Epístola primera del apóstol san Juan
1 San Juan, Capítulo IV
Por la fe y la caridad se disciernen los espíritus que son de Dios de los que no lo son. Nos exhorta al amor de Dios y del prójimo; y dice que la perfecta caridad excluye todo temor.
1 Queridos míos, no queráis creer a todo espíritu, sino examinad los espíritus si son de Dios o siguen su doctrina: porque se han presentado en el mundo muchos falsos profetas. 1 Carissimi, nolite omni spiritui credere, sed probate spiritus si ex Deo sint: quoniam multi pseudoprophetæ exierunt in mundum.
2 En esto se conoce el Espíritu de Dios: todo espíritu, que confiesa que Jesucristo vino al mundo en carne verdadera, es de Dios: 2 In hoc cognoscitur Spiritus Dei: omnis spiritus qui confitetur Jesum Christum in carne venisse, ex Deo est:
3 Y todo espíritu, que desune a Jesúsa, no es de Dios: antes este es espíritu de el Antechristo, de quien tenéis oído que viene, y ya desde ahora está en el mundob. 3 et omnis spiritus qui solvit Jesum, ex Deo non est, et hic est antichristus, de quo audistis quoniam venit, et nunc jam in mundo est.
4 Vosotros, hijitos míos, de Dios sois, y habéis vencido a aquel, porque el que está con vosotros y os ayuda con su gracia, es mayor que el espíritu del Antechristo que está en el mundo. 4 Vos ex Deo estis filioli, et vicistis eum, quoniam major est qui in vobis est, quam qui in mundo.
5 Esos tales son del mundo: y por eso hablan el lenguaje del mundo, y el mundo los escucha. 5 Ipsi de mundo sunt: ideo de mundo loquuntur, et mundus eos audit.
6 Nosotros somos de Dios. Quien conoce a Dios, nos escucha a nosotrosc: quien no es de Dios, no nos escucha: en esto conocemos los que están animados del Espíritu de verdad, y los que lo están del espíritu del error. 6 Nos ex Deo sumus. Qui novit Deum, audit nos; qui non est ex Deo, non audit nos: in hoc cognoscimus Spiritum veritatis, et spiritum erroris.
7 Carísimos, amémonos los unos a los otros: porque la caridad procede de Dios. Y todo aquel que así ama, es hijo de Dios, y conoce a Dios. 7 Carissimi, diligamus nos invicem: quia caritas ex Deo est. Et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum.
8 Quien no tiene este amor, no conoce a Dios: puesto que Dios es todo caridad o amor. 8 Qui non diligit, non novit Deum: quoniam Deus caritas est.
9 En esto se demostró la caridad de Dios hacia nosotros, en que Dios envió a su Hijo unigénito al mundo, para que por él tengamos la vida. 9 In hoc apparuit caritas Dei in nobis, quoniam Filium suum unigenitum misit Deus in mundum, ut vivamus per eum.
10 Y en esto consiste su caridadd: que no es porque nosotros hayamos amado a Dios, sino que él nos amó primero a nosotros, y envió a su Hijo a ser víctima de propiciación por nuestros pecados. 10 In hoc est caritas: non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse prior dilexit nos, et misit Filium suum propitiationem pro peccatis nostris.
11 Queridos míos, si así nos amó Dios, también nosotros debemos amarnos unos a otrose. 11 Carissimi, si sic Deus dilexit nos: et nos debemus alterutrum diligere.
12 Nadie vio jamás a Diosf. Pero si nos amamos unos a otros por amor suyog, Dios habita en nosotros, y su caridad es consumada en nosotros. 12 Deum nemo vidit umquam. Si diligamus invicem, Deus in nobis manet, et caritas ejus in nobis perfecta est.
13 En esto conocemos que vivimos en él, y él en nosotros: porque nos ha comunicado su Espíritu. 13 In hoc cognoscimus quoniam in eo manemus, et ipse in nobis: quoniam de Spiritu suo dedit nobis.
14 Nosotros fuimos testigos de vista, y damos testimonio de que el Padre envió a su Hijo para ser el Salvador del mundo. 14 Et nos vidimus, et testificamur quoniam Pater misit Filium suum Salvatorem mundi.
15 Cualquiera que confesareh que Jesús es el Hijo de Dios, Dios está en él, y él en Dios. 15 Quisquis confessus fuerit quoniam Jesus est Filius Dei, Deus in eo manet, et ipse in Deo.
16 Nosotros asimismo hemos conocido, y creído el amor que nos tiene Dios. Dios es caridad o amor: y el que permanece en la caridad, en Dios permanece, y Dios en él. 16 Et nos cognovimus, et credidimus caritati, quam habet Deus in nobis. Deus caritas est: et qui manet in caritate, in Deo manet, et Deus in eo.
17 En esto está la perfecta caridad de Dios con nosotros, que nos da confianza para el día del juicio: pues que como él esi, así somos nosotros en este mundo. 17 In hoc perfecta est caritas Dei nobiscum, ut fiduciam habeamus in die judicii: quia sicut ille est, et nos sumus in hoc mundo.
18 En la caridad no hay temorj: antes la perfecta caridad echa fuera al temor servil, porque el temor tiene penak: y así el que teme, no es consumado en la caridad. 18 Timor non est in caritate: sed perfecta caritas foras mittit timorem, quoniam timor pœnam habet: qui autem timet, non est perfectus in caritate.
19 Amemos pues a Dios, ya que Dios nos amó el primerol. 19 Nos ergo diligamus Deum, quoniam Deus prior dilexit nos.
20 Si alguno dice: sí, yo amo a Dios, al paso que aborrece a su hermano, es un mentiroso. Pues el que no ama a su hermano a quien ve, ¿a Dios, a quien no ve, cómo podrá amarle? 20 Si quis dixerit: Quoniam diligo Deum, et fratrem suum oderit, mendax est. Qui enim non diligit fratrem suum quem vidit, Deum, quem non vidit, quomodo potest diligere?