jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

La Profecía de Isaías

Isaías, Capítulo XXIII

Vaticina Isaías la destrucción de Tiro en castigo de su soberbia; y predice su restauración.

1 Duro anuncio contra Tiroa. Prorrumpid en aullidos, naves del mar; porque desolada ha sido la casa o ciudad de donde acostumbraban hacerse a la vela. De la tierra de Cetim les ha venido el avisob. 1 Onus Tyri. Ululate, naves maris, quia vastata est domus unde venire consueverant: de terra Cethim revelatum est eis.
2 Callad vosotros, oh habitadores de la islac: tú estabas llena de comerciantes de Sidón que pasaban el mar. 2 Tacete, qui habitatis in insula; negotiatores Sidonis, transfretantes mare, repleverunt te.
3 La sementera que crece por las aguas redundantes del Nilo, y las cosechas que producía este río eran para ella; y había llegado a ser el emporio de las naciones. 3 In aquis multis semen Nili; messis fluminis fruges ejus: et facta est negotiatio gentium.
4 Avergüénzate, oh Sidónd: pues así habla esta ciudad del mar, la señora del mar: Tú que dices: No concebí ni parí, y no crié mancebos, ni eduqué doncellas hasta la edad florida. 4 Erubesce, Sidon; ait enim mare, fortitudo maris, dicens: Non parturivi, et non peperi, et non enutrivi juvenes, nec ad incrementum perduxi virgines.
5 Cuando lleguen a Egipto noticias, se dolerán de lo que oigan relativamente a Tiro. 5 Cum auditum fuerit in Ægypto, dolebunt cum audierint de Tiro.
6 Pasad los mares, levantad vuestros gritos, habitantes de la isla. 6 Transite maria, ululate, qui habitatis in insula !
7 ¿Por ventura no es esta vuestra ciudad, aquella que mucho tiempo ha se gloriaba de su antigüedad? Por tierras extrañas o remotas irán peregrinando sus moradores. 7 Numquid non vestra hæc est, quæ gloriabatur a diebus pristinis in antiquitate sua? Ducent eam pedes sui longe ad peregrinandum.
8 ¿Quién es el que tales cosas decretó contra Tiro, la cual en otro tiempo era la reina del mar, cuyos comerciantes eran príncipese, y sus mercaderes los más ilustres de la tierra? 8 Quis cogitavit hoc super Tyrum quondam coronatam, cujus negotiatores principes, institores ejus inclyti terræ?
9 El Señor de los ejércitos ordenó esto, para hollar la soberbia de todos los jactanciosos, y reducir a la ignominia a todos los ilustres del país. 9 Dominus exercituum cogitavit hoc, ut detraheret superbiam omnis gloriæ, et ad ignominiam deduceret universos inclytos terræ.
10 Atraviesa corriendo tu tierra como un río, oh tú, hija del mar; ya no tienes más ceñidor o amparo. 10 Transi terram tuam quasi flumen, filia maris ! non est cingulum ultra tibi.
11 El Señor ha extendido su mano contra el mar, conmovido ha los reinos: él ha dado sus órdenes contra Canaán, para exterminar a sus campeones. 11 Manum suam extendit super mare; conturbavit regna. Dominus mandavit adversus Chanaan, ut contereret fortes ejus;
12 Y ha dicho: No te vanagloriarás ya más, cuando te veas afrentada, oh virgen hija de Sidónf: levántate, navega a Cetim, ni allí tampoco tendrás reposo. 12 et dixit: Non adjicies ultra ut glorieris, calumniam sustinens virgo filia Sidonis: in Cethim consurgens transfreta: ibi quoque non erit requies tibi.
13 Mirad la tierra de los caldeos: pues no existió jamás un pueblo tal como aquel: Assur le fundó: con todo ahora fueron llevados cautivos sus campeones, sus casas han sido demolidas, convirtiéronle en un montón de ruinas. 13 Ecce terra Chaldæorum, talis populus non fuit: Assur fundavit eam; in captivitatem traduxerunt robustos ejus, suffoderunt domos ejus, posuerunt eam in ruinam.
14 Aullad, oh naves del mar, porque destruida ha sido vuestra fortaleza. 14 Ululate, naves maris, quia devastata est fortitudo vestra.
15 Y entonces será cuando tú, oh Tiro, quedarás sepultada en el olvido por espacio de setenta años, que suelen ser los días de un rey; y pasados los setentag, será Tiro como una prostituta que canta para seducirh. 15 Et erit in die illa: in oblivione eris, o Tyre ! septuaginta annis, sicut dies regis unius; post septuaginta autem annos erit Tyro quasi canticum meretricis:
16 Toma la cítara, da la vuelta por la ciudad, oh vil ramera ya entregada al olvido: canta con envenenada dulzura, repite tu seductora cantinela, a fin de que piensen en ti. 16 Sume citharam, circui civitatem, meretrix oblivioni tradita: bene cane, frequenta canticum, ut memoria tui sit.
17 Y después de los setenta años el Señor visitará a Tiro: y la volverá a su tráfico, y tendrá comercio como antes con todos los reinos del mundo, en toda la extensión de la tierra. 17 Et erit post septuaginta annos: visitabit Dominus Tyrum, et reducet eam ad mercedes suas, et rursum fornicabitur cum universis regnis terræ super faciem terræ;
18 Al fin Tiro se convertirá, y sus contratos de compra y venta, y sus ganancias serán consagradas al Señor: no se almacenarán, ni se reservarán; porque su negocio será para utilidad de aquellos que asisten en la presencia del Señor, a fin de que tengan alimentos en abundancia, y vestidos que mudarse hasta la vejezi. 18 et erunt negotiationes ejus et mercedes ejus sanctificatæ Domino: non condentur neque reponentur, quia his qui habitaverint coram Domino erit negotiatio ejus, ut manducent in saturitatem, et vestiantur usque ad vetustatem.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884