Libro de Job
Job, Capítulo XXXIV
Eliú más furioso que los otros tres en calumniar las palabras y el proceder del pacientísimo Job, acusa a este de blasfemia y de otros delitos.
1 Continuando Eliú su discurso, añadió lo siguiente: 1 Pronuntians itaque Eliu, etiam hæc locutus est:
2 Oíd, oh sabios, mis palabras; y vosotros, prudentes, prestadme atención: 2 Audite, sapientes, verba mea: et eruditi, auscultate me.
3 Puesto que el oído atento juzga de los razonamientos, como el paladar discierne por el gusto los manjares. 3 Auris enim verba probat, et guttur escas gustu dijudicat.
4 Examinemos bien entre nosotros el punto, y veamos de común acuerdo lo que sea más verdadero y acertado. 4 Judicium eligamus nobis, et inter nos videamus quid sit melius.
5 Es así que Job ha dicho: Yo soy justo, y Dios ha abandonadoa mi causab: 5 Quia dixit Job: Justus sum, et Deus subvertit judicium meum.
6 Pues hay error en el juicio que de mí se ha hecho: violenta es la saeta que tengo atravesada, sin que haya en mí pecado alguno. Así ha hablado. 6 In judicando enim me mendacium est: violenta sagitta mea absque ullo peccato.
7 ¿Qué hombre hay pues semejante a Job que insultac, como quien bebe un vaso de agua? 7 Quis est vir ut est Job, qui bibit subsannationem quasi aquam:
8 ¿Que se asocia con los que obran la iniquidad, y sigue las sendas de los impíos? 8 qui graditur cum operantibus iniquitatem, et ambulat cum viris impiis?
9 Pues ha dicho: No será el hombre grato a Dios, por más que corra por los caminos del Señord. 9 Dixit enim: Non placebit vir Deo, etiam si cucurrerit cum eo.
10 Por tanto vosotros que sois varones cuerdos estadme atentos: Lejos de Dios toda impiedad, y del Todopoderoso toda injusticia. 10 Ideo, viri cordati, audite me: absit a Deo impietas, et ab Omnipotente iniquitas.
11 Porque él ha de dar a las obras del hombre su pago merecido; y los ha de remunerar según la conducta de cada uno: 11 Opus enim hominis reddet ei, et juxta vias singulorum restituet eis.
12 Siendo como es verdad que Dios no condena sin razón; ni el Omnipotente trastorna jamás la justicia. 12 Vere enim Deus non condemnabit frustra, nec Omnipotens subvertet judicium.
13 ¿Ha cedido él a algún otro sus veces sobre la tierra? ¿O a quién ha encargado gobernar el mundo que fabricó? 13 Quem constituit alium super terram? aut quem posuit super orbem quem fabricatus est?
14 Si con su corazón airado se pusiese él a mirarle, se atraería otra vez a sí el espíritu y el aliento que le dio. 14 Si direxerit ad eum cor suum, spiritum illius et flatum ad se trahet.
15 Toda carne perecería de un golpe, y el hombre se tornaría en polvo. 15 Deficiet omnis caro simul, et homo in cinerem revertetur.
16 Ahora bien, si tú tienes entendimiento, atiende a lo que se dice, y escucha mis palabras. 16 Si habes ergo intellectum, audi quod dicitur, et ausculta vocem eloquii mei:
17 ¿Por ventura puede ser capaz de curación el que no ama la justicia? ¿Pues cómo tú condenas tantoe a aquel Señor que es el justo por esencia? 17 numquid qui non amat judicium sanari potest? et quomodo tu eum qui justus est in tantum condemnas?
18 A aquel que condena y castiga como prevaricadores a los mismos reyes, y como impíos a los grandes: 18 Qui dicit regi: Apostata; qui vocat duces impios;
19 Que no repara en que sean príncipes, ni hace caso de que sean tiranos o poderosos, cuando pleitean contra el pobre: porque todos igualmente son hechura de sus manos. 19 qui non accipit personas principum, nec cognovit tyrannum cum disceptaret contra pauperem: opus enim manuum ejus sunt universi.
20 Morirán de repente, y los pueblos a media noche se alborotarán y andarán de una parte a otra, y acabarán sin el menor esfuerzo con los tiranos. 20 Subito morientur, et in media nocte turbabuntur populi: et pertransibunt, et auferent violentum absque manu.
21 Porque los ojos de Dios observan los caminos de los hombres, y tiene él contados todos sus pasos. 21 Oculi enim ejus super vias hominum, et omnes gressus eorum considerat.
22 No hay tinieblas, no hay sombras de muerte, que basten para ocultar a los que obran la iniquidad. 22 Non sunt tenebræ, et non est umbra mortis, ut abscondantur ibi qui operantur iniquitatem,
23 Pues no está en poder del hombre el dejar de comparecer a juicio ante Dios. 23 neque enim ultra in hominis potestate est, ut veniat ad Deum in judicium.
24 El cual quitará de en medio a una multitud innumerable, y sustituirá otros en su lugar: 24 Conteret multos, et innumerabiles, et stare faciet alios pro eis.
25 Porque conoce bien sus fechorías; y por tanto prepara la noche en que serán aniquilados. 25 Novit enim opera eorum, et idcirco inducet noctem, et conterentur.
26 Castigólos como a impíos, a la vista de todo el mundo. 26 Quasi impios percussit eos in loco videntium:
27 Porque, como de propósito, se alejaron de él, y no quisieron saber nada de todas sus disposiciones; 27 qui quasi de industria recesserunt ab eo, et omnes vias ejus intelligere noluerunt:
28 De suerte que hicieron subir hasta él los clamores de los miserables y el grito de los pobres. 28 ut pervenire facerent ad eum clamorem egeni, et audiret vocem pauperum.
29 Porque al que él concede la paz, o le perdona, ¿quién le condenará? Y ¿quién amparará al que él abandona, ya sea nación, o bien un particularf? 29 Ipso enim concedente pacem, quis est qui condemnet? ex quo absconderit vultum, quis est qui contempletur eum, et super gentes, et super omnes homines?
30 Él es el que permite que entre a reinar un hipócritag o tirano, por causa de los pecados del pueblo. 30 Qui regnare facit hominem hypocritam propter peccata populi.
31 Ahora pues, ya que yo he hablado de Dios y en su defensa, no estorbaré el que hables tú también lo que quieras. 31 Quia ergo ego locutus sum ad Deum, te quoque non prohibebo.
32 Si he errado, enséñame el error: si me pruebas que he hablado la iniquidad, no diré nada más. 32 Si erravi, tu doce me; si iniquitatem locutus sum, ultra non addam.
33 ¿Acaso te ha de pedir Dios a ti cuenta de mi discurso, que tanto te desagrada e inquieta? El hecho es que tú comenzaste a discurrir, y yo no: mas si sabes tú alguna cosa mejor, hablah. 33 Numquid a te Deus expetit eam, quia displicuit tibi? tu enim cœpisti loqui, et non ego: quod si quid nosti melius, loquere.
34 Pero yo quisiera escuchar a hombres de entendimiento, y hablar con gente sabía. 34 Viri intelligentes loquantur mihi, et vir sapiens audiat me.
35 Porque Job ha hablado neciamente, y sus palabras no suenan buena doctrina. 35 Job autem stulte locutus est, et verba illius non sonant disciplinam.