Libro de los Salmos
Salmos, Capítulo CXLII
Salmo de David: — Implora David el socorro del Señor, y le pide perseverancia en la nueva vida castiga Dios a sus enemigos.
1 Cuando le perseguía su hijo Absalóna. Oh Señor, escucha benigno mi oración; presta oídos a mi súplica, según la verdad de tus promesas: óyeme por tu misericordiab. 1 Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua; exaudi me in tua justitia.
2 Mas no quieras entrar en juicio con tu siervo; porque ningún viviente puede aparecer justo en tu presenciac. 2 Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
3 Ya ves cómo el enemigo ha perseguido mi alma: abatida tiene hasta el suelo la vida mía.—Me ha confinado en lugares tenebrosos, como a los que murieron hace ya un siglo: 3 Quia persecutus est inimicus animam meam; humiliavit in terra vitam meam; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.
4 Mi espíritu padece terribles angustias; está mi corazón en continua zozobra. 4 Et anxiatus est super me spiritus meus; in me turbatum est cor meum.
5 Mas acordeme luego de los días antiguos; púseme a meditar todas tus obras; ponderaba los efectos maravillosos de tu poder. 5 Memor fui dierum antiquorum; meditatus sum in omnibus operibus tuis: in factis manuum tuarum meditabar.
6 Levanté mis manos hacia ti: como tierra falta de agua, así está por ti suspirando el alma mía. 6 Expandi manus meas ad te; anima mea sicut terra sine aqua tibi.
7 Óyeme luego, oh Señor: mi espíritu ha desfallecido.—No retires de mí tu rostro; para que no haya de contarme ya entre los muertos. 7 Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.
8 Hazme sentir cuanto antes tu misericordia, pues en ti he puesto mi esperanza.—Muéstrame el camino que debo seguir, ya que hacia ti he levantado mi corazón. 8 Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
9 Líbrame, oh Señor, de mis enemigos; a ti me acojo. 9 Eripe me de inimicis meis, Domine: ad te confugi.
10 Enséñame a cumplir tu voluntad, pues tú eres mi Dios.—Entonces tu espíritu, que es infinitamente bueno, me conducirá a la tierra de la rectitud y santidadd. 10 Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.