viernes, 20 de noviembre de 2026 ✠ San Félix de Valois, Confesor Abstinencia

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo LIX

Regocíjase David, y alaba al Señor por las victorias conseguidas; y le ruega que acabe la obra comenzada. Imagen de la Iglesia de Jesucristo

1 Para el fin: Por aquellos que serán mudados. Inscripción para una columna. Al mismo David para instrucción: 1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,
2 Cuando quemó la Mesopotamia de Siria y a Soba; y vuelto Joab, venció la Idumea, derrotando docea mil hombres en el valle de las Salinasb. 2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.
3 Oh Dios, tú nos desechaste, e hiciste que quedásemos arruinados: montaste en cólera, pero te apiadaste de nosotros. 3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos; iratus es, et misertus es nobis.
4 Hiciste estremecer la tierrac, y llenástela de turbación. Cura su llagas, porque está toda ella muy mal parada. 4 Commovisti terram, et conturbasti eam; sana contritiones ejus, quia commota est.
5 Cosas bien duras hiciste sufrir a tu pueblo: nos hiciste beber el vino de amargura. 5 Ostendisti populo tuo dura; potasti nos vino compunctionis.
6 Diste a los que te temían una señal, para que huyesen de los tiros de tu arco;—a fin de que se librasen tus queridos. 6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus; ut liberentur dilecti tui.
7 Sálvame, Señor, con tu diestra, y óyeme benigno. 7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.
8 Habló Dios en su Santuario, y tendré motivo de regocijarme; pues repartiré los campos de Siquem, y mediré el valle de los Tabernáculosd. 8 Deus locutus est in sancto suo: lætabor, et partibor Sichimam; et convallem tabernaculorum metibor.
9 Mío es Galaad, mío es Manasés, y Efraín mi principal fuerza. 9 Meus est Galaad, et meus est Manasses; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus;
10 Judá es mi rey:—Moab es un vaso de mi esperanzae, o un país que adquiriré.—Sujetaré la Idumea a mi imperio: se me someterán los extranjeros. 10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum: mihi alienigenæ subditi sunt.
11 ¿Quién me conducirá a la ciudad fuertef? ¿Quién me conducirá hasta la Idumea? 11 Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumæam?
12 ¿Quién sino tú, oh Dios, que nos habías desamparado? ¿No vendrás tú, Señor, a la cabeza de nuestros ejércitos? 12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris?
13 Danos tu socorro en la tribulación: porque vana es la salvación que viene de parte del hombre. 13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
14 Con Dios haremos proezas; y él aniquilará a nuestros enemigos. 14 In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884