Libro primero de los Reyes
I de los Reyes (1 Samuel), Capítulo VII
El Arca es llevada a Cariatiarim. Se convierten los israelitas al Señor, y triunfan de los Filisteos.
1 Vinieron pues los de Cariatiarim y trasportaron el Arca del Señora, y colocáronla en casa de Abinadab que habitaba en Gabaa; consagrando a su hijo Eleazarb, para que cuidase del Arca del Señor. 1 Venerunt ergo viri Cariathiarim, et reduxerunt arcam Domini, et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa: Eleazarum autem filium ejus sanctificaverunt, ut custodiret arcam Domini.
2 Y sucedió que desde el día en que el Arca del Señor llegó a Cariatiarim, pasó mucho tiempo (pues ya era el año vigésimo), y toda la casa de Israel gozó de paz, siguiendo al Señorc. 2 Et factum est, ex qua die mansit arca Domini in Cariathiarim, multiplicati sunt dies (erat quippe jam annus vigesimus), et requievit omnis domus Israël post Dominum.
3 Porque Samueld habló a toda la casa de Israel, diciéndole: Si de todo corazón os convertís al Señor, arrojad de en medio de vosotros los dioses ajenos, los Baales y los Astarot; y preparad vuestros corazones para el Señor, y servidle a él solo, y os libertará del poder de los Filisteos. 3 Ait autem Samuel ad universam domum Israël, dicens: Si in toto corde vestro revertimini ad Dominum, auferte deos alienos de medio vestri, Baalim et Astaroth: et præparate corda vestra Domino, et servite ei soli, et eruet vos de manu Philisthiim.
4 Entonces los hijos de Israel arrojaron de sí los Baales y los Astarot, y sirvieron a solo el Señor. 4 Abstulerunt ergo filii Israël Baalim et Astaroth, et servierunt Domino soli.
5 Dijo también Samuel: Convocad en Masfat a todo Israel, para que yo haga oración por vosotros al Señor. 5 Dixit autem Samuel: Congregate universum Israël in Masphath, ut orem pro vobis Dominum.
6 Congregáronse pues en Masfat, y sacaron agua y la derramaron en presencia del Señor, ayunando aquel día, y diciendo: Hemos pecado contra el Señore. Y Samuel ejerció allí en Masfat las funciones de juez de Israel. 6 Et convenerunt in Masphath: hauseruntque aquam, et effuderunt in conspectu Domini: et jejunaverunt in die illa atque dixerunt ibi: Peccavimus Domino. Judicavitque Samuel filios Israël in Masphath.
7 Mas oyendo los Filisteos que los israelitas se habíanf congregado, en Masfat, salieron sus sátrapas o príncipes contra Israel: lo cual sabiendo los hijos de Israel, temieron el encuentro de los Filisteos, 7 Et audierunt Philisthiim quod congregati essent filii Israël in Masphath, et ascenderunt satrapæ Philisthinorum ad Israël. Quod cum audissent filii Israël, timuerunt a facie Philisthinorum.
8 Y dijeron a Samuel: No ceses de clamar por nosotros al Señor Dios nuestro, para que nos salve de las manos de los Filisteos. 8 Dixeruntque ad Samuelem: Ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinorum.
9 Tomó Samuel un cordero de leche, y ofreciole entero en holocausto al Señor; y clamó Samuel al Señor por Israel, y oyó el Señor sus ruegos. 9 Tulit autem Samuel agnum lactentem unum, et obtulit illum holocaustum integrum Domino: et clamavit Samuel ad Dominum pro Israël, et exaudivit eum Dominus.
10 En efecto, mientras Samuel ofrecía el holocausto, comenzaron los Filisteos el combate contra Israel: mas el Señor trono en aquel día con espantoso estruendo contra los Filisteos, y los aterró de tal suerte, que fueron derrotados por Israel. 10 Factum est autem, cum Samuel offerret holocaustum, Philisthiim iniere prælium contra Israël: intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthiim, et exterruit eos, et cæsi sunt a facie Israël.
11 Y los israelitas, habiendo salido de Masfat, persiguieron a los Filisteos, y los fueron acuchillando hasta un lugar que cae debajo de Betcar. 11 Egressique viri Israël de Masphath, persecuti sunt Philisthæos, et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar.
12 Tomó pues Samuel una piedra, y púsola entre Masfat y Sen, y llamó aquel lugar: Piedra del Socorro; diciendo: Hasta este lugar nos ha socorrido el Señorg. 12 Tulit autem Samuel lapidem unum, et posuit eum inter Masphath et inter Sen: et vocavit nomen loci illius, Lapis adjutorii. Dixitque: Hucusque auxiliatus est nobis Dominus.
13 Quedaron entonces humillados los Filisteos, y ya no se atrevieron a venir más a las tierras de Israel. Así pues la mano del Señor se hizo sentir de los Filisteos mientras vivió Samuel. 13 Et humiliati sunt Philisthiim, nec apposuerunt ultra ut venirent in terminos Israël. Facta est itaque manus Domini super Philisthæos cunctis diebus Samuelis.
14 Y fueron restituidas a Israel las ciudades que los Filisteos le tenían usurpadas, desde Accarón hasta Gat con sus términos; y libró Samuel a los israelitas de mano de los Filisteos, y hubo paz entre Israel y el amorreo. 14 Et redditæ sunt urbes quas tulerant Philisthiim ab Israël, Israëli, ab Accaron usque Geth, et terminos suos: liberavitque Israël de manu Philisthinorum, eratque pax inter Israël et Amorrhæum.
15 Continuó pues Samuelh, siendo juez de Israel, durante su vida; 15 Judicabat quoque Samuel Israëlem cunctis diebus vitæ suæ: