domingo, 12 de febrero de 2017
Domingo de Septuagésima
Al pie del altar
In nómine Patris, ✠ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
En el nombre del Padre, ✠ y del Hijo, y del Espíritu Santo. Amén.
℣. Introíbo ad altáre Dei.
℟. Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
℣. Subiré al altar de Dios.
℟. A Dios, que alegra mi juventud.
Salmo 42 (se omite en las Misas de difuntos y en tiempo de Pasión):
℣. Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
℟. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
℣. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
℟. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
℣. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
℟. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Júzgame, oh Dios, y aparta mi causa de la gente no santa: líbrame del hombre inicuo y engañoso.
℟. Porque tú, oh Dios, eres mi fortaleza: ¿por qué me has rechazado, y por qué he de andar triste, mientras me aflige el enemigo?
℣. Envía tu luz y tu verdad: ellas me guiaron y me condujeron a tu monte santo y a tus tabernáculos.
℟. Y subiré al altar de Dios: a Dios, que alegra mi juventud.
℣. Te alabaré con la cítara, oh Dios, Dios mío: ¿por qué estás triste, alma mía, y por qué me turbas?
℟. Espera en Dios, porque aún he de alabarle: salvación de mi rostro y Dios mío.
℣. Gloria al Padre, y al Hijo, y al Espíritu Santo.
℟. Como era en el principio, ahora y siempre, y por los siglos de los siglos. Amén.
℣. Introíbo ad altáre Dei.
℟. Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
℣. Subiré al altar de Dios.
℟. A Dios, que alegra mi juventud.
℣. Adjutórium nostrum ✠ in nómine Dómini.
℟. Qui fecit cælum et terram.
℣. Nuestro auxilio ✠ está en el nombre del Señor.
℟. Que hizo el cielo y la tierra.
El sacerdote, profundamente inclinado, hace la confesión:
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Yo confieso ante Dios todopoderoso, ante la bienaventurada siempre Virgen María, ante el bienaventurado san Miguel Arcángel, ante el bienaventurado san Juan Bautista, ante los santos Apóstoles Pedro y Pablo, ante todos los Santos, y ante vosotros, hermanos, que pequé mucho de pensamiento, palabra y obra: por mi culpa, por mi culpa, por mi grandísima culpa. Por eso ruego a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado san Miguel Arcángel, al bienaventurado san Juan Bautista, a los santos Apóstoles Pedro y Pablo, a todos los Santos, y a vosotros, hermanos, que roguéis por mí al Señor, Dios nuestro.
℟. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam. Amen.
℟. Que Dios todopoderoso tenga misericordia de ti, y, perdonados tus pecados, te lleve a la vida eterna. Amén.
Los ministros repiten la confesión (diciendo «a ti, padre» donde el sacerdote decía «a vosotros, hermanos»). Después el sacerdote dice:
℣. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
℟. Amen.
℣. Indulgéntiam, ✠ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
℣. Que Dios todopoderoso tenga misericordia de vosotros, y, perdonados vuestros pecados, os lleve a la vida eterna.
℟. Amén.
℣. El Señor todopoderoso y misericordioso nos conceda ✠ la indulgencia, la absolución y el perdón de nuestros pecados.
℟. Amén.
℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos.
℟. Et plebs tua lætábitur in te.
℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
℟. Et salutáre tuum da nobis.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Oh Dios, volviéndote a nosotros nos darás vida.
℟. Y tu pueblo se alegrará en ti.
℣. Muéstranos, Señor, tu misericordia.
℟. Y danos tu salvación.
℣. Señor, escucha mi oración.
℟. Y llegue a ti mi clamor.
℣. El Señor sea con vosotros.
℟. Y con tu espíritu.
Orémus. Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Oremos. Aparta de nosotros, te rogamos, Señor, nuestras iniquidades, para que merezcamos entrar con almas puras al Santo de los santos. Por Cristo nuestro Señor. Amén.
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Te rogamos, Señor, por los méritos de tus Santos, cuyas reliquias aquí están, y de todos los Santos, que te dignes perdonar todos mis pecados. Amén.
Introito (Ps. 17, 5; 17, 6; 17, 7)
Circumdedérunt me gémitus mortis, dolóres inférni circumdedérunt me: et in tribulatióne mea invocávi Dóminum, et exaudívit de templo sancto suo vocem meam. Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
El Señor es mi firme apoyo, mi asilo, y mi libertador. Mi Dios es mi socorro y en él esperaré. El es mi protector y mi poderosa salvación, y el amparo mío. Invocaré, pues, al Señor con alabanzas, y me veré libre de mis enemigos. Me cercaron dolores de muerte; y torrentes de iniquidad me llenaron de terror. Me rodearon dolores de infierno; estuve a punto de caer en lazos de muerte. Mas en medio de esta mi tribulación invoqué al Señor, y a mi Dios clamé, el cual desde su santo templo escuchó benigno mis voces; y el clamor que hice yo ante su acatamiento penetró sus oídos. [Torres Amat]
Kyrie
Kýrie, eléison. (ter)
Christe, eléison. (ter)
Kýrie, eléison. (ter)
Señor, ten piedad. (tres veces)
Cristo, ten piedad. (tres veces)
Señor, ten piedad. (tres veces)
Gloria
Se dice en las fiestas y tiempos de gozo; se omite en Adviento, Cuaresma y Misas feriales.
Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Jesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Jesu Christe. Cum Sancto Spíritu ✠ in glória Dei Patris. Amen.
Gloria a Dios en las alturas. Y en la tierra paz a los hombres de buena voluntad. Te alabamos. Te bendecimos. Te adoramos. Te glorificamos. Te damos gracias por tu inmensa gloria. Señor Dios, Rey celestial, Dios Padre todopoderoso. Señor Hijo unigénito, Jesucristo. Señor Dios, Cordero de Dios, Hijo del Padre. Tú que quitas los pecados del mundo, ten piedad de nosotros. Tú que quitas los pecados del mundo, acoge nuestra súplica. Tú que estás sentado a la diestra del Padre, ten piedad de nosotros. Porque tú solo eres Santo. Tú solo Señor. Tú solo Altísimo, Jesucristo. Con el Espíritu Santo ✠ en la gloria de Dios Padre. Amén.
Colecta
Preces pópuli tui, quǽsumus, Dómine, cleménter exáudi: ut, qui juste pro peccátis nostris afflígimur, pro tui nóminis glória misericórditer liberémur. Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Escuchad clementemente, os rogamos, Señor, las súplicas de vuestro pueblo, para que, quienes con justicia somos afligidos por nuestros pecados, seamos misericordiosamente librados para gloria de vuestro nombre. Por nuestro Señor Jesucristo, vuestro Hijo, que con Vos vive y reina en la unidad del Espíritu Santo y es Dios por todos los siglos de los siglos. Amén.
Epístola (1 Cor. 9, 24-27; 10, 1-5)
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios Fratres: Nescítis, quod ii, qui in stádio currunt, omnes quidem currunt, sed unus áccipit bravíum? Sic cúrrite, ut comprehendátis. Omnis autem, qui in agóne conténdit, ab ómnibus se ábstinet: et illi quidem, ut corruptíbilem corónam accípiant; nos autem incorrúptam. Ego ígitur sic curro, non quasi in incértum: sic pugno, non quasi áërem vérberans: sed castígo corpus meum, et in servitútem rédigo: ne forte, cum áliis prædicáverim, ipse réprobus effíciar. Nolo enim vos ignoráre, fratres, quóniam patres nostri omnes sub nube fuérunt, et omnes mare transiérunt, et omnes in Móyse baptizáti sunt in nube et in mari: et omnes eándem escam spiritálem manducavérunt, et omnes eúndem potum spiritálem bibérunt bibébant autem de spiritáli, consequénte eos, petra: petra autem erat Christus: sed non in plúribus eórum beneplácitum est Deo.
¿No sabéis que los que corren en el estadio, si bien todos corren, uno solo se lleva el premio? Corred, pues, hermanos míos, de tal manera que lo ganéis. Ello es que todos los que han de luchar en la palestra, guardan en todo una exacta continencia; y no es sino para alcanzar una corona perecedera; al paso que nosotros la esperamos eterna. Así que, yo voy corriendo, no como quien corre a la ventura; peleo, no como quien tira golpes al aire, sin tocar a su enemigo, sino que castigo mi cuerpo rebelde y lo esclavizo, no sea que habiendo predicado a los otros, venga yo a ser reprobado. Porque no debéis de ignorar, hermanos míos, que nuestros padres estuvieron todos a la sombra de aquella misteriosa nube; que todos pasaron el mar; y que todos bajo la dirección de Moisés fueron en cierto modo bautizados en la nube y en el mar; que todos comieron el mismo manjar espiritual, y todos bebieron la misma bebida espiritual (porque ellos bebían del agua que salía de la misteriosa piedra, y los iba siguiendo, la cual piedra era figura de Cristo ); pero a pesar de eso la mayor parte de ellos desagradaron a Dios; y así quedaron muertos en el desierto. [Torres Amat]
Gradual (Ps. 9, 10-11; 9, 19-20)
Adjútor in opportunitátibus, in tribulatióne: sperent in te, qui novérunt te: quóniam non derelínquis quæréntes te, Dómine, Quóniam non in finem oblívio erit páuperis: patiéntia páuperum non períbit in ætérnum: exsúrge, Dómine, non præváleat homo. De profúndis clamávi ad te. Dómine: Dómine, exáudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendéntes in oratiónem servi tui. Si iniquitátes observáveris, Dómine: Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est, et propter legem tuam sustínui te, Dómine.
El Señor se ha hecho el amparo del pobre; socorriéndole oportunamente en la tribulación. Confíen, pues, en ti, ¡oh Dios mío!, los que conocen y adoran tu Nombre; porque jamás has desamparado, Señor, a los que a ti recurren. Que no estará para siempre olvidado el pobre; ni quedará para siempre frustrada la paciencia de los infelices. Levántate, ¡oh Señor!, haz que no prevalezca el hombre malvado; sean juzgadas las gentes ante tu presencia. [Torres Amat]
Evangelio
Antes de leer el Evangelio, el sacerdote dice inclinado:
Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Purifica mi corazón y mis labios, Dios todopoderoso, que purificaste los labios del profeta Isaías con un carbón encendido: dígnate por tu bondadosa misericordia purificarme de tal modo que pueda anunciar dignamente tu santo Evangelio. Por Cristo nuestro Señor. Amén.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. El Señor sea con vosotros.
℟. Y con tu espíritu.
Evangelio (Matt. 20, 1-16)
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Simile est regnum coelórum hómini patrifamílias, qui éxiit primo mane condúcere operários in víneam suam. Conventióne autem facta cum operáriis ex denário diúrno, misit eos in víneam suam. Et egréssus circa horam tértiam, vidit álios stantes in foro otiósos, et dixit illis: Ite et vos in víneam meam, et quod justum fúerit, dabo vobis. Illi autem abiérunt. Iterum autem éxiit circa sextam et nonam horam: et fecit simíliter. Circa undécimam vero éxiit, et invénit álios stantes, et dicit illis: Quid hic statis tota die otiósi? Dicunt ei: Quia nemo nos condúxit. Dicit illis: Ite et vos in víneam meam. Cum sero autem factum esset, dicit dóminus víneæ procuratóri suo: Voca operários, et redde illis mercédem, incípiens a novíssimis usque ad primos. Cum veníssent ergo qui circa undécimam horam vénerant, accepérunt síngulos denários. Veniéntes autem et primi, arbitráti sunt, quod plus essent acceptúri: accepérunt autem et ipsi síngulos denários. Et accipiéntes murmurábant advérsus patremfamílias, dicéntes: Hi novíssimi una hora fecérunt et pares illos nobis fecísti, qui portávimus pondus diéi et æstus. At ille respóndens uni eórum, dixit: Amíce, non facio tibi injúriam: nonne ex denário convenísti mecum? Tolle quod tuum est, et vade: volo autem et huic novíssimo dare sicut et tibi. Aut non licet mihi, quod volo, fácere? an óculus tuus nequam est, quia ego bonus sum? Sic erunt novíssimi primi, et primi novíssimi. Multi enim sunt vocáti, pauci vero elécti.
Porque el reino de los cielos se parece a un padre de familia, que al romper el día salió a alquilar jornaleros para su viña, y ajustándose con ellos en un denario por día, los envió a su viña. Saliendo después, casi a las nueve de la mañana se encontró con otros que estaban mano sobre mano en la plaza, y les dijo: Andad también vosotros a mi viña, y os daré lo que sea justo. Y ellos fueron. Otras dos veces salió al mediodía y a las tres de la tarde e hizo lo mismo. Finalmente, salió casi a las cinco de la tarde y vio a otros que estaban todavía sin hacer nada, y les dijo: ¿Cómo os estáis aquí ociosos todo el día? Le respondieron: Es que nadie nos ha alquilado. Les dijo: Pues id también vosotros a mi viña. Puesto el sol, dijo el dueño de la viña a su mayordomo: Llama a los trabajadores y págales el jornal, empezando desde los últimos y acabando en los primeros. Venidos, pues, los que habían ido cerca de las cinco de la tarde recibieron un denario cada uno. Cuando al fin llegaron los primeros, se imaginaron que les darían más. Pero éstos recibieron igualmente cada uno su denario. Y al recibirlo murmuraban contra el padre de familia, diciendo: Estos últimos no han trabajado más que una hora, y los has igualado con nosotros, que hemos soportado el peso del día y del calor. Mas él, por respuesta, dijo a uno de ellos: Amigo, yo no te hago agravio. ¿No te ajustaste conmigo en un denario? Toma, pues, lo que es tuyo, y vete; yo quiero dar a éste, aunque sea el último, tanto como a ti. ¿Acaso no puedo yo hacer de lo mío lo que quiero?; ¿o ha de ser tu ojo malo o envidioso, porque yo soy bueno? De esta suerte, los últimos en este mundo serán primeros en el reino de los cielos; y los primeros, últimos. Muchos son los llamados; mas pocos los escogidos. [Torres Amat]
Terminado el Evangelio, el ministro responde: «Laus tibi, Christe» (Alabanza a ti, Cristo), y el sacerdote besa el libro diciendo: «Por las palabras del Evangelio se borren nuestros pecados».
Credo
Símbolo niceno-constantinopolitano. Se dice los domingos y en las fiestas principales.
Credo in unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cæli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium. Et in unum Dóminum Jesum Christum, Fílium Dei unigénitum. Et ex Patre natum ante ómnia sǽcula. Deum de Deo, Lumen de Lúmine, Deum verum de Deo vero. Génitum, non factum, consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et propter nostram salútem descéndit de cælis. (Hic genuflectitur) Et incarnátus est de Spíritu Sancto ex María Vírgine: Et homo factus est. Crucifíxus étiam pro nobis: sub Póntio Piláto passus, et sepúltus est. Et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras. Et ascéndit in cælum: sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória judicáre vivos et mórtuos: cujus regni non erit finis. Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et conglorificátur: qui locútus est per Prophétas. Et unam sanctam cathólicam et apostólicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum. Et exspécto resurrectiónem mortuórum. Et vitam ventúri sǽculi. Amen.
Creo en un solo Dios, Padre todopoderoso, creador del cielo y de la tierra, de todo lo visible y lo invisible. Y en un solo Señor, Jesucristo, Hijo unigénito de Dios. Y nacido del Padre antes de todos los siglos. Dios de Dios, Luz de Luz, Dios verdadero de Dios verdadero. Engendrado, no creado, consustancial al Padre: por quien todo fue hecho. Que por nosotros los hombres y por nuestra salvación descendió de los cielos. (Aquí se arrodilla) Y se encarnó por obra del Espíritu Santo, de María Virgen: y se hizo hombre. Y por nosotros fue también crucificado: bajo el poder de Poncio Pilato padeció y fue sepultado. Y resucitó al tercer día, según las Escrituras. Y subió al cielo: está sentado a la diestra del Padre. Y de nuevo ha de venir con gloria a juzgar a vivos y muertos: y su reino no tendrá fin. Y en el Espíritu Santo, Señor y dador de vida: que procede del Padre y del Hijo. Que con el Padre y el Hijo es juntamente adorado y glorificado: que habló por los Profetas. Y en la Iglesia, una, santa, católica y apostólica. Confieso un solo bautismo para el perdón de los pecados. Y espero la resurrección de los muertos. Y la vida del siglo venidero. Amén.
Ofertorio
Ofertorio (Ps. 91, 2)
Bonum est confitéri Dómino, et psállere nómini tuo, Altíssime.
Bueno es tributar alabanzas al Señor; y salmear a tu Nombre, ¡oh Altísimo!, [Torres Amat]
El sacerdote ofrece la hostia:
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Recibe, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno, esta hostia inmaculada que yo, indigno siervo tuyo, te ofrezco a ti, mi Dios vivo y verdadero, por mis innumerables pecados, ofensas y negligencias, y por todos los presentes, y también por todos los fieles cristianos vivos y difuntos: para que a mí y a ellos nos aproveche para la salvación y la vida eterna. Amén.
Echa vino y una gota de agua en el cáliz, bendiciendo el agua:
Deus, ✠ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Oh Dios, ✠ que admirablemente creaste la dignidad de la naturaleza humana, y más admirablemente la restauraste: concédenos, por el misterio de esta agua y de este vino, ser partícipes de la divinidad de Aquel que se dignó hacerse partícipe de nuestra humanidad, Jesucristo, tu Hijo, nuestro Señor: que contigo vive y reina en la unidad del Espíritu Santo y es Dios por todos los siglos de los siglos. Amén.
Ofrece el cáliz:
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Te ofrecemos, Señor, el cáliz de la salvación, implorando tu clemencia: para que suba como olor de suavidad ante tu divina majestad, por nuestra salvación y la del mundo entero. Amén.
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Con espíritu de humildad y con ánimo contrito, seamos recibidos por ti, Señor: y de tal modo se realice hoy nuestro sacrificio en tu presencia, que te sea agradable, Señor Dios.
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et béne ✠ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Ven, santificador, Dios todopoderoso y eterno: y bendice ✠ este sacrificio, preparado para tu santo nombre.
Lavándose las manos (Salmo 25):
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: in quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine. Glória Patri…
Lavaré mis manos entre los inocentes: y rodearé tu altar, Señor: para oír la voz de tu alabanza, y contar todas tus maravillas. Señor, he amado la hermosura de tu casa y el lugar donde habita tu gloria. No pierdas, oh Dios, mi alma con los impíos, ni mi vida con los hombres sanguinarios: en cuyas manos hay iniquidades, y su diestra está llena de sobornos. Mas yo he caminado en mi inocencia: redímeme y ten piedad de mí. Mi pie ha permanecido en el camino recto: en las asambleas te bendeciré, Señor. Gloria al Padre…
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Jesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Recibe, santísima Trinidad, esta oblación que te ofrecemos en memoria de la pasión, resurrección y ascensión de Jesucristo, nuestro Señor: y en honor de la bienaventurada siempre Virgen María, del bienaventurado san Juan Bautista, de los santos Apóstoles Pedro y Pablo, de estos y de todos los Santos: para que a ellos les aproveche para su honor y a nosotros para nuestra salvación: y se dignen interceder por nosotros en el cielo aquellos cuya memoria celebramos en la tierra. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Vuelto al pueblo, el sacerdote dice:
Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
℟. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
Orad, hermanos: para que mi sacrificio, que es también el vuestro, sea agradable a Dios Padre todopoderoso.
℟. Reciba el Señor de tus manos este sacrificio, para alabanza y gloria de su nombre, y también para provecho nuestro y de toda su santa Iglesia.
Secreta
Accépta sit in conspéctu tuo, Dómine, nostra devótio: et ejus nobis fiat supplicatióne salutáris, pro cujus sollemnitáte defértur. Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Sea acepta en vuestra presencia, Señor, nuestra devoción, y séanos saludable por la súplica de aquel en cuya solemnidad se os ofrece. Por nuestro Señor Jesucristo, vuestro Hijo, que con Vos vive y reina en la unidad del Espíritu Santo y es Dios por todos los siglos de los siglos. Amén.
Prefacio
℣. Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Sursum corda.
℟. Habémus ad Dóminum.
℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
℟. Dignum et justum est.
℣. Por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.
℣. El Señor sea con vosotros.
℟. Y con tu espíritu.
℣. Levantemos el corazón.
℟. Lo tenemos levantado hacia el Señor.
℣. Demos gracias al Señor, Dios nuestro.
℟. Es digno y justo.
El Prefacio propio del tiempo o de la fiesta.
Concluido el Prefacio:
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Santo, Santo, Santo es el Señor, Dios de los ejércitos. Llenos están el cielo y la tierra de tu gloria. Hosanna en las alturas. Bendito el que viene en el nombre del Señor. Hosanna en las alturas.
Canon de la Misa
El Canon, invariable, se reza en secreto. Es el corazón del sacrificio.
Te ígitur, clementíssime Pater, per Jesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas hæc ✠ dona, hæc ✠ múnera, hæc ✠ sancta sacrifícia illibáta, in primis quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
A ti, pues, clementísimo Padre, por Jesucristo tu Hijo, nuestro Señor, humildemente rogamos y pedimos que aceptes y bendigas estos ✠ dones, estos ✠ presentes, estos ✠ santos sacrificios inmaculados, que ante todo te ofrecemos por tu santa Iglesia católica: dígnate darle la paz, protegerla, unirla y gobernarla en toda la redondez de la tierra, juntamente con tu siervo nuestro Papa N., nuestro Obispo N., y todos los que, fieles a la recta doctrina, guardan la fe católica y apostólica.
Memento de los vivos:
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
Acuérdate, Señor, de tus siervos y siervas N. y N., y de todos los presentes, cuya fe y devoción te son conocidas, por quienes te ofrecemos, o que te ofrecen, este sacrificio de alabanza por sí y por todos los suyos: por la redención de sus almas, por la esperanza de su salvación y de su seguridad, y te tributan sus homenajes a ti, Dios eterno, vivo y verdadero.
Communicantes (con variaciones propias en las grandes fiestas):
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Unidos en comunión y venerando la memoria, ante todo, de la gloriosa siempre Virgen María, Madre de nuestro Dios y Señor Jesucristo; y también de tus bienaventurados Apóstoles y Mártires Pedro y Pablo, Andrés, Santiago, Juan, Tomás, Santiago, Felipe, Bartolomé, Mateo, Simón y Tadeo; Lino, Cleto, Clemente, Sixto, Cornelio, Cipriano, Lorenzo, Crisógono, Juan y Pablo, Cosme y Damián, y de todos tus Santos: por cuyos méritos y ruegos concédenos que en todo seamos defendidos con el auxilio de tu protección. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum júbeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Te rogamos, Señor, que aceptes aplacado esta ofrenda de nosotros, tus siervos, y de toda tu familia: dispón en tu paz nuestros días, líbranos de la condenación eterna y manda que seamos contados en el número de tus elegidos. Por Cristo nuestro Señor. Amén.
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, bene ✠ díctam, adscríp ✠ tam, ra ✠ tam, rationábilem acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor ✠ pus et San ✠ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Jesu Christi.
Dígnate, oh Dios, hacer que esta ofrenda sea en todo bendita ✠, aprobada ✠, ratificada ✠, razonable y aceptable: para que se convierta para nosotros en el Cuer ✠ po y la San ✠ gre de tu amadísimo Hijo, nuestro Señor Jesucristo.
Qui prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, et elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, bene ✠ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite et manducáte ex hoc omnes:
El cual, la víspera de su pasión, tomó pan en sus santas y venerables manos, y, elevando los ojos al cielo hacia ti, Dios, Padre suyo todopoderoso, dándote gracias, lo bendijo ✠, lo partió y lo dio a sus discípulos, diciendo: Tomad y comed todos de él:
HOC EST ENIM CORPUS MEUM.
PORQUE ESTO ES MI CUERPO.
Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, bene ✠ díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite et bíbite ex eo omnes:
Del mismo modo, acabada la cena, tomando también este glorioso cáliz en sus santas y venerables manos, dándote de nuevo gracias, lo bendijo ✠ y lo dio a sus discípulos, diciendo: Tomad y bebed todos de él:
HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.
PORQUE ESTE ES EL CÁLIZ DE MI SANGRE, DE LA NUEVA Y ETERNA ALIANZA: MISTERIO DE FE: QUE POR VOSOTROS Y POR MUCHOS SERÁ DERRAMADA PARA REMISIÓN DE LOS PECADOS.
Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.
Cuantas veces hiciereis esto, lo haréis en memoria mía.
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ majestáti tuæ de tuis donis ac datis, Hóstiam ✠ puram, Hóstiam ✠ sanctam, Hóstiam ✠ immaculátam, Panem ✠ sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem ✠ salútis perpétuæ.
Por lo cual, Señor, nosotros, tus siervos, y también tu pueblo santo, recordando la bienaventurada pasión del mismo Cristo, tu Hijo, nuestro Señor, su resurrección de entre los muertos y su gloriosa ascensión a los cielos, ofrecemos a tu excelsa majestad, de tus dones y dádivas, la Hostia ✠ pura, la Hostia ✠ santa, la Hostia ✠ inmaculada, el Pan ✠ santo de la vida eterna y el Cáliz ✠ de la salvación perpetua.
Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sícuti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Dígnate mirar estas ofrendas con rostro propicio y sereno, y aceptarlas como te dignaste aceptar los dones de tu siervo el justo Abel, y el sacrificio de nuestro patriarca Abraham, y el que te ofreció tu sumo sacerdote Melquisedec, sacrificio santo, hostia inmaculada.
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: jube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ majestátis tuæ: ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor ✠ pus et Sán ✠ guinem sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Humildemente te rogamos, Dios todopoderoso, que mandes llevar estas ofrendas por manos de tu santo Ángel a tu sublime altar, ante la presencia de tu divina majestad: para que cuantos, participando de este altar, recibiéremos el sacrosanto Cuer ✠ po y la San ✠ gre de tu Hijo, seamos colmados de toda bendición celestial y de gracia. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Memento de los difuntos:
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus, locum refrigérii, lucis et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Acuérdate también, Señor, de tus siervos y siervas N. y N., que nos precedieron con la señal de la fe y duermen el sueño de la paz. A ellos, Señor, y a todos los que descansan en Cristo, te rogamos que les concedas el lugar del consuelo, de la luz y de la paz. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Joánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum.
También a nosotros, pecadores, siervos tuyos, que confiamos en la multitud de tus misericordias, dígnate concedernos alguna parte y compañía con tus santos Apóstoles y Mártires: con Juan, Esteban, Matías, Bernabé, Ignacio, Alejandro, Marcelino, Pedro, Felicidad, Perpetua, Águeda, Lucía, Inés, Cecilia, Anastasia y todos tus Santos: en cuya compañía te rogamos nos admitas, no pesando nuestros méritos, sino concediéndonos tu perdón. Por Cristo nuestro Señor.
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí ✠ ficas, viví ✠ ficas, bene ✠ dícis et præstas nobis.
Por quien, Señor, sigues creando todos estos bienes, los santi ✠ ficas, los vivi ✠ ficas, los bendi ✠ ces y nos los das.
Per Ip ✠ sum, et cum Ip ✠ so, et in Ip ✠ so, est tibi Deo Patri ✠ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✠ Sancti, omnis honor et glória.
Por Él ✠, y con Él ✠, y en Él ✠, a ti, Dios Padre ✠ todopoderoso, en la unidad del Espíritu ✠ Santo, todo honor y toda gloria.
℣. Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
℣. Por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.
Comunión
Orémus. Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere: Pater noster, qui es in cælis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo. Amen.
Oremos. Amonestados por saludables preceptos, y formados por la divina enseñanza, nos atrevemos a decir: Padre nuestro, que estás en los cielos: santificado sea tu nombre: venga a nosotros tu reino: hágase tu voluntad, así en la tierra como en el cielo. El pan nuestro de cada día dánoslo hoy: y perdónanos nuestras deudas, así como nosotros perdonamos a nuestros deudores. Y no nos dejes caer en la tentación.
℟. Mas líbranos del mal. Amén.
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adjúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri. Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus. Per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Líbranos, te rogamos, Señor, de todos los males pasados, presentes y futuros: y, por la intercesión de la bienaventurada y gloriosa siempre Virgen María, Madre de Dios, con tus bienaventurados Apóstoles Pedro y Pablo, y Andrés, y todos los Santos, danos propicio la paz en nuestros días: para que, ayudados por el auxilio de tu misericordia, estemos siempre libres de pecado y seguros de toda perturbación. Por el mismo Jesucristo, tu Hijo, nuestro Señor. Que contigo vive y reina en la unidad del Espíritu Santo y es Dios. Por todos los siglos de los siglos. Amén.
℣. Pax Dómini sit semper vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. La paz del Señor sea siempre con vosotros.
℟. Y con tu espíritu.
Hæc commíxtio et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Jesu Christi fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Esta mezcla y consagración del Cuerpo y de la Sangre de nuestro Señor Jesucristo nos aproveche, al recibirla, para la vida eterna. Amén.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
Cordero de Dios, que quitas los pecados del mundo: ten piedad de nosotros.
Cordero de Dios, que quitas los pecados del mundo: ten piedad de nosotros.
Cordero de Dios, que quitas los pecados del mundo: danos la paz.
Dómine Jesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Señor Jesucristo, que dijiste a tus Apóstoles: La paz os dejo, mi paz os doy: no mires mis pecados, sino la fe de tu Iglesia, y dígnate darle la paz y unirla según tu voluntad: Tú que vives y reinas, Dios, por todos los siglos de los siglos. Amén.
Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
Señor Jesucristo, Hijo de Dios vivo, que por voluntad del Padre, con la cooperación del Espíritu Santo, diste con tu muerte la vida al mundo: líbrame por este tu sacrosanto Cuerpo y Sangre de todas mis iniquidades y de todos los males: y haz que cumpla siempre tus mandamientos, y no permitas que jamás me aparte de ti: Tú que con el mismo Dios Padre y el Espíritu Santo vives y reinas, Dios, por los siglos de los siglos. Amén.
Percéptio Córporis tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
La recepción de tu Cuerpo, Señor Jesucristo, que yo, indigno, me atrevo a recibir, no se me convierta en juicio y condenación: sino que, por tu piedad, me aproveche para defensa del alma y del cuerpo, y como remedio saludable: Tú que vives y reinas con Dios Padre en la unidad del Espíritu Santo y eres Dios, por todos los siglos de los siglos. Amén.
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Tomaré el Pan celestial e invocaré el nombre del Señor.
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. (ter)
Señor, no soy digno de que entres en mi morada: pero di una sola palabra y mi alma quedará sana. (tres veces)
Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
El Cuerpo de nuestro Señor Jesucristo guarde mi alma para la vida eterna. Amén.
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
¿Qué daré al Señor por todo lo que me ha dado? Tomaré el cáliz de la salvación e invocaré el nombre del Señor. Alabándole invocaré al Señor, y quedaré a salvo de mis enemigos.
Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
La Sangre de nuestro Señor Jesucristo guarde mi alma para la vida eterna. Amén.
Después de la comunión de los fieles y las abluciones:
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Lo que hemos tomado con la boca, Señor, recibámoslo con alma pura: y de este don temporal hágasenos remedio sempiterno.
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Tu Cuerpo, Señor, que he recibido, y tu Sangre, que he bebido, se adhieran a mis entrañas: y concede que no quede en mí mancha de pecado, a quien alimentaron estos puros y santos sacramentos: Tú que vives y reinas por los siglos de los siglos. Amén.
Comunión (Ps. 30, 17-18)
Illúmina fáciem tuam super servum tuum, et salvum me fac in tua misericórdia: Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te.
¡Oh Señor!, no quede yo confundido ya que te he invocado. Queden, sí, avergonzados los impíos, y sean derribados al profundo. Enmudezcan los labios fraudulentos, que hablan inicuamente contra el justo con soberbia y menosprecio. [Torres Amat]
Poscomunión
Fidéles tui, Deus, per tua dona firméntur: ut eadem et percipiéndo requírant, et quæréndo sine fine percípiant. Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Sean confirmados vuestros fieles, oh Dios, por vuestros dones, para que, recibiéndolos, los busquen, y buscándolos, los reciban sin fin. Por nuestro Señor Jesucristo, vuestro Hijo, que con Vos vive y reina en la unidad del Espíritu Santo y es Dios por todos los siglos de los siglos. Amén.
Conclusión
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Ite, Missa est.
℟. Deo grátias.
℣. El Señor sea con vosotros.
℟. Y con tu espíritu.
℣. Idos, la Misa ha terminado.
℟. Demos gracias a Dios.
En los tiempos de penitencia se dice «Benedicámus Dómino» en lugar de «Ite, Missa est»; en las Misas de difuntos, «Requiéscant in pace. Amen».
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Séate agradable, oh santísima Trinidad, el homenaje de mi servidumbre: y concede que el sacrificio que yo, indigno, he ofrecido ante los ojos de tu majestad te sea aceptable, y que a mí y a todos aquellos por quienes lo he ofrecido nos sea, por tu misericordia, propiciatorio. Por Cristo nuestro Señor. Amén.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, ✠ et Spíritus Sanctus.
℟. Amen.
Os bendiga Dios todopoderoso, Padre, e Hijo, ✠ y Espíritu Santo.
℟. Amén.
Último Evangelio
Comienzo del santo Evangelio según san Juan (Jn 1, 1-14):
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine ejus: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. (Hic genuflectitur) Et Verbum caro factum est, et habitávit in nobis: et vídimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
En el principio era el Verbo y el Verbo estaba en Dios, y el Verbo era Dios. El estaba en el principio en Dios. Por él fueron hechas todas las cosas; y sin él no se ha hecho cosa alguna de cuantas han sido hechas. En él estaba la vida, y la vida era la luz de los hombres. Y esta luz resplandece en medio de las tinieblas, y las tinieblas no la han recibido. Hubo un hombre enviado de Dios que se llamaba Juan. Este vino como testigo, para dar testimonio de la luz, a fin de que por medio de él todos creyesen. No era él la luz, sino enviado para dar testimonio de aquel que era la luz. El Verbo era la luz verdadera, que cuanto es de sí alumbra a todo hombre que viene a este mundo. En el mundo estaba, y el mundo fue por él hecho, y con todo el mundo no le conoció. Vino a su propia casa, y los suyos no le recibieron. Pero a todos los que le recibieron, que son los que creen en su nombre, les dio poder de llegar a ser hijos de Dios. Los cuales no nacen de la sangre, ni de la voluntad de la carne, ni de querer de hombre, sino que nacen de Dios. (Aquí se arrodilla) Y el Verbo se hizo carne; y habitó en medio de nosotros; y nosotros hemos visto su gloria, gloria que el Unigénito debía recibir del Padre, lleno de gracia y de verdad.
Oraciones leoninas
Oraciones mandadas rezar de rodillas tras las Misas rezadas (León XIII).
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
℟. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. (tres veces)
Dios te salve, María, llena de gracia; el Señor es contigo; bendita tú eres entre todas las mujeres, y bendito sea el fruto de tu vientre, Jesús.
℟. Santa María, Madre de Dios, ruega por nosotros pecadores, ahora y en la hora de nuestra muerte. Amén. (tres veces)
Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
Salve, Reina y Madre de misericordia, vida, dulzura y esperanza nuestra; Salve. A ti llamamos los desterrados hijos de Eva; a ti suspiramos, gimiendo y llorando, en este valle de lágrimas. Ea, pues, Señora, abogada nuestra, vuelve a nosotros esos tus ojos misericordiosos, y después de este destierro, muéstranos a Jesús, fruto bendito de tu vientre. ¡Oh clementísima, oh piadosa, oh dulce Virgen María!
℣. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
℣. Ruega por nosotros, santa Madre de Dios.
℟. Para que seamos dignos de alcanzar las promesas de Jesucristo.
Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Joseph, ejus Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
Oremos. Oh Dios, refugio y fortaleza nuestra, mira propicio al pueblo que clama a Ti: y, por la intercesión de la gloriosa e Inmaculada Virgen María, Madre de Dios, y del Bienaventurado San José, su esposo, y de tus Santos apóstoles Pedro y Pablo, y de todos los santos, escucha misericordioso y benigno las preces que te dirigimos por la conversión de los pecadores y por la libertad y exaltación de nuestra Santa Madre la Iglesia. Por el mismo Jesucristo, nuestro Señor. Amén.
Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.
Arcángel San Miguel, defiéndenos en la batalla, sé nuestro amparo contra la perversidad y las asechanzas del demonio. Reprímalo, Dios, pedimos suplicantes, y tú, Príncipe de las milicias celestiales, lanza al infierno, con el divino poder, a Satanás y a los demás espíritus malignos que vagan dispersos por el mundo para la perdición de las almas. Amén.
Cor Jesu sacratíssimum.
℟. Miserére nobis. (tres veces)
Corazón Sacratísimo de Jesús,
℟. !En las Misas de Difuntos, dice dos veces, en lugar de «Ten piedad de nosotros», «Dales la paz», y después «Dales descanso eterno»: (tres veces)