Threnos o Lamentaciones de Jeremías
Lamentaciones, Capítulo III
Prosigue Jeremías lamentándose, primero de sus propios trabajos, y después de los comunes a toda la ciudad. Alegóricamente habla en la mayor parte del capítulo de los trabajos de nuestro Señor Jesucristo en su pasión, del cual fue Jeremías un bosquejo en muchos sucesos de su vida.
1 Aleph. Hombre soy yo que estoy viendo la miseria mía o aflicción en la vara de la indignación de el Señor. 1 Aleph Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis ejus.
2 Aleph. Entre tinieblas o aflicciones me ha hecho andar, y no en el resplandor de la luz. 2 Aleph Me minavit, et adduxit in tenebras, et non in lucem.
3 Aleph: No ha cesado día y noche de descargar sobre mí su mano. 3 Aleph Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die.
4 Bet. Ha hecho envejecer mi piel y mi carne; y ha quebrantado mis huesosa. 4 Beth Vetustam fecit pellem meam et carnem meam; contrivit ossa mea.
5 Bet. Ha levantado una pared alrededor míob; y me ha cercado de amarguras y de congojas. 5 Beth Ædificavit in gyro meo, et circumdedit me felle et labore.
6 Bet. Colocado me ha en lugar tenebroso, como a aquellos que ya han muerto para siempre. 6 Beth In tenebrosis collocavit me, quasi mortuos sempiternos.
7 Ghimel. Me circunvalo por todos lados para que no escapase: púsome pesados grillos. 7 Ghimel Circumædificavit adversum me, ut non egrediar; aggravavit compedem meum.
8 Ghimel. Y aunque yo clame y ruegue, no hace caso de mis plegariasc. 8 Ghimel Sed et cum clamavero, et rogavero, exclusit orationem meam.
9 Ghimel. Cerró mis caminos como con piedras de sillería: desbarató todos mis senderos o designios. 9 Ghimel Conclusit vias meas lapidibus quadris; semitas meas subvertit.
10 Daleth. Ha venido a ser para mí como un oso en acecho, como un león en lugar oculto. 10 Daleth Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis.
11 Daleth. Él ha trastornado mis senderos, y me ha destrozado; abandonado me ha a la desolaciónd. 11 Daleth Semitas meas subvertit, et confregit me; posuit me desolatam.
12 Daleth. Entesó su arco, y me puso por blanco de sus saetas. 12 Daleth Tetendit arcum suum, et posuit me quasi signum ad sagittam.
13 He. Ha clavado en mis lomos las flechas de su aljabae. 13 He Misit in renibus meis filias pharetræ suæ.
14 He. He venido a ser el escarnio de todo mi pueblo, y su cantinela diaria. 14 He Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota die.
15 He. Llenado me ha de amargura, me ha embriagado de ajenjo. 15 He Replevit me amaritudinibus; inebriavit me absinthio.
16 Vau. Ha quebrado todos mis dientes, dándome pan lleno de arenaf: ceniza me ha dado a comer. 16 Vau Et fregit ad numerum dentes meos; cibavit me cinere.
17 Vau. Desterrada está de mi alma la paz, o abundancia; no sé ya lo que es felicidad. 17 Vau Et repulsa est a pace anima mea; oblitus sum bonorum.
18 Vau. Y dije yo: Ha desaparecido para mí todo término de mis males, y toda la esperanza que tenia en el Señorg. 18 Vau Et dixi: Periit finis meus, et spes mea a Domino.
19 Zain. Acuérdate, Señor, de mi miseria y persecuciónh, y del ajenjo y de la hiel que me hacen beber. 19 Zain Recordare paupertatis, et transgressionis meæ, absinthii et fellis.
20 Zain. De continuo tengo en la memoria estas cosas, y se repudre dentro de mí el alma mía. 20 Zain Memoria memor ero, et tabescet in me anima mea.
21 Zain. Con todo, considerando estas cosas dentro de mi corazón, hallaré mi esperanza en el Señor. 21 Zain Hæc recolens in corde meo, ideo sperabo.
22 Het. Es una misericordia del Señor el que nosotros no hayamos sido consumidos del todo, porque jamás han faltado sus piedades. 22 Heth Misericordiæ Domini, quia non sumus consumpti; quia non defecerunt miserationes ejus.
23 Het. Cada día las hay nuevasi desde muy de mañana: grande es, oh Señor, tu felicidad. 23 Heth Novi diluculo, multa est fides tua.
24 Het. Mi herencia, dice el alma mía, es el Señor: por tanto pondré en él mi confianza. 24 Heth Pars mea Dominus, dixit anima mea; propterea exspectabo eum.
25 Teth. Bueno es el Señor para los que esperan en él, para las almas que le buscan. 25 Teth Bonus est Dominus sperantibus in eum, animæ quærenti illum.
26 Teth. Bueno es aguardar en silencio la salud que viene de Dios. 26 Teth Bonum est præstolari cum silentio salutare Dei.
27 Teth. Bueno es para el hombre el haber llevado el yugo ya desde su mocedadj. 27 Teth Bonum est viro cum portaverit jugum ab adolescentia sua.
28 Jod. Se estará quieto y callado: porque ha tomado sobre sí el yugok. 28 Jod Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit super se.
29 Jod. Su boca la pegará al suelo, para ver si orando consigue lo que espera. 29 Jod Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes.
30 Jod. Presentará su mejilla al que le hiere: le hartarán de oprobios. 30 Jod Dabit percutienti se maxillam: saturabitur opprobriis.
31 Caph. Pero no para siempre le desechará de sí el Señorl. 31 Caph Quia non repellet in sempiternum Dominus.
32 Caph. Pues si él nos ha desechado, aun se apiadará de nosotros, según la abundancia de sus misericordias. 32 Caph Quia si abjecit, et miserebitur, secundum multitudinem misericordiarum suarum.
33 Caph. Puesto que no de buena gana abate él, ni desecha a los hijos de los hombres, 33 Caph Non enim humiliavit ex corde suo et abjecit filios hominum.
34 Lamed. Ni huella debajo de sus pies, como un tirano, todos los cautivos de la tierra, 34 Lamed Ut conteret sub pedibus suis omnes vinctos terræ.
35 Lamed. Ni pesa con infiel balanza, ante su presencia, la causa del hombre, 35 Lamed Ut declinaret judicium viri in conspectu vultus Altissimi.
36 Lamed. Ni daña con injusta sentencia a hombre ninguno: eso no sabe el Señor hacerlo. 36 Lamed Ut perverteret hominem in judicio suo; Dominus ignoravit.
37 Mem. ¿Quién es aquel que ha dicho que se hace alguna cosa sin que el Señor lo ordene? 37 Mem Quis est iste qui dixit ut fieret, Domino non jubente?
38 Mem. ¿No vienen acaso de orden del Señor los males y los bienes? 38 Mem Ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona?
39 Mem. Pues ¿por qué se ha de quejar nunca hombre viviente del castigo de sus pecadosm? 39 Mem Quid murmuravit homo vivens, vir pro peccatis suis?
40 Nun. Examinemos, y escudriñemos nuestros pasos, y convirtámonos al Señor. 40 Nun Scrutemur vias nostras, et quæramus, et revertamur ad Dominum.
41 Nun. Levantemos al cielo, hacia el Señor, junto con las manos, nuestros corazones. 41 Nun Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in cælos.
42 Nun. Nosotros empero nos portamos inicuamente, y provocamos, oh Señor, tu enojo: por eso te muestras tú inexorable. 42 Nun Nos inique egimus, et ad iracundiam provocavimus; idcirco tu inexorabilis es.
43 Samech. Te cubriste de furorn y nos castigaste: mataste sin perdonar a nadie. 43 Samech Operuisti in furore, et percussisti nos; occidisti, nec pepercisti.
44 Samech. Pusiste una nube delante de ti, para que no pudiesen llegar a tu presencia nuestras plegariaso. 44 Samech Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio.
45 Samech. Tú nos has arrancado de cuajo y arrojado como basura en medio de los pueblos. 45 Samech Eradicationem et abjectionem posuisti me in medio populorum.
46 Fe. Han abierto todos los enemigos su boca contra nosotros: 46 Phe Aperuerunt super nos os suum omnes inimici.
47 Fe. Convirtiose la profecía en terror nuestro, y en lazo, y en ruina nuestrap. 47 Phe Formido et laqueus facta est nobis vaticinatio, et contritio.
48 Fe. Ríos de agua salen de mis ojos en vista del quebranto de la hija del pueblo mío. 48 Phe Divisiones aquarum deduxit oculus meus, in contritione filiæ populi mei.
49 Ain. Deshácense mis ojos en continuo llantoq: porque no hay reposo alguno, 49 Ain Oculus meus afflictus est, nec tacuit, eo quod non esset requies.
50 Ain. Hasta tanto que el Señor vuelva desde el cielo su vista, y se ponga a mirar. 50 Ain Donec respiceret et videret Dominus de cælis.
51 Ain. Las muchas lágrimas que he derramado por los desastres de todas las hijas o pueblos de mi patriar, han consumido en mí todo el jugo o espíritu vital. 51 Ain Oculus meus deprædatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meæ.
52 Sade. Como de ave en el cazadero, se apoderaron de mí mis enemigos sin que yo les diese motivo. 52 Sade Venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis.
53 Sade. Cayó en el lago o fosas el alma mía: han puesto la losa sobre mí. 53 Sade Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt lapidem super me.
54 Sade. Las aguas de la tribulación descargaron como un diluvio sobre mi cabeza. Yo dije entonces: Perdido estoy. 54 Sade Inundaverunt aquæ super caput meum; dixi: Perii.
55 Coph. Invoqué, oh Señor, tu santo Nombre desde lo más profundo de la fosa. 55 Coph Invocavi nomen tuum, Domine, de lacu novissimo.
56 Coph. Y tú escuchaste mi voz: no cierres, pues, tus oídos a mis sollozos y clamores. 56 Coph Vocem meam audisti; ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus.
57 Coph. Te me acercaste en el día que te invoqué; y me dijiste: No temas. 57 Coph Appropinquasti in die quando invocavi te; dixisti: Ne timeas.
58 Res. Tú fallaste a favor del alma mía, oh Señor, oh Redentor de mi vidat. 58 Res Judicasti, Domine, causam animæ meæ, redemptor vitæ meæ.
59 Res. Viste, oh Señor, las iniquidades de ellos contra mí: hazme justicia. 59 Res Vidisti, Domine, iniquitatem illorum adversum me: judica judicium meum.
60 Res. Viste todo su furor, todas sus maquinaciones contra mí. 60 Res Vidisti omnem furorem, universas cogitationes eorum adversum me.
61 Sin. Tú oíste, oh Señor, sus oprobios, y todos sus proyectos contra mí, 61 Sin Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes eorum adversum me.
62 Sin. Y las palabras malignas de los que me hacen la guerra, y todo cuanto traman continuamente contra mí. 62 Sin Labia insurgentium mihi, et meditationes eorum adversum me tota die.
63 Sin. Repara, Señor, todas sus idas y vueltas: yo soy siempre el objeto de sus canciones burlescas. 63 Sin Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide; ego sum psalmus eorum.
64 Tau. Tú les darás, oh Señor, lo que merecen las obras de sus manos. 64 Thau Redes eis vicem, Domine, juxta opera manuum suarum.