La Profecía de Ezequiel
Ezequiel, Capítulo XXI
Vaticinio de la destrucción de Jerusalén, y lamentos del profeta. Profecía contra los ammonitas y caldeos.
2 Hijo de hombre, vuelve tu rostro hacia Jerusalén, y habla contra los santuarios o el templo, y profetiza contra la tierra de Israel. 2 Fili hominis, pone faciem tuam ad Jerusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum Israël.
3 Y dirás a la tierra de Israel: Esto dice el Señor Dios: Mira que yo vengo contra ti, y desenvainaré mi espada, y mataré en ti al justo y al impíoa. 3 Et dices terræ Israël: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego ad te, et ejiciam gladium meum de vagina sua, et occidam in te justum et impium.
4 Y por cuanto he de matar en ti al justo y al impío, por eso saldrá mi espada de su vaina contra todo hombre, desde el mediodía hasta el septentrión, 4 Pro eo autem quod occidi in te justum et impium, idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab austro usque ad aquilonem:
5 Á fin de que sepan todos que yo el Señor he desenvainado mi irresistible espada. 5 ut sciat omnis caro quia ego Dominus, eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilem.
6 Pero tú, oh hijo de hombre, gime como quien tiene quebrantados sus lomos, y gime en la amargura de tu corazón, a vista de estosb. 6 Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum, et in amaritudinibus ingemisce coram eis.
7 Y cuando te preguntaren: ¿Por qué gimes? responderás: Por la nueva que corre: porque viene el enemigo, y desmayarán todos los corazones, y desfallecerán todos los brazos, y decaerán los ánimos de todos, y todas las rodillas darán una contra otra de puro miedoc: he aquí que llega tu ruina, y se efectuará, dice el Señor Dios. 7 Cumque dixerint ad te: Quare tu gemis? dices: Pro auditu: quia venit, et tabescet omne cor, et dissolventur universæ manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta genua fluent aquæ: ecce venit, et fiet, ait Dominus Deus.
9 Profetiza, oh hijo de hombre, y di: Esto dice el Señor Dios: Di: La espada, la espada está aguzada, y bruñida: 9 Fili hominis, propheta, et dices: Hæc dicit Dominus Deus: loquere: Gladius, gladius exacutus est, et limatus:
10 Está aguzada para degollar las víctimasd, y bruñida a fin de que reluzca: Oh espada, tú que abates el cetro de mi hijo, tú cortarás cualquier otro árbol. 10 ut cædat victimas, exacutus est: ut splendeat, limatus est: qui moves sceptrum filii mei, succidisti omne lignum.
11 Yo la di a afilar para tenerla a la mano: aguzada ha sido esta espada, acicalada ha sido ella para que la empuñe el matadore. 11 Et dedi eum ad levigandum, ut teneatur manu: iste exacutus est gladius, et iste limatus est, ut sit in manu interficientis.
12 Grita y aúlla, oh hijo de hombre, porque esta espada se ha empleado contra el pueblo mío, contra todos los caudillos de Israel, que habían huido: entregados han sido al filo de la espada, junto con mi pueblo: date pues con tu mano golpes en el muslof: 12 Clama et ulula, fili hominis, quia hic factus est in populo meo, hic in cunctis ducibus Israël qui fugerant: gladio traditi sunt cum populo meo: idcirco plaude super femur,
13 Porque espada es esta probada ya; y se verá, cuando habrá destruido el cetro de Judá, el cual no existirá más, dice el Señor Diosg. 13 quia probatus est: et hoc, cum sceptrum subverterit, et non erit, dicit Dominus Deus.
14 Tú, pues, oh hijo de hombre, vaticina, y bate una mano contra otrah: y redóblese y triplíquese el furor de la espada homicida; esta es la espada de la grande mortandad, que hará quedar atónitos a todos, 14 Tu ergo, fili hominis, propheta, et percute manu ad manum: et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum: hic est gladius occisionis magnæ, qui obstupescere eos facit
15 Y desmayar de ánimo, y multiplicará los estragos. Á todas sus puertas he llevado yo el terror de la espada aguda, y bruñida, a fin de que brille, y esté pronta para dar la muerte. 15 et corde tabescere, et multiplicat ruinas. In omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti, et limati ad fulgendum, amicti ad cædem.
16 Agúzate, oh espada, ve a la diestra o a la siniestra, ve a donde gustes. 16 Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram, quocumque faciei tuæ est appetitus.
17 Lo aplaudiré yo también con palmadas, y se saciará mi indignación. Yo el Señor soy el que he hablado. 17 Quin et ego plaudam manu ad manum, et implebo indignationem meam: ego Dominus locutus sum.
19 Y tú, hijo de hombre, diséñate dos caminos, por los cuales pueda venir la espada del rey de Babilonia; ambos saldrán de un mismo puntoi; y al principio del doble camino, el rey con su misma mano sacará por suerte una ciudad. 19 Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat gladius regis Babylonis: de terra una egredientur ambæ: et manu capiet conjecturam; in capite viæ civitatis conjiciet.
20 Señalarás pues un camino por el cual la espada vaya a Rabbat, capital de los ammonitas, y otro por el cual vaya a Judá, a la fortificadísima Jerusalén. 20 Viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon, et ad Judam in Jerusalem munitissimam.
21 Porque el rey de Babilonia se parará en la encrucijada, al principio de los dos caminos, buscando el adivinar por medio de la mezcla de las saetasj; y además preguntará a los ídolos, y consultará las entrañas de los animalesk. 21 Stetit enim rex Babylonis in bivio, in capite duarum viarum, divinationem quærens, commiscens sagittas: interrogavit idola, exta consuluit.
22 La adivinación le conducirá a la derecha contra Jerusalén, a fin de que vaya a batirla con arietes, para que intime la muerte, para que alce la voz con aullidos, para que dirija los arietes contra las puertas, y forme terraplenes, y construya fortines. 22 Ad dexteram ejus facta est divinatio super Jerusalem, ut ponat arietes, ut aperiat os in cæde, ut elevet vocem in ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem, ut ædificet munitiones.
23 Y parecerá a la vista de ellos (de los judíos) como si aquel rey hubiese en vano consultado el oráculo; y como si celebrase el descanso del sábadol. Él empero (Nabucodonosor) tendrá presente la perfidia de los judíos, y tomará la ciudad. 23 Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum, et sabbatorum otium imitans: ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum.
24 Por tanto esto dice el Señor Dios: Porque habéis hecho alarde de vuestra perfidia, y habéis hecho públicas vuestras prevaricaciones, y en todos vuestros designios habéis hecho patentes vuestros pecados: ya que, repito, os habéis jactado de eso, seréis cautivados. 24 Idcirco hæc dicit Dominus Deus: Pro eo quod recordati estis iniquitatis vestræ, et revelastis prævaricationes vestras, et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris, pro eo, inquam, quod recordati estis, manu capiemini.
25 Mas tú, oh profanom e impío caudillo de Israel, para quien ha llegado el día señalado del castigo de tu iniquidad; 25 Tu autem, profane, impie dux Israël, cujus venit dies in tempore iniquitatis præfinita:
26 Esto dice el Señor Dios: Depón la diadema, quítate la corona: ¿no es esa corona la que a su arbitrio ensalzó al hombre vil, y abatió al varón granden? 26 hæc dicit Dominus Deus: Aufer cidarim, tolle coronam: nonne hæc est quæ humilem sublevavit, et sublimem humiliavit?
27 Yo haré manifiesta la iniquidad, su iniquidad, la iniquidad de él; mas esto no sucederáo hasta tanto que venga aquel cuyo es el juicio o reinop; y a él daré yo esa corona. 27 Iniquitatem, iniquitatem, iniquitatem ponam eam: et hoc non factum est, donec veniret cujus est judicium, et tradam ei.
28 Y tú, oh hijo de hombre, profetiza y di: Esto dice el Señor Dios acerca de los hijos de Ammón, y de sus insultos contra Israel; y dirás tú: Espada, espada, sal de la vaina para degollar: afílate para dar la muerte, y relumbrar, 28 Et tu, fili hominis, propheta, et dic: Hæc dicit Dominus Deus ad filios Ammon, et ad opprobrium eorum: et dices: Mucro, mucro, evaginate ad occidendum: limate ut interficias et fulgeas:
29 (En la ocasión en que tus adivinos, oh Ammón, te anuncian cosas vanas, y mentirosas adivinaciones) a fin de que estés pronta, y descargues tus golpes sobre los cuellos de los impíos ammonitas, a quienes llegó el plazo señalado para el castigo de su maldad. 29 cum tibi viderentur vana, et divinarentur mendacia, ut dareris super colla vulneratorum impiorum, quorum venit dies in tempore iniquitatis præfinita.
30 Y después vuélvete a tu vainaq. En el lugar donde fuiste formada, en la Caldea tierra de tu nacimiento, allí te juzgaré, 30 Revertere ad vaginam tuam, in loco in quo creatus es: in terra nativitatis tuæ judicabo te.
31 Y derramaré sobre ti la indignación mía: soplaré contra ti en la fragua de mi encendido furor, y te entregaré en manos de hombres insensatos, y fraguadores de desastres: 31 Et effundam super te indignationem meam; in igne furoris mei sufflabo in te: daboque te in manus hominum insipientium, et fabricantium interitum.