viernes, 20 de noviembre de 2026 ✠ San Félix de Valois, Confesor Abstinencia

Epístola segunda del apóstol san Pablo a los corintios

2 Corintios, Capítulo VIII

Con el ejemplo de los macedonios exhorta el apóstol a los corintios a contribuir con largas limosnas al socorro de los pobres cristianos de Jerusalén.

1 Ahora os hago saber, hermanos míos, la gracia que Dios ha hecho a los fieles de las iglesias de Macedonia. 1 Notam autem facimus vobis, fratres, gratiam Dei, quæ data est in ecclesiis Macedoniæ:
2 Y es, que han sido colmados de gozo a proporción de las muchas tribulaciones con que han sido probados; y que su extrema pobreza ha derramado con abundancia las riquezas de su buen corazón: 2 quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum fuit, et altissima paupertas eorum, abundavit in divitias simplicitatis eorum:
3 Porque debo darles el testimonio de que de suyo o voluntariamente han dado lo que han podido, y aun más de lo que podían, 3 quia secundum virtutem testimonium illis reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt,
4 Rogándonos con muchas instancias que aceptásemos sus limosnas, y permitiésemos que contribuyesen por su parte al socorro que se da a los santos o fieles de Jerusalén. 4 cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam, et communicationem ministerii, quod fit in sanctos.
5 Y en esto no solamente han hecho lo que ya de ellos esperábamos, sino que se han entregado a sí mismos primeramente al Señor, y después a nosotros mediante la voluntad de Dios; 5 Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei,
6 Y esto es lo que nos ha hecho rogar a Tito, que conforme ha comenzado, acabe también de conduciros al cumplimiento de esta buena obra; 6 ita ut rogaremus Titum, ut quemadmodum cœpit, ita et perficiat in vobis etiam gratiam istam.
7 A fin de que, siendo como sois, ricos en todas cosas, en fe, en palabra, en ciencia, en toda solicitud, y además de eso en el amor que me tenéis, lo seais también en esta especie de gracia. 7 Sed sicut in omnibus abundatis fide, et sermone, et scientia, et omni sollicitudine, insuper et caritate vestra in nos, ut et in hac gratia abundetis.
8 No lo digo como quien os impone una ley: sino para excitaros con el ejemplo de la solicitud de los otros, a dar pruebas de vuestra sincera caridad. 8 Non quasi imperans dico: sed per aliorum sollicitudinem, etiam vestræ caritatis ingenium bonum comprobans.
9 Porque bien sabéis cuál haya sido la liberalidad de nuestro Señor Jesucristo, el cual siendo rico, se hizo pobre por vosotros a fin de que vosotros fueseis ricos por medio de su pobreza. 9 Scitis enim gratiam Domini nostri Jesu Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis.
10 Y así os doy consejo en esto, como cosa que os importa: puesto que no solo ya lo comenzasteis a hacer, sino que por vosotros mismos formasteis el designio de hacerlo desde el año pasado: 10 Et consilium in hoc do: hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle cœpistis ab anno priore:
11 Pues ahora cumplidlo de hecho: para que así como vuestro ánimo es pronto en querer, así lo sea también en ejecutar según las facultades que tenéis. 11 nunc vero et facto perficite: ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis.
12 Porque cuando un hombre tiene gran voluntad de dar, Dios la acepta, no exigiendo de él sino lo que puede, y no lo que no puede. 12 Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet, accepta est, non secundum id quod non habet.
13 Que no se pretende que los otros tengan holganza, y vosotros estrechez, sino que haya igualdad; 13 Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio, sed ex æqualitate.
14 Supliendo al presente vuestra abundancia la necesidad de los otrosa: para que asimismo su abundancia en bienes espirituales sea también suplemento a vuestra indigencia en ellos, de donde resulte igualdad, según está escritob: 14 In præsenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat: ut et illorum abundantia vestræ inopiæ sit supplementum, ut fiat æqualitas, sicut scriptum est:
15 El que recogía mucho maná, no se hallaba con más: ni con menos de lo necesario, el que recogía poco. 15 Qui multum, non abundavit: et qui modicum, non minoravit.
16 Pero gracias a Dios, que ha inspirado en el corazón de Tito este mismo celo mío por vosotros. 16 Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitudinem pro vobis in corde Titi,
17 Pues no solamente se ha movido por mis ruegos: sino que habiéndose movido aun más por su voluntad hacia vosotros, partió espontáneamente para ir a veros. 17 quoniam exhortationem quidem suscepit: sed cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos.
18 Os hemos también enviado con él al hermano nuestroc, que se ha hecho célebre en todas las iglesias por el Evangelio: 18 Misimus etiam cum illo fratrem, cujus laus est in Evangelio per omnes ecclesias:
19 Y el cual, además de eso, ha sido escogido por las iglesias para acompañarnos en nuestros viajes, y tomar parte en el cuidado que tenemos de procurar este socorro a nuestros hermanos por la gloria del Señor, y para mostrar nuestra pronta voluntad: 19 non solum autem, sed et ordinatus est ab ecclesiis comes peregrinationis nostræ in hanc gratiam, quæ ministratur a nobis ad Domini gloriam, et destinatam voluntatem nostram:
20 Con lo que tiramos a evitar que ninguno nos pueda vituperar, con motivo de la administración de este caudal. 20 devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quæ ministratur a nobis.
21 Pues atendemos a portarnos bien no solo delante de Dios, sino también delante de los hombres. 21 Providemus enim bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus.
22 Enviamos asimismo con estos a otro hermano nuestro, a quien hemos experimentado lleno de celo en muchas ocasiones: y que ahora lo está aun más en la presente, y tengo gran confianza de que le recibiréis bien: 22 Misimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probavimus in multis sæpe sollicitum esse: nunc autem multo sollicitiorem, confidentia multa in vos,
23 Lo mismo que a Tito, mi socio, y coadjutor entre vosotros, y a los demás hermanos que le acompañan, y son los apóstoles o enviados de las iglesias, y la gloria de Cristod. 23 sive pro Tito, qui est socius meus, et in vos adjutor, sive fratres nostri, Apostoli ecclesiarum, gloria Christi.
24 Dadles pues a vista de las iglesias, pruebas propias de vuestra caridad, y de la razón que tenemos de gloriarnos acerca de vosotros. 24 Ostensionem ergo, quæ est caritatis vestræ, et nostræ gloriæ pro vobis, in illos ostendite in faciem ecclesiarum.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884