jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

La Profecía de Ezequiel

Ezequiel, Capítulo XVI

Jerusalén ensalzada a grande gloria por Dios, se hace más pérfida y abominable que Samaria y Sodoma. Por esto será asolada, y hecha el escarnio de las naciones. Con todo, promete el Señor establecer con los residuos de ella una alianza eterna.

1 Hablome de nuevo el Señor, diciendo: 1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
2 Hijo de hombre, haz conocer a Jerusalén sus abominaciones, 2 Fili hominis, notas fac Jerusalem abominationes suas,
3 Y dile: Esto dice el Señor Dios a Jerusalén: Tu origen y tu raza es de tierra de Canaán. Amorreo era tu padre, y cetea tu madrea. 3 et dices: Hæc dicit Dominus Deus Jerusalem: Radix tua et generatio tua de terra Chanaan: pater tuus Amorrhæus, et mater tua Cethæa.
4 Y cuando tú saliste a luz, en el día de tu nacimiento no te cortaron el ombligo, ni te lavaron con agua saludable, ni usaron contigo la salb, ni fuiste envuelta en pañales. 4 Et quando nata es, in die ortus tui non est præcisus umbilicus tuus, et aqua non es lota in salutem, nec sale salita, nec involuta pannis.
5 Nadie te miró compasivo, ni se apiadó de ti, para hacer contigo alguno de estos oficios: sino que fuiste echada sobre el suelo con desprecio de tu vida, el mismo día en que naciste. 5 Non pepercit super te oculus, ut faceret tibi unum de his, misertus tui: sed projecta es super faciem terræ in abjectione animæ tuæ in die qua nata es.
6 Pasando yo, empero, cerca de ti, te vi ensuciada aun en tu propia sangre; y te dije, entonces mismo que estabas envuelta en tu sangre: Vive: vive, te dije, oh tú que estás envuelta en tu sangre. 6 Transiens autem per te, vidi te conculcari in sanguine tuo: et dixi tibi cum esses in sanguine tuo: Vive, dixi, inquam, tibi: in sanguine tuo vive.
7 Como la yerba del prado te hice crecer; y tú creciste, y te hiciste grande, y llegaste a la edad y tiempo de usar los adornos mujeriles, al tiempo de la pubertad; pero tú estabas desnuda y cubierta de ignominiac. 7 Multiplicatam quasi germen agri dedi te: et multiplicata es, et grandis effecta, et ingressa es, et pervenisti ad mundum muliebrem: ubera tua intumuerunt, et pilus tuus germinavit: et eras nuda, et confusione plena.
8 Y pasé junto a ti, y te vi, y estabas tú ya entonces en la edad de los amores o en la pubertad, y extendí yo sobre ti la punta de mi mantod y cubrí tu ignominia, y te hice un juramento, e hice contigo un contrato, dice el Señor Dios, y desde entonces fuiste míae. 8 Et transivi per te, et vidi te: et ecce tempus tuum, tempus amantium: et expandi amictum meum super te, et operui ignominiam tuam: et juravi tibi, et ingressus sum pactum tecum, ait Dominus Deus, et facta es mihi.
9 Y te lavé con agua, y te limpié de tu sangre, y te ungí con óleof. 9 Et lavi te aqua, et emundavi sanguinem tuum ex te, et unxi te oleo.
10 Y te vestí con ropas de varios colores, y te di calzado de color de jacinto, y ceñidor de lino fino, y te vestí de un manto finísimo. 10 Et vestivi te discoloribus, et calceavi te janthino, et cinxi te bysso, et indui te subtilibus:
11 Y te engalané con ricos adornos, y puse brazaletes en tus manos, y un collar alrededor de tu cuellog. 11 et ornavi te ornamento, et dedi armillas in manibus tuis, et torquem circa collum tuum:
12 Y adorné con joyas tu frente, y tus orejas con zarcillos, y tu cabeza con hermosa diadema. 12 et dedi inaurem super os tuum, et circulos auribus tuis, et coronam decoris in capite tuo.
13 Y quedaste ataviada con oro y con plata, y vestida de fino lienzo, y de bordados de varios colores: se te dio para comer la flor de harina, con miel y aceite: veniste en fin a ser extremadamente bella, y llegaste a ser la reina del mundoh. 13 Et ornata es auro et argento, et vestita es bysso et polymito et multicoloribus: similam, et mel, et oleum comedisti: et decora facta es vehementer nimis, et profecisti in regnum.
14 Y tu hermosura te adquirió nombradía entre las naciones, por causa de los adornos que yo puse en ti, dice el Señor Dios. 14 Et egressum est nomen tuum in gentes propter speciem tuam, quia perfecta eras in decore meo quem posueram super te, dicit Dominus Deus.
15 Envanecida empero con tu hermosura, te prostituiste, como si fueras dueña de ti, y te ofreciste lujuriosa a todo el que pasaba, entregándote a él. 15 Et habens fiduciam in pulchritudine tua, fornicata es in nomine tuo: et exposuisti fornicationem tuam omni transeunti, ut ejus fieres.
16 Y cogiendo tus vestidos, y cosiendo de aquí y de allí, hiciste de ellos adornos para los ídolos de las alturas; en donde tú de tal manera te prostituiste, que nunca jamás se había visto ni se verá cosa semejante. 16 Et sumens de vestimentis tuis, fecisti tibi excelsa hinc inde consuta, et fornicata es super eis sicut non est factum, neque futurum est.
17 Y echando mano de los adornos de tu gloria, hechos con mi oro y con mi plata, los cuales te había yo dado, hiciste de ellos figuras humanas, y has idolatrado con ellasi. 17 Et tulisti vasa decoris tui de auro meo atque argento meo, quæ dedi tibi, et fecisti tibi imagines masculinas, et fornicata es in eis.
18 Y tus vestidos de diversos colores los empleaste en las imágenes de tus ídolos, y a ellas ofreciste el óleo mío y mis perfumesj. 18 Et sumpsisti vestimenta tua multicoloria, et operuisti illas, et oleum meum et thymiama meum posuisti coram eis.
19 Y el pan que yo te di, y la flor de harina, el óleo y la mielk con que yo te alimentaba, lo presentaste ante ellos como ofrenda de suave olor: esto hiciste, dice el Señor Dios. 19 Et panem meum quem dedi tibi, similam, et oleum, et mel, quibus enutrivi te, posuisti in conspectu eorum in odorem suavitatis: et factum est, ait Dominus Deus.
20 Y tomaste tus hijos e hijas, que habías engendrado para mí, y se los sacrificaste para que fuesen devorados del fuegol. ¿Y te parece poca cosa esa tu prostitución? 20 Et tulisti filios tuos et filias tuas quas generasti mihi, et immolasti eis ad devorandum. Numquid parva est fornicatio tua?
21 Tú inmolaste mis hijos, y los diste a los ídolos, a los cuales los consagraste. 21 Immolasti filios meos, et dedisti, illos consecrans, eis.
22 Y después de todas tus abominaciones y prostituciones, te has olvidado de los tiempos de tu mocedad: cuando te hallabas desnuda y llena de ignominia, envuelta en tu propia sangre. 22 Et post omnes abominationes tuas et fornicationes, non es recordata dierum adolescentiæ tuæ, quando eras nuda et confusione plena, conculcata in sanguine tuo.
23 Y acaeció que después de tanta malicia tuya (¡ay! ¡ay de ti! dice el Señor Dios), 23 Et accidit post omnem malitiam tuam (væ, væ tibi ! ait Dominus Deus),
24 Te construiste lupanaresm, y te hiciste ramerías en todas las plazas; 24 et ædificasti tibi lupanar, et fecisti tibi prostibulum in cunctis plateis.
25 En toda encrucijada de camino pusiste tú la señal de tu prostituciónn; y has hecho abominable tu hermosura: y te abandonaste a todo pasajero, y multiplicaste tus fornicaciones o idolatrías. 25 Ad omne caput viæ ædificasti signum prostitutionis tuæ, et abominabilem fecisti decorem tuum: et divisisti pedes tuos omni transeunti, et multiplicasti fornicationes tuas:
26 Y pecaste con los hijos de Egipto vecinos tuyos, muy corpulentos, adorando sus innumerables ídolos, multiplicando así las idolatrías para irritarme. 26 et fornicata es cum filiis Ægypti, vicinis tuis, magnarum carnium: et multiplicasti fornicationem tuam ad irritandum me.
27 He aquí que yo extendí mi mano sobre ti, y te quité tus cosas sagradas, y te abandoné al arbitrio de las hijas o ciudades de los Filisteos que te aborrecen, y se avergüenzan de tu malvado proceder. 27 Ecce ego extendam manum meam super te, et auferam justificationem tuam, et dabo te in animas odientium te filiarum Palæstinarum, quæ erubescunt in via tua scelerata.
28 Pero tú aun, no estando saciada, has pecado con los hijos de los Assyrios, y ni después de tales idolatrías has quedado satisfecha. 28 Et fornicata es in filiis Assyriorum eo quod necdum fueris expleta: et postquam fornicata es, nec sic es satiata:
29 Y multiplicaste tus idolatrías en tierra de Canaán con los caldeos, y tampoco con esto te saciaste. 29 et multiplicasti fornicationem tuam in terra Chanaan cum Chaldæis, et nec sic satiata es.
30 ¿Con qué podré yo limpiar tu corazón, dice el Señor Dios, haciendo tú todas estas cosas propias de una mujer ramera y descarada? 30 In quo mundabo cor tuum, ait Dominus Deus, cum facias omnia hæc opera mulieris meretricis et procacis?
31 Porque en cada encrucijada de camino o calle fabricaste tu burdel, y en toda plaza te hiciste un altar profano: ni fuiste como ramera que con el desdén aumenta el precio; 31 Quia fabricasti lupanar tuum in capite omnis viæ, et excelsum tuum fecisti in omni platea: nec facta es quasi meretrix fastidio augens pretium,
32 Sino como una mujer adúltera, que en vez del propio marido, convida a los extraños. 32 sed quasi mulier adultera, quæ super virum suum inducit alienos.
33 A todas las otras rameras se les da paga; mas tú la has dado a todos tus amantes, y les hacías regalos, para que de todas partes viniesen a pecar contigoo. 33 Omnibus meretricibus dantur mercedes: tu autem dedisti mercedes cunctis amatoribus tuis, et dona donabas eis, ut intrarent ad te undique ad fornicandum tecum.
34 Y ha sucedido en ti lo contrario de aquello que se acostumbra con las mujeres de mala vida, ni habrá después de ti fornicación semejante. Porque en haber tú dado la paga, en lugar de haberla recibido, has hecho todo lo contrario de lo que se acostumbra. 34 Factumque est in te contra consuetudinem mulierum in fornicationibus tuis, et post te non erit fornicatio: in eo enim quod dedisti mercedes, et mercedes non accepisti, factum est in te contrarium.
35 Por tanto, oh mujer pecadora, he aquí lo que dice el Señor: 35 Propterea, meretrix, audi verbum Domini.
36 Así habla el Señor Dios: Pues que has malgastado tu dinero, prostituyéndote a los ídolos, y has hecho pública tu ignominia en tus idolatrías con tus amantes, y en la sangre de tus hijos que has ofrecido a los ídolos de tus abominaciones: 36 Hæc dicit Dominus Deus: Quia effusum est æs tuum et revelata est ignominia tua in fornicationibus tuis super amatores tuos, et super idola abominationum tuarum, in sanguine filiorum tuorum quos dedisti eis,
37 He aquí que yo reuniré a tus amantes, con quienes has pecado, y a todos tus queridos, y a todos los que habías aborrecido, y los reuniré contra ti de todas partes, y delante de ellos descubriré tu ignominia y verán ellos toda tu torpeza; 37 ecce ego congregabo omnes amatores tuos quibus commista es, et omnes quos dilexisti, cum universis quos oderas: et congregabo eos super te undique, et nudabo ignominiam tuam coram eis, et videbunt omnem turpitudinem tuam.
38 Y te castigaré según las leyes que hay sobre adúlteras, y sobre homicidas, y te quitaré la vida lleno de furor y de celos. 38 Et judicabo te judiciis adulterarum, et effundentium sanguinem: et dabo te in sanguinem furoris et zeli.
39 Y te entregaré en poder de ellos, y ellos destruirán tu burdel, y demolerán tu ramería (la ciudad de Jerusalén), y te desnudarán de tus vestidos, y robarán aquello que te embellecía, y te dejarán desnuda y llena de ignominia; 39 Et dabo te in manus eorum, et destruent lupanar tuum, et demolientur prostibulum tuum: et denudabunt te vestimentis tuis, et auferent vasa decoris tui, et derelinquent te nudam, plenamque ignominia:
40 Y reunirán contra ti la muchedumbre, y te apedrearánp, y te atravesarán con sus espadas, 40 et adducent super te multitudinem, et lapidabunt te lapidibus, et trucidabunt te gladiis suis:
41 Y tus casas las entregarán a las llamasq, y tomarán justa venganza de ti, a la vista de muchísimas mujeres o naciones; y tú cesarás de pecar, y nunca más darás pagas. 41 et comburent domos tuas igni, et facient in te judicia in oculis mulierum plurimarum. Et desines fornicari, et mercedes ultra non dabis:
42 Entonces cesará también mi indignación contra ti, y se acabarán los celos que me causaste, y quedaré quieto, y no me irritaré másr. 42 et requiescet indignatio mea in te, et auferetur zelus meus a te: et quiescam, nec irascar amplius.
43 Por cuanto te olvidaste de los días de tu mocedad, y me provocaste con todas esas cosas: por lo mismo yo también he hecho que recaigan sobre ti los desórdenes de tu vida, dice el Señor Dios; y aun no te castigaré conforme merecen los delitos de todas tus abominaciones. 43 Eo quod non fueris recordata dierum adolescentiæ tuæ, et provocasti me in omnibus his, quapropter et ego vias tuas in capite tuo dedi, ait Dominus Deus, et non feci juxta scelera tua in omnibus abominationibus tuis.
44 Mira que todo el que profiere aquel proverbio común, te le aplicaré a ti, diciendo: Cual la madre, tal su hija. 44 Ecce omnis qui dicit vulgo proverbium, in te assumet illud, dicens: Sicut mater, ita et filia ejus.
45 Verdaderamente que tú eres hija de tu madre, que abandonó a su maridos, y a sus hijost; y hermana eres tú de tus hermanas, que desecharon a sus maridos y a sus hijos: Cetea es tu madre, y amorreo tu padreu. 45 Filia matris tuæ es tu, quæ projecit virum suum et filios suos: et soror sororum tuarum es tu, quæ projecerunt viros suos et filios suos: mater vestra Cethæa, et pater vester Amorrhæus.
46 Tu hermana mayor es Samaria, con sus hijasv, que habitan a tu izquierdaw; y Sodoma con sus hijas, que habitan a la derecha, esa es tu hermana menor. 46 Et soror tua major, Samaria, ipsa et filiæ ejus, quæ habitant ad sinistram tuam: soror autem tua minor te, quæ habitat a dextris tuis, Sodoma, et filiæ ejus.
47 Pero tú no solamente no te has quedado atrás en seguir sus caminos, e imitar sus maldades; sino que casix has sido más perversa que aquellas en todos tus procederes. 47 Sed nec in viis earum ambulasti, neque secundum scelera earum fecisti pauxillum minus: pene sceleratiora fecisti illis in omnibus viis tuis.
48 Juro yo, dice el Señor Dios, que no hizo Sodoma tu hermana, ella y sus hijas, lo que tú y tus hijas habéis hecho. 48 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia non fecit Sodoma soror tua, ipsa et filiæ ejus, sicut fecisti tu et filiæ tuæ.
49 He aquí cuál fue la maldad de Sodoma tu hermana: la soberbia, la hartura o gula, y la abundancia o lujo, y la ociosidad de ella y de sus hijas, y el no socorrer al necesitado y al pobrey. 49 Ecce hæc fuit iniquitas Sodomæ sororis tuæ: superbia, saturitas panis et abundantia, et otium ipsius et filiarum ejus: et manum egeno et pauperi non porrigebant:
50 Y engriéronse, y cometieron abominaciones delante de mí, y yo las aniquilé, como tú has visto. 50 et elevatæ sunt, et fecerunt abominationes coram me: et abstuli eas sicut vidisti.
51 Y no cometió Samaria la mitad de los pecados que has cometido tú: sino que la has sobrepujado en tus maldades, y has hecho que pareciesen justas tus hermanas, a fuerza de tantas abominaciones como has tú cometido. 51 Et Samaria dimidium peccatorum tuorum non peccavit: sed vicisti eas sceleribus tuis, et justificasti sorores tuas in omnibus abominationibus tuis quas operata es.
52 Carga pues tú también con la ignominia, ya que en pecar has excedido a tus hermanas, obrando con mayor malicia que ellas; pues parangonadas contigo son ellas justas. Por eso confúndete tú también, y lleva sobre ti la ignominia tuya, tú que eres tan perversa que haces parecer buenas a tus hermanas. 52 Ergo et tu porta confusionem tuam, quæ vicisti sorores tuas peccatis tuis, sceleratius agens ab eis: justificatæ sunt enim a te: ergo et tu confundere, et porta ignominiam tuam, quæ justificasti sorores tuas.
53 Mas yo las restableceré, haciendo que Sodomaz vuelva del cautiverio junto con sus hijas, y haciendo volver del cautiverio a Samaria y las hijas suyas; y junto con ellas haré también volver a tus hijos llevados al cautiverio: 53 Et convertam restituens eas conversione Sodomorum cum filiabus suis, et conversione Samariæ et filiarum ejus, et convertam reversionem tuam in medio earum,
54 Para que esto te sirva de ignominia y te llenes de confusión por todo lo que hiciste, y le seas a ellas motivo de consueloaa. 54 ut portes ignominiam tuam, et confundaris in omnibus quæ fecisti consolans eas.
55 Y tu hermana Sodoma, y sus hijas volverán a su antiguo estado, y volverán al antiguo estado Samaria y sus hijas, y tú también y las hijas tuyas volveréis a vuestro primitivo estado. 55 Et soror tua Sodoma et filiæ ejus revertentur ad antiquitatem suam, et Samaria et filiæ ejus revertentur ad antiquitatem suam, et tu et filiæ tuæ revertemini ad antiquitatem vestram.
56 Tú, oh Jerusalén, en el tiempo de tu fausto jamás te dignaste de tomar en boca a tu hermana Sodomaab; 56 Non fuit autem Sodoma soror tua audita in ore tuo in die superbiæ tuæ,
57 Antes que se descubriese tu malicia, como lo está ahora, y que tú fueses el escarnio de las hijas (o ciudades) de Siria, y de todas las hijas de los Filisteos que tienes alrededor, y te circuyen por todos lados. 57 antequam revelaretur malitia tua, sicut hoc tempore in opprobrium filiarum Syriæ, et cunctarum in circuitu tuo filiarum Palæstinarum quæ ambiunt te per gyrum.
58 Tú has llevado el castigo de tu maldad, y quedado cubierto de ignominia, dice el Señor Dios. 58 Scelus tuum et ignominiam tuam tu portasti, ait Dominus Deus.
59 Porque así habla el Señor Dios: Yo te trataré a ti de este modo; pues que tú despreciaste el juramento, e hiciste nulo el pactoac: 59 Quia hæc dicit Dominus Deus: Et faciam tibi sicut despexisti juramentum, ut irritum faceres pactum:
60 Con todo, yo me acordaré aun del pacto hecho contigo en los días de tu mocedad, y haré revivir contigo la alianza sempiterna. 60 et recordabor ego pacti mei tecum in diebus adolescentiæ tuæ, et suscitabo tibi pactum sempiternum.
61 Entonces te acordarás tú de tus desórdenes, y te avergonzarás cuando recibirás contigo a tus hermanas mayores que tú juntamente con las menores, y te las daré yo a ti en lugar de hijas: mas no en virtud de la antigua alianza contigo. 61 Et recordaberis viarum tuarum, et confunderis, cum receperis sorores tuas te majores cum minoribus tuis: et dabo eas tibi in filias, sed non ex pacto tuo.
62 Y renovaré contigo mi alianzaad, y reconocerás que yo soy el Señor: 62 Et suscitabo ego pactum meum tecum, et scies quia ego Dominus:
63 Á fin de que te acuerdes de tus crímenes, y te confundas, y no te atrevas a abrir la boca de pura vergüenza, cuando yo me hubiere aplacado contigo después de todas tus fechorías, dice el Señor Dios. 63 ut recorderis, et confundaris, et non sit tibi ultra aperire os præ confusione tua, cum placatus tibi fuero in omnibus quæ fecisti, ait Dominus Deus.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884