jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Epístola primera del apóstol san Pablo a los corintios

1 Corintios, Capítulo VII

De las cargas del matrimonio, y de las ventajas de la virginidad. Aviso a las viudas.

1 En orden a las cosas sobre que me habéis escrito respondo: Loable cosa es en el hombre no tocar mujer: 1 De quibus autem scripsistis mihi: Bonum est homini mulierem non tangere:
2 Mas por evitar la fornicación viva cada uno con su mujer, y cada una con su maridoa. 2 propter fornicationem autem unusquisque suam uxorem habeat, et unaquæque suum virum habeat.
3 El marido pague a la mujer el débito: y de la misma suerte la mujer al marido. 3 Uxori vir debitum reddat: similiter autem et uxor viro.
4 Porque la mujer casada no es dueña de su cuerpo, sino que lo es el marido. Y asimismo el marido no es dueño de su cuerpo, sino que lo es la mujer. 4 Mulier sui corporis potestatem non habet, sed vir. Similiter autem et vir sui corporis potestatem non habet, sed mulier.
5 No queráis pues defraudaros el derecho recíproco, a no ser por algún tiempo de común acuerdo, para dedicaros a la oración: y después volved a cohabitar, no sea que os tiente Satanás por vuestra incontinencia. 5 Nolite fraudare invicem, nisi forte ex consensu ad tempus, ut vacetis orationi: et iterum revertimini in idipsum, ne tentet vos Satanas propter incontinentiam vestram.
6 Esto lo digo por condescendencia, que no lo mando. 6 Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium.
7 A la verdad me alegrara que fueseis todos tales como yo mismo, esto es, célibes: mas cada uno tiene de Dios su propio don: quien de una manera, quien de otra. 7 Volo enim omnes vos esse sicut meipsum: sed unusquisque proprium donum habet ex Deo: alius quidem sic, alius vero sic.
8 Pero sí que digo a las personas no casadas, y viudas: bueno les es si así permanecen, como también permanezco yo. 8 Dico autem non nuptis, et viduis: bonum est illis si sic permaneant, sicut et ego.
9 Mas si no tienen don de continencia, cásense. Pues más vale casarse, que abrasarseb. 9 Quod si non se continent, nubant. Melius est enim nubere, quam uri.
10 Pero a las personas casadas, mando no yo, sino el Señor, que la mujer no se separe del marido: 10 Iis autem qui matrimonio juncti sunt, præcipio non ego, sed Dominus, uxorem a viro non discedere:
11 Que si se separa por justa causa, no pase a otras nupcias, o bien reconcíliese con su marido. Ni tampoco el marido repudie a su mujerc. 11 quod si discesserit, manere innuptam, aut viro suo reconciliari. Et vir uxorem non dimittat.
12 Pero a los demás digo yo mi dictamen, no que el Señor lo mande. Si algún hermano tiene por mujer a una infiel o idólatra, y éstad consiente en habitar con él, no la repudie. 12 Nam ceteris ego dico, non Dominus. Si quis frater uxorem habet infidelem, et hæc consentit habitare cum illo, non dimittat illam.
13 Y si alguna mujer fiel o cristiana tiene por marido a un infiel, y éste consiente en habitar con ella, no abandone a su marido: 13 Et si qua mulier fidelis habet virum infidelem, et hic consentit habitare cum illa, non dimittat virum:
14 Porque un marido infiel es santificado por la mujer fiel, y la mujer infiel santificada por el marido fiele: de lo contrario vuestros hijos serian amancillados, en vez de que ahora son santosf. 14 sanctificatus est enim vir infidelis per mulierem fidelem, et sanctificata est mulier infidelis per virum fidelem: alioquin filii vestri immundi essent, nunc autem sancti sunt.
15 Pero si el infiel se separa, sepárese en hora buena: porque en tal caso ni nuestro hermano, ni nuestra hermana deben sujetarse a servidumbreg: pues Dios nos ha llamado a un estado de paz y tranquilidad. 15 Quod si infidelis discedit, discedat: non enim servituti subjectus est frater, aut soror in hujusmodi: in pace autem vocavit nos Deus.
16 Porque ¿sabes tú, mujer, si salvarás o convertirás al marido? ¿y tú, marido, sabes si salvarás a la mujer? 16 Unde enim scis mulier, si virum salvum facies? aut unde scis vir, si mulierem salvam facies?
17 Pero proceda cada cual conforme al don que Dios le ha repartido, y según el estado en que se hallaba cuando Dios le llamó a la feh, y así es como lo enseño en todas las iglesias. 17 Nisi unicuique sicut divisit Dominus, unumquemque sicut vocavit Deus, ita ambulet, et sicut in omnibus ecclesiis doceo.
18 ¿Fue uno llamado siendo circunciso? no afecte parecer incircunciso. ¿Fue otro llamado estando incircunciso? no se haga circuncidar. 18 Circumcisus aliquis vocatus est? non adducat præputium. In præputio aliquis vocatus est? non circumcidatur.
19 Nada importa ahora el ser circuncidado, y nada importa el no serlo: lo que importa a judíos y a gentiles es la observancia de los mandamientos de Dios. 19 Circumcisio nihil est, et præputium nihil est: sed observatio mandatorum Dei.
20 Manténgase pues cada uno en el estado que tenia cuando Dios le llamó. 20 Unusquisque in qua vocatione vocatus est, in ea permaneat.
21 ¿Fuiste llamado siendo siervo? no te impacientes viéndote en tal condición: antes bien saca provecho de eso mismo, aun cuando pudieses ser librei. 21 Servus vocatus es? non sit tibi curæ: sed et si potes fieri liber, magis utere.
22 Pues aquel que siendo esclavo es llamado al servicio del Señor, se hace liberto del Señor: y de la misma manera aquel que es llamado siendo libre, se hace esclavo de Jesu-Cristo. 22 Qui enim in Domino vocatus est servus, libertus est Domini: similiter qui liber vocatus est, servus est Christi.
23 Rescatados habéis sido a gran costa, no queráis haceros esclavos de los hombresj. 23 Pretio empti estis: nolite fieri servi hominum.
24 Cada uno, hermanos míos, permanezcak para con Dios en el estado civil en que fue llamado. 24 Unusquisque in quo vocatus est, fratres, in hoc permaneat apud Deum.
25 En orden a las vírgenes precepto del Señor yo no le tengo: doy, sí, consejo, como quien ha conseguido del Señor la misericordia de ser fiel ministro suyo. 25 De virginibus autem præceptum Domini non habeo: consilium autem do, tamquam misericordiam consecutus a Domino, ut sim fidelis.
26 Juzgo pues que este estado es ventajoso a causa de las miserias de la vida presente: que es, digo, ventajoso al hombre el no casarsel. 26 Existimo ergo hoc bonum esse propter instantem necessitatem, quoniam bonum est homini sic esse.
27 ¿Estás ligado a una mujer? no busques quedar desligado. ¿Estás sin tener mujer? no busques el casarte. 27 Alligatus es uxori? noli quærere solutionem. Solutus es ab uxore? noli quærere uxorem.
28 Si te casares, no por eso pecas. Y si una doncella se casa, tampoco peca: pero estos tales sufrirán en su carne aflicciones y trabajos inseparables del matrimonio. Mas yo os perdono: déjolo a vuestra consideraciónm. 28 Si autem acceperis uxorem, non peccasti. Et si nupserit virgo, non peccavit: tribulationem tamen carnis habebunt hujusmodi. Ego autem vobis parco.
29 Y lo que digo, hermanos míos, es: Que el tiempo es corto: y que así lo que importa es que los que tienen mujer, vivan como si no la tuviesen: 29 Hoc itaque dico, fratres: tempus breve est: reliquum est, ut et qui habent uxores, tamquam non habentes sint:
30 Y los que lloran, como si no llorasenn: y los que se huelgan, como si no se holgasen: y los que hacen compras, como si nada poseyesen: 30 et qui flent, tamquam non flentes: et qui gaudent, tamquam non gaudentes: et qui emunt, tamquam non possidentes:
31 Y los que gozan del mundo, como si no gozasen de él: porque la escena o apariencia de este mundo pasa en un momentoo. 31 et qui utuntur hoc mundo, tamquam non utantur: præterit enim figura hujus mundi.
32 Ahora bien: yo deseo que viváis sin cuidados ni inquietudes. El que no tiene mujer, anda únicamente solícito de las cosas del Señor, y en lo que ha de hacer para agradar a Dios. 32 Volo autem vos sine sollicitudine esse. Qui sine uxore est, sollicitus est quæ Domini sunt, quomodo placeat Deo.
33 Al contrario el que tiene mujer, anda afanado en las cosas del mundo, y en cómo ha de agradar a la mujer, y así se halla dividido. 33 Qui autem cum uxore est, sollicitus est quæ sunt mundi, quomodo placeat uxori, et divisus est.
34 De la misma manera la mujer no casada, y una virgen, piensa en las cosas de Dios; para ser santa en cuerpo y alma. Mas la casada piensa en las del mundo, y en cómo ha de agradar al marido. 34 Et mulier innupta, et virgo, cogitat quæ Domini sunt, ut sit sancta corpore, et spiritu. Quæ autem nupta est, cogitat quæ sunt mundi, quomodo placeat viro.
35 Por lo demás, yo digo esto para provecho vuestro: no para echaros un lazo y obligaros a la continencia, sino solamente para exhortaros a lo más loable, y a lo que habilita para servir a Dios sin ningún embarazo. 35 Porro hoc ad utilitatem vestram dico: non ut laqueum vobis injiciam, sed ad id, quod honestum est, et quod facultatem præbeat sine impedimento Dominum obsecrandi.
36 Mas si a alguno le parece que es un deshonor que su hija pase la flor de la edad sin contraer matrimonio, y juzga deber casarla, haga lo que quisiere: no peca, si ella se casa. 36 Si quis autem turpem se videri existimat super virgine sua, quod sit superadulta, et ita oportet fieri: quod vult faciat: non peccat, si nubat.
37 Aunque por otra parte quien ha hecho en su interior la firme resolución de conservar virgen a su hija, no teniendo necesidad de obrar de otro modo, sino pudiendo disponer en esto de su voluntad, y así lo ha determinado en su corazónp, este tal obra bien. 37 Nam qui statuit in corde suo firmus, non habens necessitatem, potestatem autem habens suæ voluntatis, et hoc judicavit in corde suo, servare virginem suam, bene facit.
38 En suma, el que da su hija en matrimonio, obra bien: mas el que no la da, obra mejor. 38 Igitur et qui matrimonio jungit virginem suam, bene facit: et qui non jungit, melius facit.
39 La mujer está ligada a la ley del matrimonio mientras que vive su marido: pero si su marido fallece, queda libre: cásese con quien quiera: con tal que sea según el Señor. 39 Mulier alligata est legi quanto tempore vir ejus vivit, quod si dormierit vir ejus, liberata est: cui vult nubat, tantum in Domino.
40 Pero mucho más dichosa será si permaneciere viuda, según mi consejo: y estoy persuadido de que también en esto me anima el Espíritu de Dios. 40 Beatior autem erit si sic permanserit secundum meum consilium: puto autem quod et ego Spiritum Dei habeam.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884