jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

La Profecía de Jeremías

Jeremías, Capítulo XXX

Predice Jeremías el fin de la cautividad de Babilonia; y que en seguida las dos casas de Judá e Israel servirán al Señor reunidas bajo un rey del linaje de David.

1 Habló el Señor a Jeremías, diciendo: 1 Hoc verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, dicens:
2 Esto manda el Señor Dios de Israel: Escribe en un libro todas las palabras que yo te he habladoa. 2 Hæc dicit Dominus Deus Israël, dicens: Scribe tibi omnia verba quæ locutus sum ad te, in libro.
3 Porque he aquí que llegará tiempo, dice el Señor, en que yo haré volver los cautivos de mi pueblo de Israel y de Judá, y harelos regresar, dice el Señor, a la tierra que di a sus padres, y la poseeránb. 3 Ecce enim dies veniunt, dicit Dominus, et convertam conversionem populi mei Israël et Juda, ait Dominus: et convertam eos ad terram quam dedi patribus eorum, et possidebunt eam.
4 He aquí las palabras que dirigió el Señor a Israel y a Judá: 4 Et hæc verba quæ locutus est Dominus ad Israël et ad Judam:
5 Así habla el Señor: Algún día diréis: Oído hemos voces de terror, y espanto; y no de paz. 5 Quoniam hæc dicit Dominus: Vocem terroris audivimus: formido, et non est pax.
6 Preguntad y sabed si son por ventura los varones los que han de parir. Porque ¿cómo es que estoy viendo en ansiedad a todos los hombres y con las manos sobre sus lomos, como la mujer que está de parto, y cubiertos sus rostros de amarillezc? 6 Interrogate, et videte si generat masculus: quare ergo vidi omnis viri manum super lumbum suum, quasi parturientis, et conversæ sunt universæ facies in auruginem?
7 ¡Ay! que aquel día es grande y terrible, ni hay otro que se le parezca; tiempo de tribulación para Jacob, de la cual será al fin libradod. 7 Væ ! quia magna dies illa, nec est similis ejus: tempusque tribulationis est Jacob, et ex ipso salvabitur.
8 Y sucederá en aquel día, dice el Señor de los ejércitos, que yo haré pedazos el yugo que Nabucodonosor puso sobre tu cuello, y romperé sus ataduras, y no te dominarán más los extranjeros: 8 Et erit in die illa, ait Dominus exercituum: conteram jugum ejus de collo tuo, et vincula ejus dirumpam, et non dominabuntur ei amplius alieni:
9 Sino que los hijos de Israel servirán al Señor su Dios, y a el hijo de David su rey, que yo suscitaré para ellose. 9 sed servient Domino Deo suo, et David regi suo, quem suscitabo eis.
10 No temas pues tú, oh siervo mío Jacob, dice el Señor, ni tengas miedo, oh Israel: que yo te sacaré de ese país remoto en que estás, y a tus descendientes de la región en que se hallan cautivos: y Jacob volveráf, y vivirá en reposo, y en abundancia de bienes, sin que tenga que temer a nadie: 10 Tu ergo ne timeas, serve meus Jacob, ait Dominus, neque paveas, Israël: quia ecce ego salvabo te de terra longinqua, et semen tuum de terra captivitatis eorum: et revertetur Jacob, et quiescet, et cunctis affluet bonis, et non erit quem formidet:
11 Pues que estoy yo contigo, dice el Señor, para salvarte. Porque yo exterminaré todas las naciones, entre las cuales te dispersé: a ti empero no te destruiré del todo, sino que te castigaré según mis juicios, a fin de que no te tengas por inocenteg. 11 quoniam tecum ego sum, ait Dominus, ut salvem te. Faciam enim consummationem in cunctis gentibus in quibus dispersi te: te autem non faciam in consummationem: sed castigabo te in judicio, ut non videaris tibi innoxius.
12 Así pues esto dice el Señor: Incurable es tu fractura; es muy maligna tu llaga. 12 Quia hæc dicit Dominus: Insanabilis fractura tua; pessima plaga tua:
13 No hay quien forme un cabal juicio de tu mal para curarle: no hay remedios que te aprovechenh. 13 non est qui judicet judicium tuum ad alligandum: curationum utilitas non est tibi.
14 Olvidado se han de ti todos tus amadores, y no se curarán ya de ti para ser amigos tuyos: en vista de que te he hecho una llaga como de mano hostil, y con un terrible azotei; porque estás endurecida en tus pecados, a causa de la abundancia de tu iniquidad. 14 Omnes amatores tui obliti sunt tui, teque non quærent: plaga enim inimici percussi te castigatione crudeli: propter multitudinem iniquitatis tuæ dura facta sunt peccata tua.
15 ¿Por qué alzas el grito en tus penas? Tu dolor es incurable: por la muchedumbre de tus maldades, y por la obstinación en tus pecados hice contigo esas cosas. 15 Quid clamas super contritione tua? insanabilis est dolor tuus: propter multitudinem iniquitatis tuæ, et propter dura peccata tua, feci hæc tibi.
16 Mas todos aquellos que te muerden serán devorados, y todos tus enemigos serán llevados cautivos, y aquellos que te asolan serán asolados, y entregados al saqueo tus saqueadores. 16 Propterea omnes qui comedunt te devorabuntur, et universi hostes tui in captivitatem ducentur: et qui te vastant vastabuntur, cunctosque prædatores tuos dabo in prædam.
17 Porque yo cicatrizaré tu llaga, y curaré tus heridas, dice el Señor. Ellos, oh Sión, te han llamado la repudiada: Esta es, dicen, la que no tiene quien la busque o pretenda. 17 Obducam enim cicatricem tibi, et a vulneribus tuis sanabo te, dicit Dominus. Quia ejectam vocaverunt te, Sion: hæc est, quæ non habebat requirentem.
18 Pero esto dice el Señor: Yo haré que vuelvan los cautivos que habitan en las tiendas o tabernáculos de Jacobj, y tendré piedad de sus casas, y será reedificada la ciudad en su altura, y fundado el templo según su anterior estado. 18 Hæc dicit Dominus: Ecce ego convertam conversionem tabernaculorum Jacob, et tectis ejus miserebor: et ædificabitur civitas in excelso suo, et templum juxta ordinem suum fundabitur:
19 Y saldrán de sus labios alabanzas y voces de júbilo; y yo los multiplicaré, y no se disminuirá su número: los llenaré de gloria, y no volverán a ser envilecidos. 19 et egredietur de eis laus, voxque ludentium. Et multiplicabo eos, et non minuentur: et glorificabo eos, et non attenuabuntur.
20 Y serán sus hijos fieles como al principio, y su congregación permanecerá estable en mi presencia; y castigaré a todos los que la atribulan. 20 Et erunt filii ejus sicut a principio, et cœtus ejus coram me permanebit, et visitabo adversum omnes qui tribulant eum.
21 Y de él, esto es, de Jacob, nacerá su caudillo o Mesías, y de en medio de él saldrá a luz el Príncipe: al cual me le allegaré a mí, y él se estrechará conmigok. Porque ¿quién esl aquel que de tal modo se acerque a mí con su corazón, dice el Señor? 21 Et erit dux ejus ex eo, et princeps de medio ejus producetur: et applicabo eum, et accedet ad me. Quis enim iste est qui applicet cor suum ut appropinquet mihi? ait Dominus:
22 Vosotros seréis entonces mi pueblo fiel, y yo seré vuestro Dios siempre benigno. 22 et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum.
23 Pero he aquí que el torbellino del Señor, el furor que está respirandom, la inminente tempestad, todo descargará sobre la cabeza de los impíos. 23 Ecce turbo Domini, furor egrediens, procella ruens: in capite impiorum conquiescet.
24 No apaciguará el Señor el furor de su indignación, hasta tanto que haya ejecutado y cumplido los designios de su corazón: al fin de los tiempos entenderéis estas cosas. 24 Non avertet iram indignationis Dominus, donec faciat et compleat cogitationem cordis sui: in novissimo dierum intelligetis ea.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884