jueves, 19 de noviembre de 2026 ✠ Santa Isabel de Hungría, Viuda

Epístola del apóstol san Pablo a los gálatas

Advertencia del traductor

Los pueblos de Galacia, provincia del Asia menor, habían sido convertidos a la fe por San Pablo; mas después muchos fieles se habían dejado seducir por unos falsos apóstoles que les predicaban que la fe de Jesucristo no los salvaría si no se hacían circuncidar, y no se sometían a todas las demás observancias de la Ley de Moisés. Estos doctores judaizantes procuraban desacreditar al Apóstol en el concepto de los Gálatas, diciendo que ni había sido instruido, ni enviado por Jesucristo; y que la doctrina era diferente de la de los demás Apóstoles. Establece pues desde el principio de esta carta la verdad de su apostolado, y la certeza de su doctrina, que aprendió del mismo Jesucristo: prueba en seguida la inutilidad de las ceremonias legales para la justificación, y finalmente da a los Gálatas algunos avisos para el arreglo de costumbres.

Gálatas, Capítulo I

Reprende a los gálatas por haber dado oídos a unos falsos apóstoles, abandonando la doctrina que les había enseñado, y que recibió él de Jesucristo. Refiere lo que era él antes y después de su conversión.

1 Pablo constituido apóstol no por los hombres ni por la autoridad de hombre algunoa, sino por Jesucristo, y por Dios su Padre, que le resucitó de entre los muertos: 1 Paulus, Apostolus non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum, et Deum Patrem, qui suscitavit eum a mortuis:
2 Y todos los hermanos que conmigo están, a las iglesias de Galacia. 2 et qui mecum sunt omnes fratres, ecclesiis Galatiæ.
3 Gracia a vosotros, y paz de parte de Dios Padre, y de Jesucristo nuestro Señor, 3 Gratia vobis, et pax a Deo Patre, et Domino nostro Jesu Christo,
4 El cual se dio a sí mismo a la muerte por nuestros pecados, para sacarnos de la corrupción de este mundo, conforme a la voluntad de Dios, y Padre nuestro, 4 qui dedit semetipsum pro peccatis nostris, ut eriperet nos de præsenti sæculo nequam, secundum voluntatem Dei et Patris nostri,
5 Cuya es la gloria por los siglos de los siglos. Amenb. 5 cui est gloria in sæcula sæculorum. Amen.
6 Me maravillo como así tan de ligero abandonáis al que os llamó a la gracia de Jesu-Cristo, para seguir otro Evangelio: 6 Miror quod sic tam cito transferimini ab eo qui vos vocavit in gratiam Christi in aliud Evangelium:
7 Mas no es que haya otro Evangelio, sino que hay algunos, qüe os traen alborotados, y quieren trastornar el Evangelio de Cristoc. 7 quod non est aliud, nisi sunt aliqui qui vos conturbant, et volunt convertere Evangelium Christi.
8 Pero aun cuando nosotros mismos, o un ángel del cielo si posible fuese os predique un Evangelio diferente del que nosotros hemos anunciado, sea anatemad. 8 Sed licet nos aut angelus de cælo evangelizet vobis præterquam quod evangelizavimus vobis, anathema sit.
9 Os lo he dicho ya, y os lo repito: Cualquiera que os anuncie un Evangelio diferente del que habéis recibido, sea anatema. 9 Sicut prædiximus, et nunc iterum dico: si quis vobis evangelizaverit præter id quod accepistis, anathema sit.
10 Porque en fin ¿busco yo ahora la aprobación de los hombres, o de Dios? ¿Por ventura pretendo agradar a los hombres? Si todavía prosiguiese complaciendo a los hombrese, no seria yo siervo de Cristo. 10 Modo enim hominibus suadeo, an Deo? an quæro hominibus placere? si adhuc hominibus placerem, Christi servus non essem.
11 Porque os hago saber, hermanos, que el Evangelio, que yo os he predicado, no es una cosa humana: 11 Notum enim vobis facio, fratres, Evangelium, quod evangelizatum est a me, quia non est secundum hominem:
12 Pues no le he recibido, ni aprendido yo de algún hombre, sino por revelación de Cristo. 12 neque enim ego ab homine accepi illud, neque didici, sed per revelationem Jesu Christi.
13 Porque bien habéis oído decir el modo con que en otro tiempo vivía yo en el judaísmo: con qué exceso de furor perseguía la Iglesia de Dios, y la desolaba, 13 Audistis enim conversationem meam aliquando in Judaismo: quoniam supra modum persequebar Ecclesiam Dei, et expugnabam illam,
14 Y me señalaba en el judaísmo más que muchos coetáneos míos de mi nación, siendo en extremo celoso de las tradiciones de mis padresf. 14 et proficiebam in Judaismo supra multos coætaneos meos in genere meo, abundantius æmulator existens paternarum mearum traditionum.
15 Mas cuando plugo a aquel Señor, que me destinó y separó desde el vientre de mi madre, y me llamó con su gracia, 15 Cum autem placuit ei, qui me segregavit ex utero matris meæ, et vocavit per gratiam suam,
16 El revelarme a su Hijo, para que yo le predicase a las naciones: lo hice al punto sin tomar consejo de la carne ni de la sangre, 16 ut revelaret Filium suum in me, ut evangelizarem illum in gentibus: continuo non acquievi carni et sanguini,
17 Ni pasar a Jerusalén en busca de los apóstoles anteriores a míg: sino que me fui luego a la Arabiah: de donde volví otra vez a Damasco: 17 neque veni Jerosolymam ad antecessores meos Apostolos: sed abii in Arabiam, et iterum reversus sum Damascum:
18 De allí a tres años fui a Jerusalén para visitar a Pedro, y estuve con él quince días: 18 deinde post annos tres veni Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud eum diebus quindecim:
19 Y no vi a otro alguno de los apóstoles, sino a Santiago el primo hermano del Señor. 19 alium autem Apostolorum vidi neminem, nisi Jacobum fratrem Domini.
20 De todo esto que os escribo, pongo a Dios por testigo que no miento. 20 Quæ autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior.
21 De allí fui a los países de Siria, y de Cilicia. 21 Deinde veni in partes Syriæ, et Ciliciæ.
22 Hasta entonces no me conocían de vista las iglesias de Cristo, que había en la Judea: 22 Eram autem ignotus facie ecclesiis Judææ, quæ erant in Christo:
23 Solamente habían oído decir: Aquel que antes nos perseguía, ahora predica la fe, que en otro tiempo impugnaba: 23 tantum autem auditum habebant quoniam qui persequebatur nos aliquando, nunc evangelizat fidem, quam aliquando expugnabat:
24 Y glorificaban a Dios por causa de mi conversión. 24 et in me clarificabant Deum.
archive.org
Página de la edición de Barcelona, 1884