El santo Evangelio de Nuestro Señor Jesucristo según san Juan
San Juan, Capítulo V
Jesús cura al paralítico de la piscina. Los judíos le calumnian por este milagro; y el Señor alega contra ellos a su favor testimonios irrefragables. (Mt 3, 17, 25.)
1 Después de esto siendo la fiesta de los judíos, partió Jesús a Jerusalén. 1 Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam.
2 Hay en Jerusalén una piscina o estanque dicha de las ovejas, llamada en hebreo Betsaidaa, la cual tiene cinco pórticos. 2 Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.
3 En ellos pues yacía una gran muchedumbre de enfermos, ciegos, cojos, paralíticos, aguardando el movimiento de las aguas. 3 In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquæ motum.
4 Pues un ángel del Señor descendía de tiempo en tiempo a la piscina: y se agitaba el agua. Y el primero que después de movida el agua entraba en la piscina, quedaba sano de cualquiera enfermedad que tuviese. 4 Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.
5 Allí estaba un hombre, que treinta y ocho años hacia que se hallaba enfermo. 5 Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
6 Como Jesús le viese tendido, y conociese ser de edad avanzadab, dícele: ¿Quieres ser curado? 6 Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri?
7 Señor, respondió el doliente, no tengo una persona que me meta en la piscina, así que el agua está agitada: por lo cual mientras yo voy, ya otro ha bajado antes. 7 Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit.
8 Dícele Jesús: Levántate, coge tu camilla, y anda. 8 Dicit ei Jesus: Surge, tolle grabatum tuum et ambula.
9 De repente se halló sano este hombre: y cogió su camilla, e iba caminando. Era aquel un día de sábado. 9 Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.
10 Por lo que decían los judíos al que había sido curado: Hoy es sábado, no te es lícito llevar la camilla. 10 Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.
11 Respondioles: El que me ha curado, ese mismo me ha dicho: Toma tu camilla, y anda. 11 Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum et ambula.
12 Preguntáronle entonces: ¿Quién es ese hombre que te ha dicho: Toma tu camilla, y anda? 12 Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum et ambula?
13 Mas el que había sido curado, no sabia quién era. Porque Jesús se había retirado del tropel de gentes que allí había. 13 Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.
14 Hallole después Jesús en el templo, y le dijo: Bien ves como has quedado curado: no peques pues en adelante, para que no te suceda alguna cosa peor. 14 Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.
15 Gozoso aquel hombre, fue y declaró a los judíos, que Jesús era quien le había curado. 15 Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum.
16 Pero estos por lo mismo, perseguían a Jesús, por cuanto hacia tales cosas en sábado. 16 Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato.
17 Entonces Jesús les dijo: Mi Padre hoy como siempre está obrando incesantemente, y yo ni más ni menosc. 17 Jesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor.
18 Mas por esto mismo, con mayor empeño andaban tramando los judíos el quitarle la vida: porque no solamente violaba el sábado, sino que decía que Dios era Padre propio suyo, haciéndose igual a Dios. Por lo cual tomando la palabra, les dijo: 18 Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere: quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis:
19 En verdad, en verdad os digo, que no puede hacer el Hijo por sí cosa alguna, fuera de lo que viere hacer al Padre: porque todo lo que éste hace, lo hace igualmente el Hijo. 19 Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.
20 Y es que como el Padre ama al Hijo, le comunica todas las cosas que hace: y aun le manifestará y hará en él y por él obras mayores que estas, de suerte que quedéis asombrados. 20 Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit: et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
21 Pues así como el Padre resucita a los muertos, y les da vida: del mismo modo el Hijo da vida a los que quiere. 21 Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
22 Ni el Padre juzga visiblemente a nadie: sino que todo el poder de juzgar le dio al Hijo, 22 Neque enim Pater judicat quemquam: sed omne judicium dedit Filio,
23 Con el fin de que todos honren al Hijo, de la manera que honran al Padre: que quien al Hijo no honra, tampoco honra al Padre que le ha enviado. 23 ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
24 En verdad, en verdad os digo, que quien escucha mi palabra, y cree a aquel que me ha enviado, tiene la vida eterna, y no incurre en sentencia de condenación, sino que ha pasado ya de muerte a vida. 24 Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
25 En verdad, en verdad os digo, que viene tiempo, y estamos ya en él, en que los muertos oirán la voz o la palabra del Hijo de Dios: y aquellos que la escucharen reviviránd. 25 Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent.
26 Porque así como el Padre tiene en sí mismo la vida: así también ha dado al Hijo el tener la vida en sí mismo. 26 Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso:
27 Y le ha dado la potestad de juzgar en cuanto es Hijo del hombre. 27 et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est.
28 No tenéis que admiraros de esto, pues vendrá tiempo en que todos los que están en los sepulcros oirán la voz del Hijo de Dios: 28 Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei:
29 Y saldrán los que hicieron buenas obras, a resucitar para la vida eterna: pero los que las hicieron malas, resucitarán para ser condenados. 29 et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.
30 No puedo yo de mí mismo hacer cosa alguna. Yo sentencio según oigo de mi Padre: y mi sentencia es justa: porque no pretendo hacer mi voluntad, sino la de aquel que me ha enviado. 30 Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico: et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
31 Vosotros estáis pensando que si yo doy testimonio de mí mismo, mi testimonio no es idóneo. 31 Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
32 Mas otro hay que da testimonio de mí: y sé que es testimonio idóneo el que da de mí, y que vosotros no podéis desecharle. 32 Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
33 Vosotros enviasteis a preguntar a Juan: y él dio testimonio a la verdade. 33 Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati.
34 Bien que yo no he menester testimonio de hombre: sino que digo esto para vuestra salvación. 34 Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed hæc dico ut vos salvi sitis.
35 Juan era una antorcha que ardía, y brillaba. Y vosotros por un breve tiempo quisisteis mostrar regocijo a vista de su luz. 35 Ille erat lucerna ardens et lucens: vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus.
36 Pero yo tengo a mi favor un testimonio superior al testimonio de Juan. Porque las obras que el Padre me puso en las manos para que las ejecutase; estas mismas obras maravillosas que yo hago, dan testimonio en mi favor de que me ha enviado el Padre: 36 Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me:
37 Y el Padre que me ha enviado, él mismo ha dado testimonio de mí: vosotros empero no habéis oído jamás su voz, ni visto su semblante. 37 et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis:
38 Ni tenéis impresa su palabra dentro de vosotros, pues no creéis a quien él ha enviado. 38 et verbum ejus non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis.
39 Registrad las Escrituras, puesto que creéis hallar en ellas la vida eterna: ellas son las que están dando testimonio de mí: 39 Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere: et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me:
40 Y con todo no queréis venir a mí para alcanzar la vida. 40 et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.
42 Pero yo os conozco, yo sé que el amor de Dios no habita en vosotros. 42 Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
43 Pues yo vine en nombre de mi Padre, y no me recibís: si otro viniere de su propia autoridad, a aquel le recibiréis. 43 Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
44 Y ¿cómo es posible que me recibáis y creáis, vosotros que andáis mendigando alabanzas unos de otros: y no procuráis aquella gloria que de solo Dios procede? 44 Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis?
45 No penséis que yo os he de acusar ante el Padre: vuestro acusador es Moisés mismo, en quien vosotros confiáis. 45 Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem: est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.