Libro de los Salmos
Salmos, Capítulo XXXVI
Amonesta David a los justos que no se aflijan ni acobarden al ver la felicidad de los malos, pues les hace ver que es aparente y de poca dura; y al contrario la de los buenos, sólida y permanente.
1 Salmo del mismo David. No envidies la prosperidad de los malignos, ni tengas celos de los que obran la iniquidad; 1 Psalmus ipsi David. Noli æmulari in malignantibus, neque zelaveris facientes iniquitatem:
2 Porque como heno se han de secar muy presto, y como la tierna yerbecilla luego se marchitarán. 2 quoniam tamquam fœnum velociter arescent, et quemadmodum olera herbarum cito decident.
3 Pon tu esperanza en el Señor, y haz obras buenas, y habitarás en la tierra, y gozarás de sus riquezas. 3 Spera in Domino, et fac bonitatem; et inhabita terram, et pasceris in divitiis ejus.
4 Cifra tus delicias en el Señor, y te otorgará cuanto desea tu corazón. 4 Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui.
5 Expón al Señor tu situación, y confía en él; y él obrará. 5 Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet.
6 Y hará brillar tu justicia como la luz, y el derecho de tu causa como el sol de medio día. 6 Et educet quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tamquam meridiem.
7 Seas pues obediente al Señor, y preséntale tus súplicas.—No tengas envidia del que hace fortuna en su carrera, del hombre que comete injusticias. 7 Subditus esto Domino, et ora eum. Noli æmulari in eo qui prosperatur in via sua; in homine faciente injustitias.
8 Reprime la ira, y depón el furor, no quieras ser émulo en hacer mal. 8 Desine ab ira, et derelinque furorem; noli æmulari ut maligneris.
9 Pues los que obran mal, serán exterminados: mas los que esperan en el Señor, esos heredarán la tierra. 9 Quoniam qui malignantur exterminabuntur; sustinentes autem Dominum, ipsi hæreditabunt terram.
10 Ten un poco de paciencia, y verás que ya no existe el pecador; y buscarás el lugar en que estaba, y no le hallarás. 10 Et adhuc pusillum, et non erit peccator; et quæres locum ejus, et non invenies.
11 Pero los mansos heredarán la tierra, y gozarán de muchísima paz o prosperidad. 11 Mansueti autem hæreditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis.
12 Acechará el pecador al justo, y rechinará contra él sus dientes. 12 Observabit peccator justum, et stridebit super eum dentibus suis.
13 Pero el Señor se reirá de él, como quien está previendo que le ha de llegar su día. 13 Dominus autem irridebit eum, quoniam prospicit quod veniet dies ejus.
14 Desenvainaron la espada los pecadores: entesaron su arco—para derribar al pobre y al desvalido, para asesinar a los hombres de bien. 14 Gladium evaginaverunt peccatores; intenderunt arcum suum: ut dejiciant pauperem et inopem, ut trucident rectos corde.
15 Pero su misma espada traspasará sus propios corazones, y será su arco hecho pedazos. 15 Gladius eorum intret in corda ipsorum, et arcus eorum confringatur.
16 Mas sirve al justo una medianía, que las muchas riquezas al pecado: 16 Melius est modicum justo, super divitias peccatorum multas:
17 Porque los brazos de los pecadores serán quebrantados; al paso que el Señor sostiene a los justos. 17 quoniam brachia peccatorum conterentur: confirmat autem justos Dominus.
18 Contados tiene el Señor los días de los que viven sin mancilla; y la herencia de estos será eterna. 18 Novit Dominus dies immaculatorum, et hæreditas eorum in æternum erit.
19 No serán confundidos en el tiempo calamitoso: en los días de hambre serán saciados. 19 Non confundentur in tempore malo, et in diebus famis saturabuntur:
20 Porque perecerán los pecadores.—Y los enemigos del Señor no bien serán ensalzados a puestos honoríficos, cuando serán abatidos y se desvanecerán como el humo. 20 quia peccatores peribunt. Inimici vero Domini mox ut honorificati fuerint et exaltati, deficientes quemadmodum fumus deficient.
21 Tomará prestado el pecador, y no pagará; pero el justo es compasivo, y dará al necesitado. 21 Mutuabitur peccator, et non solvet; justus autem miseretur et tribuet:
22 Por tanto aquellos que bendicen al Señor heredarán la tierra; mas los que le blasfeman, perecerán. 22 quia benedicentes ei hæreditabunt terram; maledicentes autem ei disperibunt.
23 El Señor dirigirá los pasos del hombre justo, y aprobará sus caminos. 23 Apud Dominum gressus hominis dirigentur, et viam ejus volet.
24 Si cayere, no se lastimará: pues el Señor pone su mano por debajo. 24 Cum ceciderit, non collidetur, quia Dominus supponit manum suam.
25 Joven fui, y ya soy viejo: mas nunca he visto desamparado al justo, ni a sus hijos mendigando el pana. 25 Junior fui, etenim senui; et non vidi justum derelictum, nec semen ejus quærens panem.
26 Pasa el día ejercitando la misericordia, y dando prestado; y bendita será su descendencia. 26 Tota die miseretur et commodat; et semen illius in benedictione erit.
27 Huye pues del mal, y haz bien; y vivirás por los siglos de los siglos. 27 Declina a malo, et fac bonum, et inhabita in sæculum sæculi:
28 Porque el Señor ama lo justo, y no desampara a sus santos: eternamente serán protegidos.—Los injustos serán castigados; y perecerá la raza de los impíos. 28 quia Dominus amat judicium, et non derelinquet sanctos suos: in æternum conservabuntur. Injusti punientur, et semen impiorum peribit.
29 Pero los justos heredarán la tierra, y la habitarán perpetuamente. 29 Justi autem hæreditabunt terram, et inhabitabunt in sæculum sæculi super eam.
30 La boca del justo derramará sabiduría, y su lengua hablará juiciosamenteb. 30 Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium.
31 La ley de su Dios la tiene en medio del corazón, y andará con firmes pasosc. 31 Lex Dei ejus in corde ipsius, et non supplantabuntur gressus ejus.
32 Anda el pecador acechando al justo, y busca cómo podrá quitarle la vida. 32 Considerat peccator justum, et quærit mortificare eum.
33 Mas el Señor no le abandonará en sus manos, ni le condenará cuando será juzgado. 33 Dominus autem non derelinquet eum in manibus ejus, nec damnabit eum cum judicabitur illi.
34 Espera en el Señor, y observa su ley; y te ensalzará para que entres a heredar la tierra: cuando habrán perecido los pecadores, lo verás. 34 Exspecta Dominum, et custodi viam ejus, et exaltabit te ut hæreditate capias terram: cum perierint peccatores, videbis.
35 Vi yo al impío sumamente ensalzado, y empinado como los cedros del Líbano: 35 Vidi impium superexaltatum, et elevatum sicut cedros Libani:
36 Pasé de allí a poco, y he aquí que no existía ya: le busqué; mas ni rastro alguno de él pude hallar. 36 et transivi, et ecce non erat; et quæsivi eum, et non est inventus locus ejus.
37 Conserva pues tú la inocencia, y atiende a la justicia; porque el hombre pacífico deja de sí memoria. 37 Custodi innocentiam, et vide æquitatem, quoniam sunt reliquiæ homini pacifico.
38 Mas los injustos perecerán todos: cuanto quede de los impíos será destruido. 38 Injusti autem disperibunt simul; reliquiæ impiorum interibunt.