El santo Evangelio de Nuestro Señor Jesucristo según san Juan
San Juan, Capítulo XVI
Concluye Jesús la plática a sus apóstoles, previniéndolos contra las persecuciones que habían de padecer: les promete enviar al Espíritu Santo, que convencerá al mundo, y les enseñará a ellos todas las verdades; y que el Padre les concederá cuanto le pidan en su nombre. Predice finalmente que todos ellos huirán, y le abandonarán aquella noche. (Mt 7, 21, 26; Mc 11, 14; Lc 11.)
1 Estas cosas os las he dicho, para que no os escandalicéisa ni os turbéis. 1 Hæc locutus sum vobis, ut non scandalizemini.
2 Os echarán de las sinagogas: y aun va a venir tiempo en que quien os matare, se persuada hacer un obsequio a Dios. 2 Absque synagogis facient vos: sed venit hora, ut omnis qui interficit vos arbitretur obsequium se præstare Deo.
3 Y os tratarán de esta suerte, porque no conocen al Padre, ni a mí. 3 Et hæc facient vobis, quia non noverunt Patrem, neque me.
4 Pero yo os he advertido estas cosas, con el fin de que cuando llegue la hora, os acordéis de que ya os las había anunciado. 4 Sed hæc locutus sum vobis, ut cum venerit hora eorum, reminiscamini quia ego dixi vobis.
5 Y no os las dije al principio, porque entonces yo estaba con vosotros. Mas ahora me voy a aquel que me envió; y ninguno de vosotros me pregunta: ¿Á dónde vas? 5 Hæc autem vobis ab initio non dixi, quia vobiscum eram. Et nunc vado ad eum qui misit me; et nemo ex vobis interrogat me: Quo vadis?
6 Porque os he dicho estas cosas, vuestro corazón se ha llenado de tristezab. 6 sed quia hæc locutus sum vobis, tristitia implevit cor vestrum.
7 Mas yo os digo la verdad: os conviene que yo me vaya: porque si yo no me voy, el Consolador o abogado no vendrá a vosotros: pero si me voy, os le enviaré. 7 Sed ego veritatem dico vobis: expedit vobis ut ego vadam: si enim non abiero, Paraclitus non veniet ad vos; si autem abiero, mittam eum ad vos.
8 Y cuando él venga, convencerá al mundo en orden al pecado, en orden a la justicia, y en orden al juicio. 8 Et cum venerit ille, arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio.
9 En orden al pecado, por cuanto no han creído en mí: 9 De peccato quidem, quia non crediderunt in me.
10 Respecto a la justicia de mi causa, porque yo me voy al Padre, y ya no me veréis: 10 De justitia vero, quia ad Patrem vado, et jam non videbitis me.
11 Y tocante al juicio, porque el príncipe de este mundo ha sido ya juzgadoc. 11 De judicio autem, quia princeps hujus mundi jam judicatus est.
12 Aun tengo otras muchas cosas que deciros: mas por ahora no podéis comprenderlas. 12 Adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo.
13 Cuando empero venga el Espíritu de verdad, él os enseñará todas las verdades necesarias para la salvación: pues no hablará de suyo: sino que dirá todas las cosas que habrá oído, y os prenunciara las venideras. 13 Cum autem venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem: non enim loquetur a semetipso, sed quæcumque audiet loquetur, et quæ ventura sunt annuntiabit vobis.
14 Él me glorificará: porque recibirá de lo mío, y os lo anunciará. 14 Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis.
15 Todo lo que tiene el Padre, es mío. Por eso he dicho que recibirá de lo mío, y os lo anunciarád. 15 Omnia quæcumque habet Pater, mea sunt. Propterea dixi: quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis.
16 Dentro de poco ya no me veréis; mas poco después en resucitando, me volveréis a ver: porque me voy al Padre. 16 Modicum, et jam non videbitis me; et iterum modicum, et videbitis me: quia vado ad Patrem.
17 Al oír esto algunos de los discípulos, se decían unos a otros: ¿Qué nos querrá decir con esto: Dentro de poco no me veréis: mas poco después me volveréis a ver: porque me voy al Padre? 17 Dixerunt ergo ex discipulis ejus ad invicem: Quid est hoc quod dicit nobis: Modicum, et non videbitis me; et iterum modicum, et videbitis me, et quia vado ad Patrem?
18 Decían pues: ¿Qué poquito de tiempo es este de que habla? No entendemos lo que quiere decirnos. 18 Dicebant ergo: Quid est hoc quod dicit: Modicum? nescimus quid loquitur.
19 Conoció Jesús que deseaban preguntarle, y díjoles: Vosotros estáis tratando y preguntándoos unos a otros por qué habré dicho: Dentro de poco ya no me veréis: mas poco después me volveréis a ver. 19 Cognovit autem Jesus, quia volebant eum interrogare, et dixit eis: De hoc quæritis inter vos quia dixi: Modicum, et non videbitis me; et iterum modicum, et videbitis me.
20 En verdad, en verdad os digo, que vosotros llorareis, y plañiréis, mientras el mundo se regocijará: os contristareis, pero vuestra tristeza se convertirá en gozo. 20 Amen, amen dico vobis: quia plorabitis, et flebitis vos, mundus autem gaudebit; vos autem contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in gaudium.
21 La mujer en los dolores del parto, está poseída de tristeza, porque le vino su hora: mas una vez que ha dado a luz un infante, ya no se acuerda de su angustia, con el gozo que tiene de haber dado un hombre al mundo. 21 Mulier cum parit, tristitiam habet, quia venit hora ejus; cum autem pepererit puerum, jam non meminit pressuræ propter gaudium, quia natus est homo in mundum.
22 Así vosotros al presente a la verdad padecéis tristeza, pero yo volveré a visitaros, y vuestro corazón se bañará en gozo: y nadie os quitará vuestro gozo. 22 Et vos igitur nunc quidem tristitiam habetis, iterum autem videbo vos, et gaudebit cor vestrum: et gaudium vestrum nemo tollet a vobis.
23 Entonces no habréis de preguntarme cosa alguna. En verdad, en verdad os digo: que cuanto pidiereis al Padre en mi nombre, os lo concederá. 23 Et in illo die me non rogabitis quidquam. Amen, amen dico vobis: si quid petieritis Patrem in nomine meo, dabit vobis.
24 Hasta ahora nada le habéis pedido en mi nombre. Pedidle, y recibiréis, para que vuestro gozo sea completo. 24 Usque modo non petistis quidquam in nomine meo: petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum.
25 Estas cosas os he dicho usando de parábolas. Va llegando el tiempo en que ya no os hablaré con parábolas, sino que abiertamente os anunciaré las cosas del Padre: 25 Hæc in proverbiis locutus sum vobis. Venit hora cum jam non in proverbiis loquar vobis, sed palam de Patre annuntiabo vobis:
26 Entonces le pediréis en mi nombre: y no os digo que yo intercederé con mi Padre por vosotros: 26 in illo die in nomine meo petetis: et non dico vobis quia ego rogabo Patrem de vobis:
27 Siendo cierto que el mismo Padre él propio os ama, porque vosotros me habéis amado, y creído que yo he salido de Dios. 27 ipse enim Pater amat vos, quia vos me amastis, et credidistis, quia ego a Deo exivi.
28 Salí del Padre, y vine al mundo: ahora dejo el mundo, y otra vez voy al Padre. 28 Exivi a Patre, et veni in mundum: iterum relinquo mundum, et vado ad Patrem.
29 Dícenle sus discípulos: Ahora sí que hablas claro, y no en proverbios: 29 Dicunt ei discipuli ejus: Ecce nunc palam loqueris, et proverbium nullum dicis:
30 Ahora conocemos que tú lo sabes todo, y no has menester que nadie te haga preguntas: por donde creemos que has salido de Dios. 30 nunc scimus quia scis omnia, et non opus est tibi ut quis te interroget: in hoc credimus quia a Deo existi.
32 Pues sabed que viene el tiempo, y ya llegó, en que seréis esparcidos y cada uno de vosotros se irá por su lado, y me dejareis solo: si bien que no estoy solo, porque el Padre está siempre conmigo. 32 ecce venit hora, et jam venit, ut dispergamini unusquisque in propria, et me solum relinquatis: et non sum solus, quia Pater mecum est.