jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

El santo Evangelio de Nuestro Señor Jesucristo según san Mateo

San Mateo, Capítulo VI

Prosigue Jesús enseñando; y trata de la limosna, de la oración, del ayuno: dice que no debemos atesorar para este mundo sino para el cielo: que nuestra intención debe ser recta: que no se puede servir a Dios y al mundo; y hace ver la confianza que debemos tener en la providencia divina.

1 Guardaos bien de hacer vuestras obras buenas en presencia de los hombres, con el fin de que os vean: de otra manera no recibiréis su galardón de vuestro Padre, que está en los cielos. 1 Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis: alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in cælis est.
2 Y así cuando das limosna, no quieras publicarla a son de trompeta, como hacen los hipócritas en las sinagogas, y en las calles o plazas, a fin de ser honrados de los hombres. En verdad os digo, que ya recibieron su recompensa. 2 Cum ergo facis eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritæ faciunt in synagogis, et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam.
3 Mas tú cuando des limosna, haz que tu mano izquierda no perciba lo que hace tu derecha: 3 Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua:
4 Para que tu limosna quede oculta, y tu Padre, que ve lo más oculto, te recompensará en públicoa. 4 ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.
5 Asimismo cuando oráis, no habéis de ser como los hipócritas, que de propósito se ponen a orar de pie en las sinagogas y en las esquinas de las calles, para ser vistos de los hombres: en verdad os digo, que ya recibieron su recompensa. 5 Et cum oratis, non eritis sicut hypocritæ qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus: amen dico vobis, receperunt mercedem suam.
6 Tú, al contrario, cuando hubieres de orar, entra en tu aposento, y cerrada la puerta, ora en secreto a tu Padre, y tu Padre, que ve lo más secreto, te premiará en público. 6 Tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.
7 En la oración no afectéis hablar mucho, como hacen los gentiles: que se imaginan haber de ser oídos a fuerza de palabras. 7 Orantes autem, nolite multum loqui, sicut ethnici, putant enim quod in multiloquio suo exaudiantur.
8 No queráis pues imitarlos; que bien sabe vuestro Padre lo que habéis menester, antes de pedírselo. 8 Nolite ergo assimilari eis: scit enim Pater vester, quid opus sit vobis, antequam petatis eum.
9 Ved pues cómo habéis de orarb: Padre nuestro, que estás en los cielos: santificado sea el tu nombre. 9 Sic ergo vos orabitis: Pater noster, qui es in cælis, sanctificetur nomen tuum.
10 Venga el tu reino. Hágase tu voluntad, como en el cielo, así también en la tierra. 10 Adveniat regnum tuum; fiat voluntas tua, sicut in cælo et in terra.
11 El pan nuestro de cada díac dánosle hoy. 11 Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie,
12 Y perdónanos nuestras deudas, así como nosotros perdonamos a nuestros deudores. 12 et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.
13 Y no nos dejes caer en la tentación. Mas líbranos de mal. Amen. 13 Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen.
14 Porque si perdonáis a los hombres las ofensas que cometen contra vosotros: también vuestro Padre celestial os perdonará vuestros pecados. 14 Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum: dimittet et vobis Pater vester cælestis delicta vestra.
15 Pero si vosotros no perdonáis a los hombres: tampoco vuestro Padre os perdonará los pecados. 15 Si autem non dimiseritis hominibus: nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra.
16 Cuando ayunéis, no os pongáis caritristes como los hipócritas: que desfiguran sus rostros, para mostrar a los hombres que ayunan. En verdad os digo, que ya recibieron su galardón. 16 Cum autem jejunatis, nolite fieri sicut hypocritæ, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus jejunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam.
17 Tú, al contrario, cuando ayunes, perfuma tu cabeza, y lava bien tu carad, 17 Tu autem, cum jejunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava,
18 Para que no conozcan los hombres que ayunas, sino únicamente tu Padre, que está presente a todo, aun lo que hay de más secreto: y tu Padre, que ve lo que pasa en secreto, te dará por ello la recompensa. 18 ne videaris hominibus jejunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.
19 No queráis amontonar tesoros para vosotros en la tierra: donde el orín, y la polilla los consumen: y donde los ladrones los desentierran, y roban. 19 Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra: ubi ærugo, et tinea demolitur: et ubi fures effodiunt, et furantur.
20 Atesorad más bien para vosotros tesoros en el cielo: donde no hay orín, ni polilla que los consuma; ni tampoco ladrones que los desentierren, y roben. 20 Thesaurizate autem vobis thesauros in cælo, ubi neque ærugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur.
21 Porque donde está tu tesoro, allí está también tu corazón. 21 Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum.
22 Antorcha de tu cuerpo son tus ojos. Si tu ojo fuere sencillo, o estuviere limpio: todo tu cuerpo estará iluminado. 22 Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit.
23 Mas si tienes malicioso o malo tu ojo: todo tu cuerpo estará oscurecido. Que si lo que debe ser luz en ti es tinieblas: las mismas tinieblas ¿cuán grandes serán? 23 Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebræ sunt: ipsæ tenebræ quantæ erunt?
24 Ninguno puede servir a dos señores: porque o tendrá aversión al uno, y amor al otro: o si se sujeta al primero, mirará con desdén al segundo. No podéis servir a Dios y a las riquezas. 24 Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit, et alterum diliget: aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonæ.
25 En razón de esto os digo, no os acongojéis por el cuidado de hallar que comer para sustentar vuestra vida, o de dónde sacareis vestidos para cubrir vuestro cuerpo. Qué ¿no vale más la vida o el alma que el alimento: y el cuerpo que el vestido? 25 Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animæ vestræ quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum?
26 Mirad las aves del cielo, cómo no siembran, ni siegan, ni tienen graneros: y vuestro Padre celestial las alimenta. ¿Pues no valéis vosotros mucho más sin comparación que ellas? 26 Respicite volatilia cæli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea: et Pater vester cælestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis?
27 Y ¿quién de vosotros a fuerza de discursos puede añadir un codo a su estatura? 27 Quis autem vestrum cogitans potest adjicere ad staturam suam cubitum unum?
28 Y acerca del vestido ¿a qué propósito inquietaros?Contemplad los lirios del campo como crecen y florecen: ellos no labran, ni tampoco hilan. 28 Et de vestimento quid solliciti estis? Considerate lilia agri quomodo crescunt: non laborant, neque nent.
29 Sin embargo yo os digo, que ni Salomón en medio de toda su gloria se vistió con tanto primor como uno de estos lirios. 29 Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis.
30 Pues si una yerba del campo, que hoy es o florece, y mañana se echa en el horno, Dios así la viste: ¿cuánto más a vosotros hombres de poca fe? 30 Si autem fœnum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicæ fidei?
31 Así que no vayáis diciendo acongojados: ¿Dónde hallaremos que comer y beber? ¿Dónde hallaremos con que vestirnos? 31 Nolite ergo solliciti esse, dicentes: Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur?
32 Como hacen los paganos, los cuales andan ansiosos tras todas estas cosas; que bien sabe vuestro Padre la necesidad que de ellas tenéis. 32 hæc enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis.
33 Así que, buscad primero el reino de Dios, y su justicia: y todas las demás cosas se os darán por añadidura. 33 Quærite ergo primum regnum Dei, et justitiam ejus: et hæc omnia adjicientur vobis.
34 No andéis pues acongojados por el día de mañana; que el día de mañana harto cuidado traerá por sí: bástale ya a cada día su propio afán o tarea. 34 Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi: sufficit diei malitia sua.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884