jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Libro de los Salmos

Salmos, Capítulo LVIII

David, puesto en grande riesgo de caer en manos de Saúl, recurre a Dios, y se salva por la oración. Se ve figurado el castigo de los judíos por no reconocer al Mesíasa.

1 Para el fin: No destruyas a tu siervo. Salmo de David para inscribirse en una columna: cuando Saúl envió una guardia a su casa, con el fin de quitarle la vida. 1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret.
2 Sálvame, Dios mío, de mis enemigos: líbrame de los que me asaltan. 2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me.
3 Sácame del poder de los que obran inicuamente, y libértame de esos hombres sedientos de sangre. 3 Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me.
4 Que ya ves como se han hecho dueños de mi vida: arremeten contra mí hombres de gran fuerza. 4 Quia ecce ceperunt animam meam; irruerunt in me fortes.
5 No padezco esto, Señor, por culpa mía, ni por pecado mío: sin iniquidad seguí mi carrera, y enderecé mis pasos. 5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine; sine iniquitate cucurri, et direxi.
6 Levántate y ven a mi socorro, y considera mi inocencia. Apresúrate, oh Señor, Dios de los ejércitos, Dios de Israel,—a residenciar a todas las gentes: no uses de piedad con ninguno de los que cometen la iniquidadb. 6 Exsurge in occursum meum, et vide: et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes: non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem.
7 Ellos volverán hacia la tarde: padecerán hambre como perros, y andarán rondando la ciudad. 7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem.
8 Hablarán a escondidas, teniendo dentro de sus labios como un cuchillo afilado, y dirán: ¿Quién hay que nos oiga? 8 Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum: quoniam quis audivit?
9 Mas tú, oh Señor, te reirás de ellos: como una nonada reputas todas las gentes. 9 Et tu, Domine, deridebis eos; ad nihilum deduces omnes gentes.
10 En ti he depositado mi fortaleza; pues tú eres, oh Dios, el defensor mío, 10 Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es:
11 La misericordia de mi Dios se anticipará en mi socorro. 11 Deus meus misericordia ejus præveniet me.
12 Me ha mostrado Dios sus designios sobre mis enemigos. ¡Ah! no los mates: no sea que mis pueblos echen la cosa en olvido.—Dispérsalos con tu poder, y abátelos, oh Señor, protector mío, 12 Deus ostendet mihi super inimicos meos: ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine:
13 Por causa del crimen de su boca, por las palabras que profirieron sus labios: y sean ellos mismos presa de su propia soberbia.—Y por su blasfema y horrenda mentira serán infamadosc 13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur
14 En el día de la desolación: serán enviados a la perdición por la ira de Dios, que los consumirá, y quedarán exterminados.—Entonces conocerán que Dios reinará sobre Jacob, hasta en los últimos términos de la tierra. 14 in consummatione: in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ.
15 Retornarán a sus casas por la tarde, y estarán hambrientos como perros, y andarán dando vueltas en torno de la ciudad. 15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem.
16 Esparciránse para buscar de comer; y si no pudieren hartarse, entonces murmurarán. 16 Ipsi dispergentur ad manducandum; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt.
17 Entre tanto cantaré yo tu poder, y al amanecer celebraré con júbilo tu misericordia;—porque has sido mi defensa y amparo en el día de mi tribulación. 17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam: quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ.
18 Oh protector mío, a ti cantaré salmos; pues tú, oh Dios, eres mi asilo: ¡Dios mío, misericordia mía! 18 Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es; Deus meus, misericordia mea.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884