jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

La Profecía de Oseas

Oseas, Capítulo II

Amenaza Dios a Israel que le repudiara como a una adúltera si no se convierte: habla de la reunión de Israel y Judá, y del restablecimiento de Israel.

1 Llamad a vuestros hermanos: Pueblo mío; y a vuestra hermana: La que ha alcanzado misericordia. 1 Dicite fratribus vestris: Populus meus; et sorori vestræ: Misericordiam consecuta.
2 Redargüid a vuestra madre, redargüidlaa; porque ya no es mi esposa, ni yo soy su esposo. Aparte de sí sus prostituciones o idolatrías, y arroje de su seno los adulterios: 2 Judicate matrem vestram, judicate, quoniam ipsa non uxor mea, et ego non vir ejus. Auferat fornicationes suas a facie sua, et adulteria sua de medio uberum suorum;
3 No sea que yo la despoje y desnude, y la ponga tal como en el día que nació, y la deje hecha una soledad, y como una tierra inhabitableb, y la reduzca a morir de sed. 3 ne forte expoliem eam nudam, et statuam eam secundum diem nativitatis suæ, et ponam eam quasi solitudinem, et statuam eam velut terram inviam, et interficiam eam siti.
4 No tendré compasión de sus hijos: porque son hijos de fornicaciónc; 4 Et filiorum illius non miserebor, quoniam filii fornicationum sunt.
5 Puesto que la madre de ellos, la nación, es una adúltera, ha quedado deshonrada la que los parió. Pues ella dijo: Iré en pos de mis amantes, los ídolos, que son los que me dan mi pan y mi agua, mi lana, mi lino, mi aceite, y mi bebidad. 5 Quia fornicata est mater eorum, confusa est quæ concepit eos; quia dixit: Vadam post amatores meos, qui dant panes mihi, et aquas meas, lanam meam, et linum meum, oleum meum, et potum meum.
6 (Por lo cual he aquí que yo le cerraré la salida con un seto de espinos, la cerraré con una pared, y ella no hallará paso. 6 Propter hoc ecce ego sepiam viam tuam spinis, et sepiam eam maceria, et semitas suas non inveniet.
7 É irá en pos de sus amantes, y no los encontrará, los buscará y no los hallará; y dirá: Iré, y volveré a mi primer esposo, pues mejor me iba entonces que ahora). 7 Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos; et quæret eos, et non inveniet: et dicet: Vadam, et revertar ad virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc.
8 Y no sabia ella que fui yo, y no los ídolos, quien le dio el trigo, y el vino, y el aceite, y el que le dio la abundancia de plata y de oro que ofrecieron a Baal. 8 Et hæc nescivit, quia ego dedi ei frumentum, et vinum, et oleum, et argentum multiplicavi ei, et aurum, quæ fecerunt Baal.
9 Por esto yo me portaré de otro modo, y a su tiempo recogeré mi trigo, y mi vino, y quitaré de sus manos mis lanas y mis linos, que cubren sus vergüenzase. 9 Idcirco convertar, et sumam frumentum meum in tempore suo, et vinum meum in tempore suo. Et liberabo lanam meam et linum meum, quæ operiebant ignominiam ejus.
10 Y ahora manifestaré su necedad a los ojos de sus mismos amadores, y nadie la librará de mis manos: 10 Et nunc revelabo stultitiam ejus in oculis amatorum ejus; et vir non eruet eam de manu mea;
11 Y haré cesar todos sus regocijos, sus solemnidades, sus neomenias, sus sábados, y todos sus días festivos. 11 et cessare faciam omne gaudium ejus, solemnitatem ejus, neomeniam ejus, sabbatum ejus, et omnia festa tempora ejus.
12 Y destruiré sus viñas y sus higueras, de las cuales dijo ella: Estos son los galardones que me dieron mis amantes: y yo la convertiré en un matorral, y la devorarán las fieras del campo. 12 Et corrumpam vineam ejus, et ficum ejus, de quibus dixit: Mercedes hæ meæ sunt, quas dederunt mihi amatores mei; et ponam eam in saltum, et comedet eam bestia agri.
13 Y ejerceré en ella mi venganza por los días que sirvió a Baalimf, en los cuales le ofrecía incienso, y se ataviaba con sus zarcillos y con sus galas, e iba en pos de sus amantes, y se olvidaba de mí, dice el Señorg. 13 Et visitabo super eam dies Baalim, quibus accendebat incensum, et ornabatur in aure sua, et monili suo. Et ibat post amatores suos, et mei obliviscebatur, dicit Dominus.
14 Pero con todo después yo la acariciaré, y la llevaré a la soledad, y la hablaré al corazón: 14 Propter hoc ecce ego lactabo eam, et ducam eam in solitudinem, et loquar ad cor ejus.
15 Darele viñadores de su mismo lugarh, y el valle de Acori, para que entre en esperanza: y allí cantará himnos a su Dios como en los días de su juventud, como en los días en que salió de la tierra de Egipto. 15 Et dabo ei vinitores ejus ex eodem loco, et vallem Achor, ad aperiendam spem; et canet ibi juxta dies juventutis suæ, et juxta dies ascensionis suæ de terra Ægypti.
16 Y aquel será el día, dice el Señor, en que ella me llamará esposo suyo; y no me llamará más Baalíj. 16 Et erit in die illa, ait Dominus: vocabit me, Vir meus, et non vocabit me ultra Baali.
17 Y quitaré de su boca los nombres de Baalim, ni volverá a acordarse más de los nombres de los ídolos. 17 Et auferam nomina Baalim de ore ejus, et non recordabitur ultra nominis eorum.
18 Y en aquel día pondré yo paz entre ellos, y las bestias del campo, y las aves del cielo, y los reptiles de la tierrak; y quebrantaré en el país los arcos y las espadasl, y haré cesar las guerras, y que ellos duerman con toda seguridad. 18 Et percutiam cum eis fœdus in die illa, cum bestia agri, et cum volucre cæli, et cum reptili terræ; et arcum, et gladium, et bellum conteram de terra, et dormire eos faciam fiducialiter.
19 Y te desposaré conmigo para siempre; y te desposaré conmigo mediante la justicia o santidad y el juicio, y mediante la misericordia y la clemenciam. 19 Et sponsabo te mihi in sempiternum; et sponsabo te mihi in justitia, et judicio, et in misericordia, et in miserationibus.
20 Y te desposaré conmigo mediante la fen: y conocerás que yo soy el Señor. 20 Et sponsabo te mihi in fide; et scies quia ego Dominus.
21 Entonces será, dice el Señor, cuando yo escucharé benigno a los cielos, y estos escucharán a la tierra; 21 Et erit in die illa: exaudiam, dicit Dominus, exaudiam cælos, et illi exaudient terram.
22 Y la tierra atenderá a dar el grano, y el vino, y el aceite: y estas cosas atenderán o consolarán a Jezraelo. 22 Et terra exaudiet triticum, et vinum, et oleum, et hæc exaudient Jezrahel.
23 Y la sembraré yo para mí, como preciosa simiente sobre la tierrap, porque apiadarme he de aquella nación que fue llamada No más misericordia. 23 Et seminabo eam mihi in terra, et miserebor ejus quæ fuit Absque misericordia.
24 Y al que dije que no era mi pueblo, le diré: Pueblo mío eres tú, y él dirá: Tú eres mi Diosq. 24 Et dicam Non populo meo: Populus meus es tu; et ipse dicet: Deus meus es tu.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884