonios; y no le dejes ir en pos de la codicia. 36 Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.
37 Aparta mis ojos para que no miren la vanidad; haz que viva siguiendo tu camino, o Ley santa. 37 Averte oculos meos, ne videant vanitatem; in via tua vivifica me.
38 Haz que tu siervo se afirme en tu palabra, por medio de tu santo temor. 38 Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.
39 Aparta de mí el oprobio que yo he temido; pues que tus juicios son tan amables. 39 Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.
40 Mira como estoy enamorado de tus santos mandamientos: hazme vivir conforme a tu justicia. 40 Ecce concupivi mandata tua: in æquitate tua vivifica me.
41 Vau. Y vengaf, oh Señor, sobre mí tu misericordia; venga a mí tu salvación, según tu promesa. 41 Vau Et veniat super me misericordia tua, Domine; salutare tuum secundum eloquium tuum.
42 Y daré por respuesta a los que me zahieren, que tengo puesta mi esperanza en tus promesas. 42 Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.
43 Y nunca quites de mi boca la palabra de la verdad: ya que tanto he confiado en tus promesas. 43 Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.
44 Con eso observaré siempre tu Ley, para siempre y por siglos de siglos. 44 Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.
45 Yo caminaré con libertad y sosiego; porque busqué tus mandamientos. 45 Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.
46 Y hablaré de tus testimonios delante de los reyes, y no me avergonzaré de ellos. 46 Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.
47 Y me recrearé en tus preceptos, objeto de mi amor. 47 Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.
48 Y alzaré mis manos hacia tus mandamientos, que he amado siempre; y meditaré tus justas disposiciones. 48 Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.
49 Zain. Acuérdate de la promesa que hiciste a tu siervo, con que me diste esperanza. 49 Zain Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.
50 Ella me consoló en medio de mi humillación; y tu palabra me dio la vida. 50 Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.
51 Los soberbios me escarnecían hasta el extremo; pero yo no por eso me separé de tu Ley. 51 Superbi inique agebant usquequaque; a lege autem tua non declinavi.
52 Acordeme, oh Señor, de tus eternos juicios, y quedé consolado. 52 Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.
53 Desmayé de dolor, por causa de los pecadores que abandonaban tu Ley. 53 Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.
54 En el lugar de mi destierro eran tus justísimos mandamientos el asunto de mis cánticos. 54 Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.
55 Durante la noche me acordaba de invocar tu Nombre, oh Señor; y así guardaba exactamente tu Ley. 55 Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.
56 Esto pasó en mí, porque yo procuraba observar bieng tus justísimos decretos. 56 Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.
57 Het. Yo dije: Oh Señor, mi porción de herencia es el guardar tu santa Ley. 57 Heth Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.
58 Tu favor he implorado de todo mi corazón: apiádate de mí, según tu promesa. 58 Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo; miserere mei secundum eloquium tuum.
59 He examinado mi vida, y enderezado mis pasos a la observancia de tus mandamientos. 59 Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.
60 Resuelto estoy, y nada me arredrará de cumplir tus preceptos. 60 Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.
61 Los lazos de los pecadores me rodean por todas partes; mas yo no me olvido de tu Ley. 61 Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.
62 Á media noche me levantaba a tributarte gracias por tus juicios llenos de justicia. 62 Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.
63 Yo entro a la parte, o tengo sociedad con todos los que te temen y observan tus mandamientos. 63 Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.
64 Llena está la tierra, oh Señor, de tus piedades. Amaéstrame en tus justísimos preceptos. 64 Misericordia tua, Domine, plena est terra; justificationes tuas doce me.
65 Teth. Usado has de bondad, oh Señor, con este tu siervo, según tu promesa. 65 Teth Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.
66 Enséñame la bondad, la doctrina y la sabiduría; pues que he creído tus preceptos. 66 Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.
67 Antes de ser yo humillado, pequé; mas ahora obedezco ya tu palabra. 67 Priusquam humiliarer ego deliqui: propterea eloquium tuum custodivi.
68 Eres, oh Señor, infinitamente bueno; instrúyeme pues, por tu bondad, en tus justísimas disposiciones. 68 Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.
69 Los soberbios han forjado mil calumnias contra mí; pero yo con todo mi corazón guardaré tus mandamientos. 69 Multiplicata est super me iniquitas superborum; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.
70 Encrasóse su corazón como sebo o leche cuajada; mas yo me ocupo en meditar tu santa Leyh. 70 Coagulatum est sicut lac cor eorum; ego vero legem tuam meditatus sum.
71 Bien me está que me hayas humillado; para que así aprenda tus justísimos preceptos. 71 Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.
72 Mejor es para mí la Ley que salió de tu boca, que millones de oro y plata. 72 Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.
73 Jod. Tus manos, Señor, me hicieron, y me formaron; dame el don de entendimiento, y aprenderé tus mandamientos. 73 Jod Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me: da mihi intellectum, et discam mandata tua.
74 Veránme los que te temen, y se llenarán de gozo, porque puse toda mi esperanza en tus palabras. 74 Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.
75 Conocido he, Señor, que tus juicios son justísimos; y conforme a tu verdad me has humillado. 75 Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.
76 Venga pues la misericordia tuya a consolarme, según la palabra que diste a tu siervo. 76 Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.
77 Vengan sobre mí tus piedades, y viviré; puesto que tu Ley es mi dulce meditación. 77 Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.
78 Confundidos sean los soberbios, por los inicuos atentados que han cometido contra mí: entre tanto yo meditaré tus mandamientos. 78 Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me; ego autem exercebor in mandatis tuis.
79 Reúnanse conmigo los que te temen, y los que conocen tus sagrados testimonios. 79 Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.
80 Haz que mi corazón se conserve puro en la práctica de tus mandamientos, para que yo no quede confundido. 80 Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.
81 Caph. Desfallece mi alma, suspirando por la salud que de ti viene: mas yo siempre he esperado firmemente en tu palabra. 81 Caph Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.
82 Desfallecieron mis ojos de tanto esperar tu promesa. ¿Cuándo será, Señor, decía yo, que me consolarás? 82 Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes: Quando consolaberis me?
83 Porque me he quedado seco y árido, como un odre expuesto a la escarcha; mas con todo, no me he olvidado de tus justísimos preceptos. 83 Quia factus sum sicut uter in pruina; justificationes tuas non sum oblitus.
84 Oh Señor, ¿cuántos son los días de tu siervo? ¿Cuándo harás justicia de mis perseguidores? 84 Quot sunt dies servi tui? quando facies de persequentibus me judicium?
85 Contáronme los impíos mil fábulas y frusleríasi: ¡cuán diferente es todo esto de tu santa Ley! 85 Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.
86 Todos tus preceptos son la verdad pura. Me han perseguido injustamente: socórreme tú, oh Señor. 86 Omnia mandata tua veritas: inique persecuti sunt me, adjuva me.
87 Poco faltó que no dieran conmigo en tierra; pero yo no abandoné jamás tus preceptos. 87 Paulominus consummaverunt me in terra; ego autem non dereliqui mandata tua.
88 Vivifícame, oh Señor, según tu misericordia; y observaré los mandamientos salidos de tu divina boca. 88 Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.
89 Lamed. Eternamente, oh Señor, permanece en los cielos tu palabra. 89 Lamed In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.
90 Tu verdad durará de generación en generación. Tú fundaste la tierra, y ella subsiste. 90 In generationem et generationem veritas tua; fundasti terram, et permanet.
91 En virtud de tu ordenación continúa el curso de los días; pues todas las cosas te sirven. 91 Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.
92 Á no haber sido tu Ley el objeto de mi meditación, hubiera sin duda perecido en mi angustia. 92 Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.
93 Nunca jamás olvidaré tus justísimas instituciones; pues me diste en ellas la vida. 93 In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.
94 Tuyo soy yo, Señor, sálvame: pues que he investigado con ansia tus mandamientos. 94 Tuus sum ego; salvum me fac: quoniam justificationes tuas exquisivi.
95 Estuvieron los pecadores a la mira de mí para perderme: yo me dediqué entonces a estudiar tus divinos oráculos. 95 Me exspectaverunt peccatores ut perderent me; testimonia tua intellexi.
96 Tengo visto el fin de lo más perfecto y cumplido: solo tu Ley no tiene ningún término ni medida. 96 Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.
97 Mem. ¡Cuán amable me es tu Ley, oh Señor! Todo el día es materia de mi meditación. 97 Mem Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.
98 Con tu mandamiento o Ley divina, me hiciste superior en prudencia a mis enemigos; porque le tengo perennemente ante mis ojos. 98 Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.
99 He comprendido yo más que todos mis maestros; porque tus mandamientos son mi meditación continua. 99 Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.
100 Alcancé más que los ancianos; porque he ido investigando tus preceptos. 100 Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.
101 Desvié mis pies de todo mal camino, para obedecer tus palabras. 101 Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.
102 De tus estatutos no me he desviado; porque tú me lo prescribiste por Ley. 102 A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.
103 ¡Oh cuán dulces son a mi paladar tus palabras! mas que la miel a mi boca. 103 Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.
104 De tus mandamientos saqué gran caudal de ciencia: por eso aborrezco toda senda de iniquidad. 104 A mandatis tuis intellexi; propterea odivi omnem viam iniquitatis.
105 Nun. Antorcha para mis pies es tu palabra, y luz para mis sendas. 105 Nun Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.
106 Juré, y ratifiqué el observar tus justísimos decretos. 106 Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.
107 Abatido he sido, Señor, en gran manera: vivifícame según tu promesa. 107 Humiliatus sum usquequaque, Domine; vivifica me secundum verbum tuum.
108 Recibe, oh Señor, con agrado los espontáneos sacrificios de alabanza que te ofrecen mis labios; y enséñame tus juicios. 108 Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.
109 Tengo siempre mi alma en la mano, o en un hilo: pero yo no me olvidé de tu Ley. 109 Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.
110 Tendiéronme lazos los pecadores; pero yo no salí del camino de tus mandamientos. 110 Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.
111 He adquirido los testimonios de tu Ley, para que sean eternamente mi patrimonio; pues son ellos la alegría de mi corazón. 111 Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.
112 Incliné mi corazón a la práctica perpetua de tus justísimos mandamientos, por la esperanza del galardón. 112 Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.
113 Samech. Aborrecí los impíos; y amé tu santa Ley. 113 Samech Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.
114 Tú eres, Señor, mi auxilio y amparo, y en tu palabra tengo puesta toda mi esperanza. 114 Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.
115 Retiraos de mí, malignos; yo me ocuparé en estudiar los mandamientos de mi Dios. 115 Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.
116 Acógeme, Señor, según tu promesa, y haz que yo viva, y no permitas que quede burlada mi esperanza. 116 Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.
117 Ayúdame, y seré salvo, y meditaré continuamente tus justos decretos. 117 Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.
118 Miraste con desprecio todos aquellos que se desvían de tus preceptos; porque injusto es su modo de pensar. 118 Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.
119 Reputado he por prevaricadores a todos los pecadores de la tierraj: por eso amé tus testimonios. 119 Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ; ideo dilexi testimonia tua.
120 Traspasa con tu santo temork mis carnes; pues tus juicios me han llenado de espanto. 120 Confige timore tuo carnes meas; a judiciis enim tuis timui.
121 Ain. Ejercido he la rectitud y la justicia: no me abandones en poder de mis calumniadores. 121 Ain Feci judicium et justitiam: non tradas me calumniantibus me.
122 Da la mano a tu siervo para obrar el bien: no me opriman con calumnias los soberbios. 122 Suscipe servum tuum in bonum: non calumnientur me superbi.
123 Desfallecieron mis ojos, esperando me viniera de ti la salvación, y el cumplimiento de tu palabra. 123 Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.
124 Trata a tu siervo conforme a tu misericordia, y enséñame tus justísimos decretos. 124 Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.
125 Siervo tuyo soy yo: dame inteligencia, para que comprenda tus preceptos. 125 Servus tuus sum ego: da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.
126 Tiempo es, oh Señor, de obrar con rigor: los soberbios han echado por el suelo tu Ley. 126 Tempus faciendi, Domine: dissipaverunt legem tuam.
127 Por lo mismo he amado tus mandamientos más que el oro y los topacios. 127 Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.
128 Por eso me encaminé por la senda de todos tus preceptos, y he detestado todos los caminos de la iniquidad. 128 Propterea ad omnia mandata tua dirigebar; omnem viam iniquam odio habui.
129 Fe. Admirables son tus testimonios: por eso los ha observado exactamente mi almal. 129 Phe Mirabilia testimonia tua: ideo scrutata est ea anima mea.
130 La explicación de tus palabras ilumina y da inteligencia a los pequeñuelos. 130 Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.
131 Abrí mi boca, y respirém; porque estaba anhelando en pos de tus mandamientos. 131 Os meum aperui, et attraxi spiritum: quia mandata tua desiderabam.
132 Vuelve hacia mí tus ojos, y mírame con piedad, según sueles hacerlo con los que aman tu Nombre. 132 Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.
133 Endereza mis pasos según la norma de tus palabras, y haz que no reine en mí injusticia ninguna. 133 Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.
134 Líbrame de las calumnias de los hombres, para que yo cumpla tus mandamientos. 134 Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.
135 Haz brillar sobre tu siervo la luz de tu divino rostro; y enséñame tus justísimos decretos. 135 Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.
136 Arroyos de lágrimas han derramado mis ojosn: por no haber observado tu santa Ley. 136 Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.
137 Sade. Justo eres, oh Señor, y rectos son tus juicios. 137 Sade Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.
138 Recomendaste estrechamente la observancia de tus preceptos, que son la misma justicia y verdad. 138 Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.
139 Mi celo me ha hecho consumir de dolor; porque mis enemigos se han olvidado de tus palabras. 139 Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.
140 Acendrada en extremo es tu palabra; y está tu siervo enamorado de ella. 140 Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.
141 Pequeñuelo soy yoo, y de poca estima; mas no he puesto en olvido tus justísimos oráculos. 141 Adolescentulus sum ego et contemptus; justificationes tuas non sum oblitus.
142 Tu justicia es eterna justicia, y tu Ley la verdad misma. 142 Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.
143 Sorprendiéronme las tribulaciones y angustias: tus mandamientos son mi dulce meditación. 143 Tribulatio et angustia invenerunt me; mandata tua meditatio mea est.
144 Llenos están de eterna justicia los testimonios de tu Ley: dame la inteligencia de ellos, y tendré vida. 144 Æquitas testimonia tua in æternum: intellectum da mihi, et vivam.
145 Coph. Clamé de todo mi corazón; escúchame, oh Señor, y haz que yo vaya en pos de tus justísimos preceptos. 145 Coph Clamavi in toto corde meo: exaudi me, Domine; justificationes tuas requiram.
146 Á ti clamé diciendo: Sálvame de la tentación, para que yo observe tus mandamientos. 146 Clamavi ad te; salvum me fac: ut custodiam mandata tua.
147 Me anticipé y clamé muy de mañana: porque esperé firmemente en tus palabras. 147 Præveni in maturitate, et clamavi: quia in verba tua supersperavi.
148 Antes de amanecer dirigiéronse hacia ti mis ojos para meditar tu Ley. 148 Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.
149 Escucha, Señor, mi voz según tu misericordia; y vivifícame conforme lo has prometido. 149 Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.
150 Arrimáronse a la iniquidad mis perseguidores, y alejáronse de tu Ley. 150 Appropinquaverunt persequentes me iniquitati: a lege autem tua longe facti sunt.
151 Cerca estás de mí, oh Señor; y todos tus caminos son la verdad misma. 151 Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.
152 Desde el principio conocí que has establecido tus preceptos para que subsistan eternamente. 152 Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.
153 Res. Mira, Señor, mi abatimiento, y líbrame; pues no me he olvidado de tu Ley. 153 Res Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.
154 Sentencia tú mi causa, y libértame: por respeto a tu palabra vuélveme la vida. 154 Judica judicium meum, et redime me: propter eloquium tuum vivifica me.
155 Lejos está de los pecadores la salvación; porque no han cuidado de obedecer tus justísimos preceptos. 155 Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.
156 Tus misericordias, Señor, son muchas: vivifícame según tu promesa. 156 Misericordiæ tuæ multæ, Domine; secundum judicium tuum vivifica me.
157 Muchos son los que me persiguen y atribulan: pero yo no me he desviado de tus mandamientos. 157 Multi qui persequuntur me, et tribulant me; a testimoniis tuis non declinavi.
158 Veíalos prevaricar, y me consumía de dolor; al ver que no hacían caso de tus palabras. 158 Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.
159 Mira, oh Señor, cuánto he amado tus mandamientos: por tu misericordia otórgame la vida. 159 Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine: in misericordia tua vivifica me.
160 El principio o suma de tus palabras es la verdad: eternas son todas las disposiciones o promesas de tu justicia. 160 Principium verborum tuorum veritas; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.
161 Csin. Sin causa ninguna me han perseguido los príncipes; mas mi corazón ha temido siempre tus palabras. 161 Sin Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.
162 Alegrarme he en tus promesas; como quien halla ricos despojos. 162 Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.
163 Aborrecí la injusticia, la detesté; y he amado tu santa Ley. 163 Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.
164 Siete veces al díap te tributé alabanzas por los oráculos de tu justicia. 164 Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.
165 Gozan de suma paz los amadores de tu Ley; sin que hallen tropiezo alguno. 165 Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.
166 Yo esperaba, Señor, la salud que de ti viene; y entre tanto amaba tus mandamientos. 166 Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.
167 Mi alma ha guardado tus preceptos, y los ha amado ardientemente. 167 Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.
168 He observado tus mandamientos y sagrados testimonios; porque sabia que todas mis acciones están presentes a tus ojos. 168 Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.
169 Tau. Lleguen, oh Señor, a tu presencia mis plegarias; conforme a tu promesa dame el don de entendimiento. 169 Tau Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.
170 Penetren mis ruegos hasta llegar ante tu acatamiento: líbrame del malq, según tu palabra. 170 Intret postulatio mea in conspectu tuo; secundum eloquium tuum eripe me.
171 Rebosarán mis labios en himnos de alabanza, cuando tú me habrás enseñado tus justísimos oráculos. 171 Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.
172 Mi lengua anunciará tu palabra; porque todos tus preceptos son la misma equidad. 172 Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.
173 Extiende tu mano para salvarme; pues yo he preferido a todo tus mandamientos. 173 Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.
174 Oh Señor, ardientemente he deseado la salud que de ti viene, y tu Ley es el objeto continuo de mi meditación. 174 Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.
175 Vivirá mi alma, y te alabará: y tus juicios serán mi apoyo y defensa. 175 Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.
176 He andado errante como una oveja descarriada: ven a buscar a tu siervo, porque no me he olvidado, oh Señor, de tus mandamientos. 176 Erravi sicut ovis quæ periit: quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884