jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Epístola primera del apóstol san Pablo a los corintios

1 Corintios, Capítulo IX

Cómo el apóstol se privaba de hacer lo que podía lícitamente, por no desedificar a nadie; haciéndose todo para todos, y padeciendo mil trabajos, por ganar para Dios a todo el mundo.

1 ¿No tengo yo libertad? ¿No soy yo apóstol? ¿No he visto yo a Jesucristo Señor nuestro? ¿No sois vosotros obra mía en el Señor? 1 Non sum liber? non sum Apostolus? nonne Christum Jesum Dominum nostrum vidi? nonne opus meum vos estis in Domino?
2 Lo cierto es que aun cuando para los otros no fuera apóstol, a lo menos lo seria para vosotros: siendo como sois el sello o la patente de mi apostolado en el Señora: 2 Et si aliis non sum Apostolus, sed tamen vobis sum: nam signaculum apostolatus mei vos estis in Domino.
3 Ved ahí mi respuesta a aquellos que se meten a examinar y sindicar mi conducta. 3 Mea defensio apud eos qui me interrogant, hæc est:
4 ¿Acaso no tenemos derecho de ser alimentados a expensas vuestras? 4 Numquid non habemus potestatem manducandi et bibendi?
5 ¿Por ventura no tenemos también facultad de llevar en los viajes alguna mujer hermana en Jesucristo, para que nos asista, como hacen los demás apóstoles, y los hermanos o parientes del Señor, y el mismo Cefas o Pedro? 5 numquid non habemus potestatem mulierem sororem circumducendi sicut et ceteri Apostoli, et fratres Domini, et Cephas?
6 ¿Ó solo yo, y Bernabé, no podemos hacer estob? 6 aut ego solus, et Barnabas, non habemus potestatem hoc operandi?
7 ¿Quién milita jamás a sus expensas? ¿Quién planta una viña, y no come de su fruto? ¿Quién apacienta un rebaño, y no se alimenta de la leche del ganado? 7 Quis militat suis stipendiis umquam? quis plantat vineam, et de fructu ejus non edit? quis pascit gregem, et de lacte gregis non manducat?
8 ¿Y por ventura esto que digo es solamente un raciocinio humano? ¿Ó no dice la Ley esto mismo? 8 Numquid secundum hominem hæc dico? an et lex hæc non dicit?
9 Pues en la Ley de Moisés está escritoc: No pongas bozal al buey que trilla. ¿Será que Dios se cura de los bueyes? 9 Scriptum est enim in lege Moysi: Non alligabis os bovi trituranti. Numquid de bobus cura est Deo?
10 ¿Acaso no dice esto principalmente por nosotros? Sí, ciertamente por nosotros se han escrito estas cosas: porque la esperanza hace arar al que ara: y el que trilla lo hace con la esperanza de percibir el fruto. 10 an propter nos utique hoc dicit? Nam propter nos scripta sunt: quoniam debet in spe qui arat, arare: et qui triturat, in spe fructus percipiendi.
11 Si nosotros pues hemos sembrado entre vosotros bienes espirituales, ¿será gran cosa que recojamos un poco de vuestros bienes temporales? 11 Si nos vobis spiritualia seminavimus, magnum est si nos carnalia vestra metamus?
12 Si otros participan de este derecho a lo vuestro, ¿por qué no más bien nosotros? pero con todo no hemos hecho uso de esa facultad: antes bien todo lo sufrimos y padecemos por no poner estorbo alguno al Evangelio de Cristo. 12 Si alii potestatis vestræ participes sunt, quare non potius nos? Sed non usi sumus hac potestate: sed omnia sustinemus, ne quod offendiculum demus Evangelio Christi.
13 ¿No sabéis que los que sirven en el templo, se mantienen de lo que es del templo: y que los que sirven al altar, participan de las ofrendas? 13 Nescitis quoniam qui in sacrario operantur quæ de sacrario sunt, edunt: et qui altari deserviunt, cum altari participant?
14 Así también dejó el Señor ordenado que los que predican el Evangelio, vivan del Evangelio. 14 Ita et Dominus ordinavit iis qui Evangelium annuntiant, de Evangelio vivere.
15 Mas yo de ninguna de estas cosas me he valido. Ni ahora escribo esto, para que así se haga conmigo: porque tengo por mejor el morir, que el que alguno me haga perder esta gloria. 15 Ego autem nullo horum usus sum. Non autem scripsi hæc ut ita fiant in me: bonum est enim mihi magis mori, quam ut gloriam meam quis evacuet.
16 Como quiera que por predicar el Evangelio no tengo gloria: pues estoy por necesidad obligado a ello: y desventurado de mí, si no le predicare. 16 Nam si evangelizavero, non est mihi gloria: necessitas enim mihi incumbit: væ enim mihi est, si non evangelizavero.
17 Por lo cual si lo hago de buena voluntad, premio aguardo: pero si por fuerza, entonces no hago más que cumplir con el cargo que tengo. 17 Si enim volens hoc ago, mercedem habeo: si autem invitus, dispensatio mihi credita est.
18 Según esto pues ¿dónde está mi galardón? Está en predicar gratuitamente el Evangelio, sin ocasionar ningún gasto, para no abusar del derecho que tengo por la predicación del Evangelio. 18 Quæ est ergo merces mea? ut Evangelium prædicans, sine sumptu ponam Evangelium, ut non abutar potestate mea in Evangelio.
19 En verdad que estando libre o independiente de todos, de todos me he hecho siervo, para ganar más almas. 19 Nam cum liber essem ex omnibus, omnium me servum feci, ut plures lucrifacerem.
20 Y así con los judíos he vivido como judío, para ganar o convertir a los judíos: 20 Et factus sum Judæis tamquam Judæus, ut Judæos lucrarer:
21 Con los sujetos a la Ley o prosélitos, he vivido como si yo estuviese sujeto a la Ley (con no estar yo sujeto a ella) solo por ganar a los que a la Ley vivían sujetosd: así como con los que no estaban sujetos a la Ley de Moisés, he vivido como si yo tampoco lo estuviese (aunque tenia yo una Ley con respecto a Dios: teniendo la de Jesucristo) a trueque de ganar a los que vivían sin Ley. 21 iis qui sub lege sunt, quasi sub lege essem (cum ipse non essem sub lege) ut eos qui sub lege erant, lucrifacerem: iis qui sine lege erant, tamquam sine lege essem (cum sine lege Dei non essem: sed in lege essem Christi) ut lucrifacerem eos qui sine lege erant.
22 Híceme flaco con los flacos, por ganar a los flacos. Híceme todo para todos, para salvarlos a todos. 22 Factus sum infirmis infirmus, ut infirmos lucrifacerem. Omnibus omnia factus sum, ut omnes facerem salvos.
23 Todo lo cual hago por amor del Evangelio: a fin de participar de sus promesas. 23 Omnia autem facio propter Evangelium: ut particeps ejus efficiar.
24 ¿No sabéis que los que corren en el estadio, si bien todos corren, uno solo se lleva el premio? Corred pues, hermanos míos, de tal manera que le ganéis. 24 Nescitis quod ii qui in stadio currunt, omnes quidem currunt, sed unus accipit bravium? Sic currite ut comprehendatis.
25 Ello es que todos los que han de luchar en la palestra, guardan en todo una exacta continenciae: y no es sino para alcanzar una corona perecedera; al paso que nosotros la esperamos eterna. 25 Omnis autem qui in agone contendit, ab omnibus se abstinet, et illi quidem ut corruptibilem coronam accipiant: nos autem incorruptam.
26 Así que, yo voy corriendo, no como quien corre a la aventuraf: peleo, no como quien tira golpes al aire sin tocar a su enemigo: 26 Ego igitur sic curro, non quasi in incertum: sic pugno, non quasi aërem verberans:
27 Sino que castigo mi cuerpo rebelde y le esclavizo: no sea que habiendo predicado a los otros, venga yo a ser reprobado. 27 sed castigo corpus meum, et in servitutem redigo: ne forte cum aliis prædicaverim, ipse reprobus efficiar.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884