Libro del Deuteronomio
Deuteronomio, Capítulo XIX
Ciudades de refugio. Leyes sobre el homicidio involuntario y voluntario, y de la pena del Talión.
1 Cuando el Señor Dios tuyo hubiere destruido las naciones. cuya tierra te ha de dar, y tú la poseyeres, y habitares en sus ciudades y casas, 1 Cum disperdiderit Dominus Deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ejus et in ædibus:
2 Separarás tres ciudadesa en medio del país, cuya posesión te dará el Señor tu Dios; 2 tres civitates separabis tibi in medio terræ, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem,
3 Allanando con cuidado el camino, y dividiendo en tres partes iguales toda la extensión de tu tierra, a fin de que asíb tenga lugar cercano a donde poder refugiarse quien anda huido por razón de homicidio involuntario. 3 sternens diligenter viam: et in tres æqualiter partes totam terræ tuæ provinciam divides: ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est, quo possit evadere.
4 Esta será la ley o calidad del homicida fugitivo, cuya vida debe salvarse: El que hiriere a su prójimo, sin advertirlo, y de quien no consta que tuviese el día antes o el otro más allá ningún rencor contra él; 4 Hæc erit lex homicidæ fugientis, cujus vita servanda est: qui percusserit proximum suum nesciens, et qui heri et nudiustertius nullum contra eum odium habuisse comprobatur:
5 Sino que de buena fe salió, por ejemplo, con él al bosque a cortar leña, y al tiempo de cortarla se le fue el hacha de la mano, y saltando el hierro del mango hirió y mató a su amigo: este tal se refugiará en una de las sobredichas ciudades, y salvará la vida: 5 sed abiisse cum eo simpliciter in silvam ad ligna cædenda, et in succisione lignorum securis fugerit manu, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit, et occiderit: hic ad unam supradictarum urbium confugiet, et vivet:
6 No sea que arrebatado de dolor algún pariente de aquel, cuya sangre fue derramada, le persiga y prenda si el camino es muy largo, y le quite la vida, no siendo reo de muerte; puesto que no se prueba que hubiese antes tenido odio alguno contra el muerto. 6 ne forsitan proximus ejus, cujus effusus est sanguis, dolore stimulatus, persequatur, et apprehendat eum si longior via fuerit, et percutiat animam ejus, qui non est reus mortis: quia nullum contra eum, qui occisus est, odium prius habuisse monstratur.
7 Por eso te mando yo que repartas las tres ciudades a iguales distancias entre sí. 7 Idcirco præcipio tibi, ut tres civitates æqualis inter se spatii dividas.
8 Pero en ensanchando el Señor Dios tuyo tus términos, como lo tiene jurado a tus padres, y en dándote toda la tierra que les prometió, 8 Cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut juravit patribus tuis, et dederit tibi cunctam terram, quam eis pollicitus est
9 (Con la condición de que guardes sus mandamientos, y hagas lo que hoy te intimo, esto es, que ames a tu Señor Dios, y sigas sus caminos en todo tiempo) añadirás otras tres ciudadesc a las sobredichas, duplicando así el número de ciudades de refugio: 9 (si tamen custodieris mandata ejus, et feceris, quæ hodie præcipio tibi, ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus omni tempore), addes tibi tres alias civitates, et supradictarum trium urbium numerum duplicabis:
10 A fin de que no se derrame sangre inocente en medio de la tierra, cuya posesión te dará el Señor Dios tuyo; ni tú seas reo de este derramamiento. 10 ut non effundatur sanguis innoxius in medio terræ, quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam, ne sis sanguinis reus.
11 Mas si alguno por el odio que tiene a su prójimo armare asechanzas a su vida, y arremetiendo contra él le hiriere y matare, huyéndose después a una de las ciudades sobredichas: 11 Si quis autem, odio habens proximum suum, insidiatus fuerit vitæ ejus, surgensque percusserit illum, et mortuus fuerit, fugeritque ad unam de supradictis urbibus,
12 Los ancianos de la ciudad de él enviarán a sacarle del lugar del asilo, y prendiéndole le entregarán en mano del pariente del muertod, y se le quitará la vida. 12 mittent seniores civitatis illius, et arripient eum de loco effugii, tradentque in manu proximi, cujus sanguis effusus est, et morietur.
13 No tendrás lástima de él; y con eso quitarás de en medio de Israel el crimen cometido por la efusión de sangre inocente; a fin de que te vaya prósperamente. 13 Non miseraberis ejus, et auferes innoxium sanguinem de Israël, ut bene sit tibi.
14 No te apropiarás, ni traspasarás los lindes de tu prójimo, que fijaron los mayores en tu heredad, que te dará el Señor tu Dios en la tierra de que has de tomar posesióne. 14 Non assumes, et transferes terminos proximi tui, quos fixerunt priores in possessione tua, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam.
15 No bastará para condenar a nadie un solo testigo, cualquiera que sea el pecado y el crimen; sino que todo se decidirá por deposición de dos o tres testigos. 15 Non stabit testis unus contra aliquem, quidquid illud peccati, et facinoris fuerit: sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum.
16 Si un testigo falso depone contra un hombre, acusándole de prevaricación, 16 Si steterit testis mendax contra hominem, accusans eum prævaricationis,
17 Comparecerán los dos, cuya causa se trata, ante el Señor en presencia de los sacerdotes y jueces que fueren en aquellos días. 17 stabunt ambo, quorum causa est, ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus illis.
18 Y si después de una exacta pesquisa, hallaren que el testigo falso ha dicho mentira contra su hermano, 18 Cumque diligentissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium,
19 Le impondrán la pena que él intentó hacer caer sobre su hermano, y así arrancarás el mal de en medio del pueblo: 19 reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui: