Libro de Job
Job, Capítulo XLII
Sentencia el Señor a favor de Job contra sus tres amigos. Ruega Job por ellos; y habiendo recibido doblados bienes, descansa en paz.
2 Yo sé que todo lo puedes, y que no se te oculta ningún pensamiento. 2 Scio quia omnia potes, et nulla te latet cogitatio.
3 ¿Quién es aquel (has dicho tú) que envuelve sentencias juiciosas con palabras de ignorantea? Por tanto confieso, Señor, que he hablado indiscretamente, y de cosas que sobrepujan infinitamente mi saber. 3 Quis est iste qui celat consilium absque scientia? ideo insipienter locutus sum, et quæ ultra modum excederent scientiam meam.
4 Mas dígnate escuchar, y yo hablaré con más juicio: te preguntaréb, y tú tendrás la bondad de responderme. 4 Audi, et ego loquar: interrogabo te, et responde mihi.
5 Ya, Señor, te conocía de oídas; pero ahora parece que te veo con mis propios ojos. 5 Auditu auris audivi te: nunc autem oculus meus videt te.
6 Por eso yo me acuso a mí mismoc, y hago penitencia envuelto en polvo y ceniza. 6 Idcirco ipse me reprehendo, et ago pœnitentiam in favilla et cinere.
7 Después que el Señor hubo acabado de hablar de aquel modo a Job, dijo a Elifaz temanita: Estoy altamente indignado contra ti y contra tus dos amigos, porque no habéis hablado con rectitud y justicia en mi presencia, como mi siervo Job. 7 Postquam autem locutus est Dominus verba hæc ad Job, dixit ad Eliphaz Themanitem: Iratus est furor meus in te, et in duos amicos tuos, quoniam non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job.
8 Tomad pues siete toros y siete carneros, id a mi siervo Job, y ofrecedlos en holocausto por vosotros. Y Job siervo mío hará oración por vosotros, y yo aceptaré su intercesión, para que no se os impute vuestra culpa; ya que no habéis hablado de mí rectamente, como mi siervo Job. 8 Sumite ergo vobis septem tauros et septem arietes, et ite ad servum meum Job, et offerte holocaustum pro vobis: Job autem servus meus orabit pro vobis. Faciem ejus suscipiam, ut non vobis imputetur stultitia: neque enim locuti estis ad me recta, sicut servus meus Job.
9 En consecuencia fuéronse Elifaz temanita, y Baldad suhita, y Sofar naamatita, y ejecutaron cuanto les había mandado el Señor, y el Señor se aplacó en gracia de Job. 9 Abierunt ergo Eliphaz Themanites, et Baldad Suhites, et Sophar Naamathites, et fecerunt sicut locutus fuerat Dominus ad eos: et suscepit Dominus faciem Job.
10 Asimismo moviose el Señor a compasión de Job mientras hacia oración por sus amigos, y volviole el Señor doblados bienes de los que antes poseía. 10 Dominus quoque conversus est ad pœnitentiam Job, cum oraret ille pro amicis suis: et addidit Dominus omnia quæcumque fuerant Job, duplicia.
11 Vinieron luego a verle todos sus hermanos y todas sus hermanasd, y cuantos antes le habían conocido y tratado: y comieron con él en su casa, y diéronle muestras de su tierna compasióne, consolándole de todas las tribulaciones que el Señor le había enviado; y diole cada uno de ellos, a modo de presente, una oveja y un zarcillo de oro. 11 Venerunt autem ad eum omnes fratres sui, et universæ sorores suæ, et cuncti qui noverant eum prius, et comederunt cum eo panem in domo ejus: et moverunt super eum caput, et consolati sunt eum super omni malo quod intulerat Dominus super eum: et dederunt ei unusquisque ovem unam, et inaurem auream unam.
12 Y el Señor echó su bendición sobre Job en su último estado, mucho más aun que en el primero. Y llegó a tener catorce mil ovejas, y seis mil camellos, y mil yuntas de bueyes, y mil asnas. 12 Dominus autem benedixit novissimis Job magis quam principio ejus: et facta sunt ei quatuordecim millia ovium, et sex millia camelorum, et mille juga boum, et mille asinæ.
14 De las cuales a la primera puso por nombre Díaf, a la segunda Casiag, y a la tercera Cornustibiah. 14 Et vocavit nomen unius Diem, et nomen secundæ Cassiam, et nomen tertiæ Cornustibii.
15 No hubo en toda la tierra mujeres tan hermosas como las hijas de Job; e hízolas su padre entrar a la parte de la herencia como a sus hermanos. 15 Non sunt autem inventæ mulieres speciosæ sicut filiæ Job in universa terra: deditque eis pater suus hæreditatem inter fratres earum.
16 Después de estas cosas vivió Job ciento y cuarenta años, en que vio a sus hijos y nietos hasta la cuarta generación; y murió ya muy viejo, y lleno de días. 16 Vixit autem Job post hæc centum quadraginta annis, et vidit filios suos, et filios filiorum suorum usque ad quartam generationem: et mortuus est senex, et plenus dierum.