jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

El santo Evangelio de Nuestro Señor Jesucristo según san Mateo

San Mateo, Capítulo XV

Condena Jesús las tradiciones humanas opuestas a los preceptos divinos. Cura a la hija de la cananea que da muestras de grande fe; y da de comer en el desierto a una gran muchedumbre de gente con siete panes y algunos peces.

1 En esta sazón ciertos escribas y fariseos que habían llegado de Jerusalén, le dijeron: 1 Tunc accesserunt ad eum ab Jerosolymis scribæ et pharisæi, dicentes:
2 ¿Por qué motivo tus discípulos traspasan la tradición de los antiguos, no lavándose las manos cuando comen? 2 Quare discipuli tui transgrediuntur traditionem seniorum? non enim lavant manus suas cum panem manducant.
3 Y él les respondió: ¿Y por qué vosotros mismos traspasáis el mandamiento de Dios por seguir vuestra tradición? Pues que Dios tiene dicho: 3 Ipse autem respondens ait illis: Quare et vos transgredimini mandatum Dei propter traditionem vestram? Nam Deus dixit:
4 Honra al padre, y a la madre: y también: Quien maldijere a padre, o a madre, sea condenado a muerte. 4 Honora patrem, et matrem: et, Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur.
5 Mas vosotros decís: Cualquiera que dijere al padre, o a la madre: La ofrenda que yo por mi parte ofreciere redundará en bien tuyo: 5 Vos autem dicitis: Quicumque dixerit patri, vel matri: Munus, quodcumque est ex me, tibi proderit:
6 Ya no tiene obligación de honrar o asistir a su padre, o a su madre: con lo que habéis echado por tierra el mandamiento de Dios por vuestra tradición. 6 et non honorificabit patrem suum, aut matrem suam: et irritum fecistis mandatum Dei propter traditionem vestram.
7 ¡Hipócritas! con razón profetizó de vosotros Isaías diciendoa: 7 Hypocritæ, bene prophetavit de vobis Isaias, dicens:
8 Este pueblo me honra con los labios; pero su corazón lejos está de mí. 8 Populus hic labiis me honorat: cor autem eorum longe est a me.
9 En vano me honran, enseñando doctrinas y mandamientos de hombresb. 9 Sine causa autem colunt me, docentes doctrinas et mandata hominum.
10 Y habiendo llamado a sí al pueblo, les dijo: Escuchadme, y atended bien a esto. 10 Et convocatis ad se turbis, dixit eis: Audite, et intelligite.
11 No lo que entra por la boca, es lo que mancha al hombre; sino lo que sale de la boca, eso es lo que le mancha. 11 Non quod intrat in os, coinquinat hominem: sed quod procedit ex ore, hoc coinquinat hominem.
12 Entonces arrimándose más sus discípulos, le dijeron: ¿No sabes que los fariseos se han escandalizado de esto que acaban de oír? 12 Tunc accedentes discipuli ejus, dixerunt ei: Scis quia pharisæi audito verbo hoc, scandalizati sunt?
13 Mas Jesús respondió: Toda planta que mi Padre celestial no ha plantado, arrancada será de raíz. 13 At ille respondens ait: Omnis plantatio, quam non plantavit Pater meus cælestis, eradicabitur.
14 Dejadlos: ellos son unos ciegos que guían a otros ciegos; y si un ciego se mete a guiar a otro ciego, entrambos caen en la hoya. 14 Sinite illos: cæci sunt, et duces cæcorum; cæcus autem si cæco ducatum præstet, ambo in foveam cadunt.
15 Aquí Pedro tomando la palabra le dijo: Explícanos esa parábola. 15 Respondens autem Petrus dixit ei: Edissere nobis parabolam istam.
16 Á que Jesús respondió: ¡Cómo! ¿también vosotros estáis aun con tan poco conocimiento? 16 At ille dixit: Adhuc et vos sine intellectu estis?
17 ¿Pues no conocéis que todo cuanto entra en la boca pasa de allí al vientre, y se echa en lugares secretos? 17 Non intelligitis quia omne quod in os intrat, in ventrem vadit, et in secessum emittitur?
18 Mas lo que sale de la boca, del corazón sale; y eso es lo que mancha al hombre: 18 Quæ autem procedunt de ore, de corde exeunt, et ea coinquinant hominem:
19 Porque del corazón es de donde salen los malos pensamientos, los homicidios, adulterios, fornicaciones, hurtos, falsos testimonios, blasfemias: 19 de corde enim exeunt cogitationes malæ, homicidia, adulteria, fornicationes, furta, falsa testimonia, blasphemiæ:
20 Estas cosas sí que manchan al hombre. Mas el comer sin lavarse las manos, eso no le mancha. 20 hæc sunt, quæ coinquinant hominem. Non lotis autem manibus manducare, non coinquinat hominem.
21 Partido de aquí Jesús, retirose hacia el país de Tiro y de Sidón. 21 Et egressus inde Jesus secessit in partes Tyri et Sidonis.
22 Cuando he aquí que una mujer cananea venida de aquel territorio empezó a dar voces, diciendo: Señor, hijo de David, ten lástima de mí: mi hija es cruelmente atormentada del demonioc. 22 Et ecce mulier chananæa a finibus illis egressa clamavit, dicens ei: Miserere mei, Domine fili David: filia mea male a dæmonio vexatur.
23 Jesús no le respondió palabra. Y sus discípulos acercándose intercedían diciéndole: Concédele lo que pide a fin de que se vaya: porque viene gritando tras nosotros. 23 Qui non respondit ei verbum. Et accedentes discipuli ejus rogabant eum dicentes: Dimitte eam: quia clamat post nos.
24 Á lo que Jesús respondiendo dijo: Yo no soy enviado sino a las ovejas perdidas de la casa de Israel. 24 Ipse autem respondens ait: Non sum missus nisi ad oves, quæ perierunt domus Israël.
25 No obstante ella se llegó y le adoró, diciendo: Señor, socórreme. 25 At illa venit, et adoravit eum, dicens: Domine, adjuva me.
26 El cual le dio por respuesta: No es justo tomar el pan de los hijos, y echarle a los perrosd. 26 Qui respondens ait: Non est bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus.
27 Mas ella dijo: Es verdad, Señor; pero los perritos comen a lo menos de las migajas que caen de la mesa de sus amos. 27 At illa dixit: Etiam Domine: nam et catelli edunt de micis quæ cadunt de mensa dominorum suorum.
28 Entonces Jesús respondiendo, le dice: ¡Oh mujer! grande es tu fe: hágase conforme tú lo deseas. Y en la hora misma su hija quedó curada. 28 Tunc respondens Jesus, ait illi: O mulier, magna est fides tua: fiat tibi sicut vis. Et sanata est filia ejus ex illa hora.
29 De allí pasó Jesús a la ribera del mar de Galilea: y subiendo a un monte, sentose en él. 29 Et cum transisset inde Jesus, venit secus mare Galilææ: et ascendens in montem, sedebat ibi.
30 Y se llegaron a él muchas gentes, trayendo consigo mudos, ciegos, cojos, baldados y otros muchos dolientes: y los pusieron a sus pies, y curolos: 30 Et accesserunt ad eum turbæ multæ, habentes secum mutos, cæcos, claudos, debiles, et alios multos: et projecerunt eos ad pedes ejus, et curavit eos,
31 Por manera que las gentes estaban asombradas, viendo hablar a los mudos, andar a los cojos, y ver a los ciegos: y glorificaban al Dios de Israel. 31 ita ut turbæ mirarentur, videntes mutos loquentes, claudos ambulantes, cæcos videntes: et magnificabant Deum Israël.
32 Mas Jesús, convocados sus discípulos, dijo: Me causan compasión estos pueblos, porque tres días hace ya que perseveran en mi compañía, y no tienen que comer: y no quiero despedirlos en ayunas, no sea que desfallezcan en el camino. 32 Jesus autem, convocatis discipulis suis, dixit: Misereor turbæ, quia triduo jam perseverant mecum, et non habent quod manducent: et dimittere eos jejunos nolo, ne deficiant in via.
33 Pero sus discípulos le respondieron: ¿Cómo podremos hallar en este lugar desierto bastantes panes para saciar a tanta gente? 33 Et dicunt ei discipuli: Unde ergo nobis in deserto panes tantos, ut saturemus turbam tantam?
34 Jesús les dijo: ¿Cuántos panes tenéis? Respondieron. Siete, con algunos pececillos. 34 Et ait illis Jesus: Quot habetis panes? At illi dixerunt: Septem, et paucos pisciculos.
35 Entonces mandó a la gente que se sentase en tierra. 35 Et præcepit turbæ ut discumberent super terram.
36 Y él cogiendo los siete panes, y los peces, dadas las gracias o hecha oración, los partió y dio a sus discípulos, y los discípulos los repartieron al pueblo. 36 Et accipiens septem panes, et pisces, et gratias agens, fregit, et dedit discipulis suis, et discipuli dederunt populo.
37 Y comieron todos, y quedaron satisfechos. Y de los pedazos que sobraron, llenaron siete espuertas. 37 Et comederunt omnes, et saturati sunt. Et quod superfuit de fragmentis, tulerunt septem sportas plenas.
38 Los que comieron eran cuatro mil hombres, sin contar los niños y mujeres. 38 Erant autem qui manducaverunt quatuor millia hominum, extra parvulos et mulieres.
39 Con eso, despidiéndose de ellos, entró en la barca, y pasó al territorio de Magedán. 39 Et, dimissa turba, ascendit in naviculam: et venit in fines Magedan.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884