jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Epístola primera del apóstol san Pablo a los corintios

1 Corintios, Capítulo III

Reprende a los que se apasionan por los predicadores del Evangelio, sin mirar al Señor cuyos ministros son, y cuya gracia es la que produce el fruto en las almas; y exhorta a que despreciando la vana sabiduría del mundo, se abracen con la sabía ignorancia del Evangelio.

1 Y así es, hermanos, que yo no he podido hablaros como a hombres espirituales, sino como a personas aun carnales. Y por eso, como a niños en Jesu-Cristo 1 Et ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus. Tamquam parvulis in Christo,
2 Os he alimentado con leche, y no con manjares sólidos: porque no erais todavía capaces de ellos: y ni aun ahora lo sois: pues sois todavía carnalesa. 2 lac vobis potum dedi, non escam: nondum enim poteratis: sed nec nunc quidem potestis: adhuc enim carnales estis.
3 En efecto, habiendo entre vosotros celos, y discordias: ¿no es claro que sois carnales, y procedéis como hombresb? 3 Cum enim sit inter vos zelus, et contentio: nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis?
4 Porque diciendo uno: Yo soy de Pablo; y el otro: Yo de Apolo: ¿no estáis mostrando ser aun hombres carnales? Ahora bien, ¿qué es Apolo? o ¿qué es Pablo? 4 Cum enim quis dicat: Ego quidem sum Pauli; alius autem: Ego Apollo: nonne homines estis? Quid igitur est Apollo? quid vero Paulus?
5 Unos ministros y no más de aquel, en quien habéis creído, y eso según el don que a cada uno ha concedido el Señor. 5 ministri ejus, cui credidistis, ut unicuique sicut Dominus dedit.
6 Yo planté entre vosotros el Evangelio, regó Apolo: pero Dios es quien ha dado el crecer y hacer fruto. 6 Ego plantavi, Apollo rigavit: sed Deus incrementum dedit.
7 Y así ni el que planta es algo, ni el que riega: sino Dios, que es el que hace crecer y fructificar. 7 Itaque neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat: sed qui incrementum dat, Deus.
8 Tanto el que planta, como el que riega, viene a ser una misma cosac. Pero cada uno recibirá su propio salario a medida de su trabajod. 8 Qui autem plantat, et qui rigat, unum sunt. Unusquisque autem propriam mercedem accipiet, secundum suum laborem.
9 Porque nosotros somos unos coadjutores de Dios: vosotros sois el campo que Dios cultiva, sois el edificio que Dios fabrica por nuestras manos. 9 Dei enim sumus adjutores: Dei agricultura estis, Dei ædificatio estis.
10 Yo, según la gracia que Dios me ha dado, eché en vosotros cual perito arquitecto el cimiento del espiritual edificioe: otro edifica sobre él. Pero mire bien cada uno cómo alza la fábrica o qué doctrina enseña. 10 Secundum gratiam Dei, quæ data est mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui: alius autem superædificat. Unusquisque autem videat quomodo superædificet.
11 Pues nadie puede poner otro fundamento, que el que ya ha sido puesto, el cual es Jesucristo. 11 Fundamentum enim aliud nemo potest ponere præter id quod positum est, quod est Christus Jesus.
12 Que si sobre tal fundamento pone alguno por materiales oro, plata, piedras preciosasf, o maderas, heno, hojarascag, 12 Si quis autem superædificat super fundamentum hoc, aurum, argentum, lapides pretiosos, ligna, fœnum, stipulam,
13 Sepa que la obra de cada uno ha de manifestarse: por cuanto el día del Señor la descubrirá, como quiera que se ha de manifestar por medio del fuego: y el fuego mostrará cuál sea la obra de cada uno. 13 uniuscujusque opus manifestum erit: dies enim Domini declarabit, quia in igne revelabitur: et uniuscujusque opus quale sit, ignis probabit.
14 Si la obra de uno sobrepuesta subsistiere sin quemarse, recibirá la paga. 14 Si cujus opus manserit quod superædificavit, mercedem accipiet.
15 Si la obra de otro se quemare, será suyo el daño: no obstante él no dejará de salvarse; si bien como quien pasa por el fuegoh. 15 Si cujus opus arserit, detrimentum patietur: ipse autem salvus erit, sic tamen quasi per ignem.
16 ¿No sabéis vosotros que sois templo de Dios, y que el Espíritu de Dios mora en vosotros? 16 Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis?
17 Pues si alguno profanare el templo de Diosi, perderle ha Dios a él. Porque el templo de Dios, que sois vosotrosj, santo es. 17 Si quis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus. Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos.
18 Nadie se engañe a sí mismo: si alguno de vosotros se tiene por sabio según el mundo, hágase necio a los ojos de los mundanos a fin de ser sabio a los de Dios. 18 Nemo se seducat: si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc sæculo, stultus fiat ut sit sapiens.
19 Porque la sabiduría de este mundo, es necedad delante de Dios. Pues está escritok: Yo prenderé a los sabios en su propia astucial. 19 Sapientia enim hujus mundi, stultitia est apud Deum. Scriptum est enim: Comprehendam sapientes in astutia eorum.
20 Y en otra partem: El Señor penetra las ideas de los sabios, y conoce la vanidad de ellas. 20 Et iterum: Dominus novit cogitationes sapientium quoniam vanæ sunt.
21 Por tanto nadie se gloríe en los hombresn. 21 Nemo itaque glorietur in hominibus.
22 Porque todas las cosas son vuestras, bien sea Pablo, bien Apolo, bien Cefas, el mundo, la vida, la muerte, lo presente, lo futuro: todo es vuestro o hecho para vuestro bien: 22 Omnia enim vestra sunt, sive Paulus, sive Apollo, sive Cephas, sive mundus, sive vita, sive mors, sive præsentia, sive futura: omnia enim vestra sunt:
23 Vosotros empero sois de Cristo: y Cristo es de Dios su Padre. 23 vos autem Christi: Christus autem Dei.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884