jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo CXLII

Salmo de David: — Implora David el socorro del Señor, y le pide perseverancia en la nueva vida castiga Dios a sus enemigos.

1 Cuando le perseguía su hijo Absalóna. Oh Señor, escucha benigno mi oración; presta oídos a mi súplica, según la verdad de tus promesas: óyeme por tu misericordiab. 1 Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua; exaudi me in tua justitia.
2 Mas no quieras entrar en juicio con tu siervo; porque ningún viviente puede aparecer justo en tu presenciac. 2 Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
3 Ya ves cómo el enemigo ha perseguido mi alma: abatida tiene hasta el suelo la vida mía.—Me ha confinado en lugares tenebrosos, como a los que murieron hace ya un siglo: 3 Quia persecutus est inimicus animam meam; humiliavit in terra vitam meam; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.
4 Mi espíritu padece terribles angustias; está mi corazón en continua zozobra. 4 Et anxiatus est super me spiritus meus; in me turbatum est cor meum.
5 Mas acordeme luego de los días antiguos; púseme a meditar todas tus obras; ponderaba los efectos maravillosos de tu poder. 5 Memor fui dierum antiquorum; meditatus sum in omnibus operibus tuis: in factis manuum tuarum meditabar.
6 Levanté mis manos hacia ti: como tierra falta de agua, así está por ti suspirando el alma mía. 6 Expandi manus meas ad te; anima mea sicut terra sine aqua tibi.
7 Óyeme luego, oh Señor: mi espíritu ha desfallecido.—No retires de mí tu rostro; para que no haya de contarme ya entre los muertos. 7 Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.
8 Hazme sentir cuanto antes tu misericordia, pues en ti he puesto mi esperanza.—Muéstrame el camino que debo seguir, ya que hacia ti he levantado mi corazón. 8 Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
9 Líbrame, oh Señor, de mis enemigos; a ti me acojo. 9 Eripe me de inimicis meis, Domine: ad te confugi.
10 Enséñame a cumplir tu voluntad, pues tú eres mi Dios.—Entonces tu espíritu, que es infinitamente bueno, me conducirá a la tierra de la rectitud y santidadd. 10 Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.
11 Por amor de tu Nombre, oh Señor, me darás la vida, según la justicia de tus promesas.—Á mi alma la sacarás de la tribulación; 11 Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,
12 Y por tu misericordia disiparás a mis enemigos.—Y perderás a todos los que afligen el alma mía, puesto que siervo tuyo soy. 12 et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884