Epístola del apóstol san Pablo a los Philippenses
Filipenses, Capítulo II
Exhórtalos a la unión y caridad fraternal, a la humildad y a la obediencia, con el ejemplo de Jesucristo. Recomienda y alaba a Timoteo y a Epafrodito.
1 Por tanto si hay para mí alguna consolación en Cristo de parte de vosotros, si algún refrigerio de parte de vuestra caridad, si alguna unión entre nosotros por la participación de un mismo espíritu, si hay entrañas de compasión hacia este preso: 1 Si qua ergo consolatio in Christo, si quod solatium caritatis, si qua societas spiritus, si qua viscera miserationis:
2 Haced cumplido mi gozo, sintiendo todos una misma cosa, teniendo una misma caridad, un mismo espíritu, unos mismos sentimientos, 2 implete gaudium meum ut idem sapiatis, eamdem caritatem habentes, unanimes, idipsum sentientes,
3 No haciendo nada por tema, ni por vanagloria: sino que cada uno por humildad mire como superiores a los otros, 3 nihil per contentionem, neque per inanem gloriam: sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes,
4 Atendiendo cada cual no solamente al bien de sí mismo, sino a lo que redunda en bien del prójimo. 4 non quæ sua sunt singuli considerantes, sed ea quæ aliorum.
5 Porque habéis de tener en vuestros corazones los mismos sentimientos, que tuvo Jesucristo en el suyo: 5 Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu:
6 El cual teniendo la naturaleza de Dios, no fue por usurpación sino por esencia el ser igual a Dios: 6 qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se æqualem Deo:
7 Y no obstantea se anonadó a sí mismo tomando la forma o naturaleza de siervo, hecho semejante a los demás hombres, y reducido a la condición de hombreb. 7 sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo.
8 Se humilló a sí mismo haciéndose obediente hasta la muerte, y muerte de cruz. 8 Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis.
9 Por lo cual también Dios le ensalzó sobre todas las cosas, y le dio nombre superior a todo nombre: 9 Propter quod et Deus exaltavit illum, et donavit illi nomen, quod est super omne nomen:
10 A fin de que al nombre de Jesús se doble toda rodilla en el cielo, en la tierra, y en el infierno; 10 ut in nomine Jesu omne genu flectatur cælestium, terrestrium et infernorum,
11 Y toda lengua confiese, que el Señor Jesucristo está en la gloria de Dios Padre. 11 et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris.
12 Por lo cual, carísimos míos, (puesto que siempre habéis sido obedientes a mi doctrina sedlo ahora) trabajad con temor y temblor en la obra de vuestra salvaciónc, no solo como en mi presencia, sino mucho más ahora en ausencia mía. 12 Itaque carissimi mei (sicut semper obedistis), non ut in præsentia mei tantum, sed multo magis nunc in absentia mea, cum metu et tremore vestram salutem operamini.
13 Pues Dios es el que obra o produce en vosotros por un puro efecto de su buena voluntad, no solo el querer, sino el ejecutard. 13 Deus est enim, qui operatur in vobis et velle, et perficere pro bona voluntate.
14 Haced pues todas las cosas sin murmuraciones, ni perplejidades: 14 Omnia autem facite sine murmurationibus et hæsitationibus:
15 Para que seais irreprensibles, y sencillos como hijos de Dios, sin tacha en medio de una nación depravada, y perversa: en donde resplandecéis como lumbreras del mundo, 15 ut sitis sine querela, et simplices filii Dei, sine reprehensione in medio nationis pravæ et perversæ: inter quos lucetis sicut luminaria in mundo,
16 Conservando la palabra de vida que os he predicado para que yo me gloríe en el día de Cristo, de que no he corrido en balde, ni en balde he trabajado. 16 verbum vitæ continentes ad gloriam meam in die Christi, quia non in vacuum cucurri, neque in vacuum laboravi.
17 Pues aun cuando yo haya de derramar mi sangre a manera de libación sobre el sacrificio, y víctima de vuestra fee, me gozo, y me congratulo con todos vosotros. 17 Sed et si immolor supra sacrificium, et obsequium fidei vestræ, gaudeo, et congratulor omnibus vobis.
18 Y de eso mismo habéis vosotros de holgaros, y darme a mí el parabien. 18 Idipsum autem et vos gaudete, et congratulamini mihi.
19 Yo espero en el Señor Jesús, enviaros muy presto a Timoteo: para consolarme yo también y alentarme, con saber de vuestras cosas. 19 Spero autem in Domino Jesu, Timotheum me cito mittere ad vos: ut et ego bono animo sim, cognitis quæ circa vos sunt.
20 Porque no tengo ninguna persona tan unida de corazón y espíritu conmigo como él, ni que se interese por vosotros con afecto más sincero. 20 Neminem enim habeo tam unanimem, qui sincera affectione pro vobis sollicitus sit.
21 Visto que casi todos buscan sus propios intereses, no los de Jesucristo. 21 Omnes enim quæ sua sunt quærunt, non quæ sunt Jesu Christi.
22 Pues ya sabéis vosotros la experiencia que tengo de él, habiéndome servido en la predicación de el Evangelio, como un hijo al lado de su padre. 22 Experimentum autem ejus cognoscite, quia sicut patri filius, mecum servivit in Evangelio.
23 Así que espero enviárosle, luego que yo vea arregladas mis cosas. 23 Hunc igitur spero me mittere ad vos, mox ut videro quæ circa me sunt.
24 Confío asimismo en el Señor, que aun yo en persona he de ir dentro de muy poco tiempo a veros. 24 Confido autem in Domino quoniam et ipse veniam ad vos cito.
25 Interin me ha parecido necesario el enviaros ya a Epafrodito mi hermano, y coadjutor en el ministerio, y compañero en los combates, apóstol o enviado vuestro, y que me ha asistido en mis necesidadesf: 25 Necessarium autem existimavi Epaphroditum fratrem, et cooperatorem, et commilitonem meum, vestrum autem apostolum, et ministrum necessitatis meæ, mittere ad vos:
26 Porque a la verdad él tenia grande ansia de veros a todos: y estaba angustiado, porque vosotros habíais sabido su enfermedad. 26 quoniam quidem omnes vos desiderabat: et mœstus erat, propterea quod audieratis illum infirmatum.
27 Y cierto que ha estado enfermo a punto de morir: pero Dios tuvo misericordia de él; y no solo de él, sino también de mí; para que yo no padeciese tristeza sobre tristeza. 27 Nam et infirmatus est usque ad mortem: sed Deus misertus est ejus: non solum autem ejus, verum etiam et mei, ne tristitiam super tristitiam haberem.
28 Por eso le he despachado más presto, a fin de que con su vista os gocéis de nuevo, y así yo esté sin pena. 28 Festinantius ergo misi illum, ut viso eo iterum gaudeatis, et ego sine tristitia sim.
29 Recibidle pues con toda alegría en el Señor, y con el honor debido a semejantes personas: 29 Excipite itaque illum cum omni gaudio in Domino, et ejusmodi cum honore habetote;
30 En atención a que por el servicio de Jesu-Cristo ha estado a las puertas de la muerte, exponiendo su vida, a trueque de suplir lo que vosotros desde ahí no podíais hacer en obsequio mío. 30 quoniam propter opus Christi usque ad mortem accessit, tradens animam suam ut impleret id quod ex vobis deerat erga meum obsequium.