viernes, 20 de noviembre de 2026 ✠ San Félix de Valois, Confesor Abstinencia

El santo Evangelio de Nuestro Señor Jesucristo según san Juan

San Juan, Capítulo VIII

Libra Jesús de la muerte a una mujer adúltera, confundiendo a sus acusadores. Declara de varias maneras ser el Hijo de Dios, y el Mesías prometido; y responde con admirable mansedumbre a las blasfemias de los judíos. (Mt 18.)

1 Jesús se retiró al monte de los Olivos: 1 Jesus autem perrexit in montem Oliveti:
2 Y al romper el día volvió según costumbre al templo; y como todo el pueblo concurrió a él, sentándose se puso a enseñarlos. 2 et diluculo iterum venit in templum, et omnis populus venit ad eum, et sedens docebat eos.
Jesús y la mujer adúltera, grabado de Gustave Doré
Jesús y la mujer adúlteraJn 8,3 · Grabado de Gustave Doré, edición de Barcelona de 1884
3 Cuando he aquí que los escribas, y fariseos traen a una mujer cogida en adulterio: y poniéndola en medio, 3 Adducunt autem scribæ et pharisæi mulierem in adulterio deprehensam: et statuerunt eam in medio,
4 Dijeron a Jesús: Maestro, esta mujer acaba de ser sorprendida en adulterio. 4 et dixerunt ei: Magister, hæc mulier modo deprehensa est in adulterio.
5 Moisés en la Ley nos tiene mandado apedrear a las talesa. Tú ¿qué dices a esto? 5 In lege autem Moyses mandavit nobis hujusmodi lapidare. Tu ergo quid dicis?
6 Lo cual preguntaban para tentarle y poder acusarle. Pero Jesús como desentendiéndose inclinose hacia el suelo, y con el dedo escribía en la tierra. 6 Hoc autem dicebant tentantes eum, ut possent accusare eum. Jesus autem inclinans se deorsum, digito scribebat in terra.
7 Mas como porfiasen ellos en preguntarle, se enderezó, y les dijo: El que de vosotros se halla sin pecado, tire contra ella el primero la piedrab. 7 Cum ergo perseverarent interrogantes eum, erexit se, et dixit eis: Qui sine peccato est vestrum, primus in illam lapidem mittat.
8 Y volviendo a inclinarse otra vez, continuaba escribiendo en el suelo. 8 Et iterum se inclinans, scribebat in terra.
9 Mas, oída tal respuesta, se iban descabullendo uno tras otro, comenzando por los más viejos, hasta que dejaron solo a Jesús, y a la mujer que estaba en medioc. 9 Audientes autem unus post unum exibant, incipientes a senioribus: et remansit solus Jesus, et mulier in medio stans.
10 Entonces Jesús enderezándose, le dijo: Mujer, ¿dónde están tus acusadores? ¿Nadie te ha condenadod? 10 Erigens autem se Jesus, dixit ei: Mulier, ubi sunt qui te accusabant? nemo te condemnavit?
11 Ella respondió: Ninguno, Señor. Y Jesús compadecido le dijo: Pues tampoco yo te condenarée: Anda, y no peques más en adelante. 11 Quæ dixit: Nemo, Domine. Dixit autem Jesus: Nec ego te condemnabo: vade, et jam amplius noli peccare.
12 Y volviendo Jesús a hablar al pueblo, dijo: Yo soy la luz del mundof: el que me sigue, no camina a oscuras, sino que tendrá la luz de la vida. 12 Iterum ergo locutus est eis Jesus, dicens: Ego sum lux mundi: qui sequitur me, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitæ.
13 Replicáronle los fariseos: Tú das testimonio de ti mismo, y así tu testimonio no es idóneo. 13 Dixerunt ergo ei pharisæi: Tu de teipso testimonium perhibes; testimonium tuum non est verum.
14 Respondioles Jesús: Aunque yo doy testimonio de mí mismo, mi testimonio es digno de fe: porque yo sé de dónde soy venido, y a dónde voy: pero vosotros no sabéis de dónde vengo, ni a dónde voy. 14 Respondit Jesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum: quia scio unde veni et quo vado; vos autem nescitis unde venio aut quo vado.
15 Vosotros juzgáis de mí según la carne: pero yo no juzgo así de nadie: 15 Vos secundum carnem judicatis: ego non judico quemquam;
16 Y cuando yo juzgo, mi juicio es idóneo, porque no soy yo solo el que da el testimonio: sino yo, y el Padre que me ha enviado. 16 et si judico ego, judicium meum verum est, quia solus non sum: sed ego et qui misit me, Pater.
17 En vuestra ley está escritog, que el testimonio de dos personas es idóneo. 17 Et in lege vestra scriptum est, quia duorum hominum testimonium verum est.
18 Yo soy el que doy testimonio de mí mismo; y además el Padre, que me ha enviado, da también testimonio de míh. 18 Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, Pater.
19 Decíanle a esto: ¿En dónde está tu Padre? Respondió Jesús: Ni me conocéis a mí, ni a mi Padre: si me conocierais a mí, no dejaríais de conocer a mi Padre. 19 Dicebant ergo ei: Ubi est Pater tuus? Respondit Jesus: Neque me scitis, neque Patrem meum: si me sciretis, forsitan et Patrem meum sciretis.
20 Estas cosas las dijo Jesús enseñando en el templo, en el atrio del tesoro: y nadie le prendió, porque aun no era llegada su hora. 20 Hæc verba locutus est Jesus in gazophylacio, docens in templo: et nemo apprehendit eum, quia necdum venerat hora ejus.
21 Díjoles Jesús en otra ocasión: Yo me voy, y vosotros me buscareis, y vendréis a morir en vuestro pecado. Á donde yo voy, no podéis venir vosotros. 21 Dixit ergo iterum eis Jesus: Ego vado, et quæretis me, et in peccato vestro moriemini. Quo ego vado, vos non potestis venire.
22 Á esto decían los judíos: ¿Si querrá matarse a sí mismo, y por eso dice: Á donde yo voy, no podéis venir vosotros? 22 Dicebant ergo Judæi: Numquid interficiet semetipsum, quia dixit: Quo ego vado, vos non potestis venire?
23 Y Jesús proseguía diciéndoles: Vosotros sois de acá abajo: yo soy de arriba. Vosotros sois de este mundo, yo no soy de este mundo. 23 Et dicebat eis: Vos de deorsum estis, ego de supernis sum. Vos de mundo hoc estis, ego non sum de hoc mundo.
24 Con razón os he dicho que moriréis en vuestros pecados: porque si no creyereis ser yo lo que soy, moriréis en vuestro pecado. 24 Dixi ergo vobis quia moriemini in peccatis vestris: si enim non credideritis quia ego sum, moriemini in peccato vestro.
25 Replicábanle: ¿Pues quién eres tú? Respondioles Jesús: Yo soy el principio de todas las cosas, el mismo que os estoy hablando. 25 Dicebant ergo ei: Tu quis es? Dixit eis Jesus: Principium, qui et loquor vobis.
26 Muchas cosas tengo que decir, y condenar en cuanto a vosotros: como quiera, el que me ha enviado, es veraz: y yo solo hablo en el mundo las cosas que oí a él. 26 Multa habeo de vobis loqui, et judicare; sed qui me misit, verax est; et ego quæ audivi ab eo, hæc loquor in mundo.
27 Ellos no echaron de ver que decía que Dios era su Padre. 27 Et non cognoverunt quia Patrem ejus dicebat Deum.
28 Por tanto Jesús les dijo: Cuando habréis levantado en alto o crucificado al Hijo del hombre, entonces conoceréis quién soy yo, y que nada hago de mí mismo, sino que hablo lo que mi Padre me ha enseñado: 28 Dixit ergo eis Jesus: Cum exaltaveritis Filium hominis, tunc cognoscetis quia ego sum, et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, hæc loquor:
29 Y el que me ha enviado, está siempre conmigo, y no me ha dejado solo: porque yo hago siempre lo que es de su agrado. 29 et qui me misit, mecum est, et non reliquit me solum: quia ego quæ placita sunt ei, facio semper.
30 Cuando Jesús dijo estas cosas, muchos creyeron en él. 30 Hæc illo loquente, multi crediderunt in eum.
31 Decía pues a los judíos que creían en él: Si perseverareis en mi doctrina, seréis verdaderamente discípulos míos: 31 Dicebat ergo Jesus ad eos, qui crediderunt ei, Judæos: Si vos manseritis in sermone meo, vere discipuli mei eritis,
32 Y conoceréis la verdad, y la verdad os hará libres: 32 et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos.
33 Respondiéronle ellos: Nosotros somos descendientes de Abraham, y jamás hemos sido esclavos de nadie: ¿cómo pues dices tú que vendremos a ser libres? 33 Responderunt ei: Semen Abrahæ sumus, et nemini servivimus umquam: quomodo tu dicis: Liberi eritis?
34 Replicóles Jesús: En verdad, en verdad os digo: que todo aquel que comete pecado, es esclavo del pecado. 34 Respondit eis Jesus: Amen, amen dico vobis: quia omnis qui facit peccatum, servus est peccati.
35 Es así que el esclavo no mora para siempre en la casa: el hijo sí que permanece siempre en ella: 35 Servus autem non manet in domo in æternum: filius autem manet in æternum.
36 Luego si el hijo os da libertad, seréis verdaderamente libres. 36 Si ergo vos filius liberaverit, vere liberi eritis.
37 Yo sé que sois hijos de Abraham: pero también sé que tratáis de matarme, porque mi palabra o doctrina no halla cabida en vosotros. 37 Scio quia filii Abrahæ estis: sed quæritis me interficere, quia sermo meus non capit in vobis.
38 Yo hablo lo que he visto en mi Padre: vosotros hacéis lo que habéis visto en vuestro padre. 38 Ego quod vidi apud Patrem meum, loquor: et vos quæ vidistis apud patrem vestrum, facitis.
39 Respondiéronle diciendo: Nuestro padre es Abraham. Si sois hijos de Abraham, les replicó Jesús, obrad como Abraham. 39 Responderunt, et dixerunt ei: Pater noster Abraham est. Dicit eis Jesus: Si filii Abrahæ estis, opera Abrahæ facite.
40 Mas ahora pretendéis quitarme la vida, siendo yo un hombre que os he dicho la verdadi que oí de Dios: no hizo eso Abraham. 40 Nunc autem quæritis me interficere, hominem, qui veritatem vobis locutus sum, quam audivi a Deo: hoc Abraham non fecit.
41 Vosotros hacéis lo que hizo vuestro padre. Ellos le replicaron: Nosotros no somos de raza de fornicadores o idólatras: un solo Padre tenemos, que es Dios. 41 Vos facitis opera patris vestri. Dixerunt itaque ei: Nos ex fornicatione non sumus nati: unum patrem habemus Deum.
42 Á lo cual les dijo Jesús: Si Dios fuera vuestro Padre, ciertamente me amaríais a mí: pues yo nací de Dios, y he venido de parte de Dios: que no he venido de mí mismo, sino que él me ha enviado. 42 Dixit ergo eis Jesus: Si Deus pater vester esset, diligeretis utique et me; ego enim ex Deo processi, et veni: neque enim a meipso veni, sed ille me misit.
43 ¿Por qué pues no entendéis mi lenguaje? Es porque no podéis sufrir mi doctrina. 43 Quare loquelam meam non cognoscitis? Quia non potestis audire sermonem meum.
44 Vosotros sois hijos del diablo, y así queréis satisfacer los deseos de vuestro padre: él fue homicida desde el principio, y criado justo no permaneció en la verdad: y así no hay verdad en él: cuando dice mentira, habla como quien es, por ser de suyo mentiroso, y padre de la mentira. 44 Vos ex patre diabolo estis: et desideria patris vestri vultis facere. Ille homicida erat ab initio, et in veritate non stetit: quia non est veritas in eo: cum loquitur mendacium, ex propriis loquitur, quia mendax est, et pater ejus.
45 Á mí empero no me creéis, porque os digo la verdad. 45 Ego autem si veritatem dico, non creditis mihi.
46 ¿Quién de vosotros me convencerá de pecado? Pues si os digo la verdad, ¿por qué no me creéis? 46 Quis ex vobis arguet me de peccato? si veritatem dico vobis, quare non creditis mihi?
47 Quien es de Dios, escucha las palabras de Dios. Por eso vosotros no las escucháis, porque no sois de Dios. 47 Qui ex Deo est, verba Dei audit. Propterea vos non auditis, quia ex Deo non estis.
48 Á esto respondieron los judíos diciéndole: ¿No decimos bien nosotros, que tú eres un samaritano, y que estás endemoniado? 48 Responderunt ergo Judæi, et dixerunt ei: Nonne bene dicimus nos quia Samaritanus es tu, et dæmonium habes?
49 Jesús les respondió: Yo no estoy poseído del demonio: sino que honro a mi Padre, y vosotros me habéis deshonrado a mí. 49 Respondit Jesus: Ego dæmonium non habeo: sed honorifico Patrem meum, et vos inhonorastis me.
50 Pero yo no busco mi gloria: otro hay que la promueve, y él me vindicara. 50 Ego autem non quæro gloriam meam: est qui quærat, et judicet.
51 En verdad, en verdad os digo: que quien observare mi doctrina, no morirá para siempre. 51 Amen, amen dico vobis: si quis sermonem meum servaverit, mortem non videbit in æternum.
52 Dijeron los judíos: Ahora acabamos de conocer que estás poseído de algún demonio. Abraham murió, y murieron también los profetas, y tú dices: Quien observare mi doctrina, no morirá eternamente. 52 Dixerunt ergo Judæi: Nunc cognovimus quia dæmonium habes. Abraham mortuus est, et prophetæ; et tu dicis: Si quis sermonem meum servaverit, non gustabit mortem in æternum.
53 ¿Acaso eres tú mayor que nuestro padre Abraham, el cual murió; y que los profetas, que asimismo murieron? Tú ¿por quién te tienes? 53 Numquid tu major es patre nostro Abraham, qui mortuus est? et prophetæ mortui sunt. Quem teipsum facis?
54 Respondió Jesús: Si yo me glorifico a mí mismo, mi gloria, diréis, no vale nada: pero es mi Padre el que me glorifica, aquel que decís vosotros que es vuestro Dios, 54 Respondit Jesus: Si ego glorifico meipsum, gloria mea nihil est: est Pater meus, qui glorificat me, quem vos dicitis quia Deus vester est,
55 Vosotros empero no le habéis conocido: yo sí que le conozco: Y si dijere que no le conozco, seria como vosotros un mentiroso. Pero le conozco bien, y observo sus palabras. 55 et non cognovistis eum: ego autem novi eum. Et si dixero quia non scio eum, ero similis vobis, mendax. Sed scio eum, et sermonem ejus servo.
56 Abraham vuestro padre ardió en deseos de ver este día míoj: viole, y se llenó de gozo. 56 Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum: vidit, et gavisus est.
57 Los judíos le dijeron: Aun no tienes cincuenta años, ¿y viste a Abraham? 57 Dixerunt ergo Judæi ad eum: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti?
58 Respondioles Jesús: En verdad, en verdad os digo, que antes que Abraham fuera criado, yo existo. 58 Dixit eis Jesus: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum.
59 Al oír esto, cogieron piedras para tirárselas: mas Jesús se escondió milagrosamente, y salió del templo. 59 Tulerunt ergo lapides, ut jacerent in eum: Jesus autem abscondit se, et exivit de templo.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884