Epístola segunda del apóstol san Pablo a los corintios
2 Corintios, Capítulo V
Cómo la tierra es un destierro, y el cielo nuestra patria. Por Jesucristo, juez de todos, somos reconciliados con Dios, siendo los apóstoles sus embajadores.
1 Sabemos también, que si esta casa terrestre o el cuerpo corruptible en que habitamos viene a destruirse, nos dará Dios en el cielo otra casa, una casa no hecha de mano de hombre, y que durará eternamente. 1 Scimus enim quoniam si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, quod ædificationem ex Deo habemus, domum non manufactam, æternam in cælis.
2 Que aun por eso aquí suspiramos, deseando la sobrevestidura del ropaje de gloriaa, o la habitación nuestra del cielo: 2 Nam et in hoc ingemiscimus, habitationem nostram, quæ de cælo est, superindui cupientes:
3 Si es que fuéremos hallados vestidos de buenas obras, y no desnudosb. 3 si tamen vestiti, non nudi inveniamur.
4 Así también es que mientras nos hallamos en este cuerpo como en una tienda de campaña, gemimos agobiados bajo su pesantez: pues no querríamos vernos despojados de él, sino ser revestidos como por encima; de manera que la vida inmortal absorba y haga desaparecer lo que hay de mortalidad en nosotros. 4 Nam et qui sumus in hoc tabernaculo, ingemiscimus gravati: eo quod nolumus expoliari, sed supervestiri, ut absorbeatur quod mortale est, a vita.
5 Y el que nos formó o crió para este estado de gloria, es Dios, el cual nos ha dado su espíritu por prendac. 5 Qui autem efficit nos in hoc ipsum, Deus, qui dedit nobis pignus Spiritus.
6 Por esto estamos siempre llenos de confianza, y como sabemos que, mientras habitamos en este cuerpo, estamos distantes del Señor y fuera de nuestra patria: 6 Audentes igitur semper, scientes quoniam dum sumus in corpore, peregrinamur a Domino
7 (Porque caminamos hacia él por la fe, y no le vemos todavía claramente) 7 (per fidem enim ambulamus, et non per speciem):
8 En esta confianza que tenemos, preferimos más ser separados del cuerpo, a fin de gozar de la vista del Señor. 8 audemus autem, et bonam voluntatem habemus magis peregrinari a corpore, et præsentes esse ad Dominum.
9 Por esta razón todo nuestro conato consiste en hacernos agradables al Señor, ora habitemos en el cuerpo, ora salgamos de él para irnos con Dios: 9 Et ideo contendimus, sive absentes, sive præsentes, placere illi.
10 Siendo como es forzoso, que todos comparezcamos ante el tribunal de Cristo, para que cada uno reciba el pago debido a las buenas, o malas acciones, que habrá hecho mientras ha estado revestido de su cuerpo. 10 Omnes enim nos manifestari oportet ante tribunal Christi, ut referat unusquisque propria corporis, prout gessit, sive bonum, sive malum.
11 Sabiendo pues el temor que se debe al Señor, procuramos justificarnos delante de los hombres, mas Dios conoce bien lo que somos. Y aun quiero creer que también somos conocidos de vosotros, allá en vuestro interior. 11 Scientes ergo timorem Domini, hominibus suademus, Deo autem manifesti sumus. Spero autem et in conscientiis vestris manifestos nos esse.
12 No es esto repetiros nuestras alabanzas, sino daros ocasión de gloriaros en nuestra causa: para que tengáis que responder a los que se glorían solamente en lo que aparece al exteriord. 12 Non iterum commendamus nos vobis, sed occasionem damus vobis gloriandi pro nobis: ut habeatis ad eos qui in facie gloriantur, et non in corde.
13 Pues nosotros si extáticos nos enajenamose, es por respeto a Dios: si nos moderamos o abajamos, es por vosotros. 13 Sive enim mente excedimus Deo: sive sobrii sumus, vobis.
14 Porque la caridad de Cristo nos urge: al considerar que, si uno murió por todos, luego es consiguiente que todos murieronf: 14 Caritas enim Christi urget nos: æstimantes hoc, quoniam si unus pro omnibus mortuus est, ergo omnes mortui sunt:
15 Y que Cristo murió por todos: para que, los que viven, no vivan ya para sí, sino para el que murió y resucitó por ellos. 15 et pro omnibus mortuus est Christus: ut, et qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est et resurrexit.
16 Por esta razón nosotros de ahora en adelante no conocemos a nadie según la carneg. Y si antes conocimos a Cristo en cuanto a la carneh: ahora ya no le conocemos así. 16 Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem. Et si cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc jam non novimus.
17 Por tanto si alguno está en Jesu-Cristo ya es una criatura nueva: acabose lo que era viejo: y todo viene a ser nuevo; pues que todo ha sido renovadoi. 17 Si qua ergo in Christo nova creatura, vetera transierunt: ecce facta sunt omnia nova.
18 Y toda ella es obra de Dios, el cual nos ha reconciliado consigo por medio de Cristo: y a nosotros nos ha confiado el ministerio de la reconciliación: 18 Omnia autem ex Deo, qui nos reconciliavit sibi per Christum: et dedit nobis ministerium reconciliationis,
19 Porque Dios era el que reconciliaba consigo al mundo en Jesucristo, no imputándoles a ellos sus delitosj, y él es el que nos ha encargado a nosotros el predicar la reconciliación. 19 quoniam quidem Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi, non reputans illis delicta ipsorum, et posuit in nobis verbum reconciliationis.
20 Somos pues como unos embajadores en nombre de Cristo, y es Dios mismo el que nos exhorta por boca nuestra. Os rogamos pues encarecidamente en nombre de Jesucristo, que os reconciliéis con Dios: 20 Pro Christo ergo legatione fungimur, tamquam Deo exhortante per nos. Obsecramus pro Christo, reconciliamini Deo.